თარიღი: 1/30/2019
ნომერი: 6996/2/201
მუხლი: საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება,
კატეგორია: საგადასახადო სანქცია,
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
 

 №6996/2/2018 30.01.2019
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: შპს „ა…“ (ს/ნ 405219062)
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, დ. გაბლიშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ. ადეიშვილის, მ. ბარათაშვილის, გ. ეპიტაშვილის, შ. კომლაძის, დ. რუხაძის, გ. თინიკაშვილის, გ. ფერაძის შემადგენლობით, 30.01.2019 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „ა.-ს“ 26.10.2018 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე.

დავის საგანი:
დარიცხული ჯარიმა/საურავისაგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. შემოსავლების სამსახურის 2018 წლის 8 ოქტომბრის №28282 ბრძანება;
2. აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 5 სექტემბრის №006-436 საგადასახადო მოთხოვნა.

დარიცხული თანხა: 23 940 ლარი
მათ შორის:
დღგ - 15 399 ლარი
ჯარიმა - 8 136 ლარი
საურავი - 405 ლარი

ფაქტების აღწერა
აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 17 მაისის №11789 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა საზოგადოების საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება, რაზეც 2018 წლის 30 აგვისტოს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, რომლის თანახმად, 2017 წლის ოქტომბრის თვეში და 2018 წლის იანვრის, თებერვლის და მარტის თვეში ანგარიშ-ფაქტურებით დადასტურებული დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა შეადგენს 111 920 ლარს, ხოლო გადასახადის გადამხდელის მიერ ამავე თვეებში დეკლარირებული დღგ-თი დასაბეგრი ბრუნვა შეადგენს 0 ლარს. შემოწმების შედეგად გამოვლენილი სხვაობა დაექვემდებარა დღგ-ით დაბეგვრას სსკ-ს 161-ე მუხლის შესაბამისად. ამასთან, საზოგადოება გადასახადის შემცირებისათვის 2017 წლის ოქტომბრის, 2018 წლის იანვრის და მარტის თვეებზე დაჯარიმდა სსკ-ს 275-ე მუხლის შესაბამისად. ასევე, დღგ-ის დეკლარაციის დანართში არ იყო შეტანილი საფ-ის მონაცემები. შესაბამისად, გადამხდელი სსკ-ის 291-ე მუხლის საფუძველზე დაჯარიმდა 400 ლარით.
შემოწმების აქტის საფუძველზე გადამხდელს წარედგინა 2018 წლის 3 სექტემბრის №24291 ბრძანება და 5 სექტემბრის №006-436 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა 23 940 ლარი. მათ შორის, ძირითადი - 15 399 ლარი, ჯარიმა - 8 136 ლარი და საურავი - 405 ლარი. აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა 2018 წლის 11 სექტემბერს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც 2018 წლის 8 ოქტომბრის №28282 ბრძანებით არ დააკმაყოფილა საჩივარი.

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
შემოწმების აქტის მიხედვით დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:
1. საზოგადოების სააღრიცხვო დოკუმენტაციის, კერძოდ, გადამხდელის მიერ გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების დამუშავების შედეგად დგინდება, რომ 2017 წლის ოქტომბრის თვეში და 2018 წლის იანვრის, თებერვლის და მარტის თვეში ანგარიშ-ფაქტურებით დადასტურებული დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა შეადგენს 111 920 ლარს, ხოლო გადასახადის გადამხდელის მიერ ამავე თვეებში დეკლარირებული დღგ-თი დასაბეგრი ბრუნვა შეადგენს 0 ლარს. შემოწმების შედეგად გამოვლენილი სხვაობა 111 920 ლარი დაექვემდებარა დღგ-თ დაბეგვრას სსკ-ს 161-ე მუხლის შესაბამისად. გადასახადის გადამხდელი გადასახადის შემცირებისათვის 2017 წლის ოქტომბრის, 2018 წლის იანვრის და მარტის თვეებზე ჯარიმდება სსკ-ს 275-ე მუხლის შესაბამისად.
2. "გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ" საქართველოს ფინანსთა მინისტრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 54-ე მუხლის მე-2 პუნქტის მიხედვით, გადამხდელი ვალდებული იყო დღგ-ის დეკლარაციის დანართში შეეტანა შესაბამისი საფ-ის მონაცემები. გადამხდელი დაჯარიმდება სსკ-ის 291-ე მუხლის მიხედვით თითოეულ დეკლარაციაზე 100 ლარის ოდენობით.
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭომ განიხილა აღნიშნული საჩივარი და საქმეში არსებული მასალებისა და საბჭოზე გამოთქმული მოსაზრებების გათვალისწინებით მიუთითებს შემდეგზე:
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია: ა) შეასრულოს საგადასახადო ვალდებულებები საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილი წესითა და პირობებით. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.
სსკ-ის 161-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად:
დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია: ა) საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში განხორციელებული საქონლის მიწოდება ან/და მომსახურების გაწევა, რომლის დროსაც: ა.ა) დასაბეგრი ოპერაციის თანხა განისაზღვრება დღგ-ის გადამხდელის მიერ მიღებული ან მისაღები კომპენსაციის თანხის მიხედვით (გადასახადების, მოსაკრებლებისა და სხვა გადასახდელების ჩათვლით) დღგ- ის ან/და პირგასამტეხლოს გარეშე;
ა.ბ) დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების დროდ ითვლება საქონლის მიწოდების ან მომსახურების გაწევის მომენტი, მაგრამ: ა.ბ.ა) არაუგვიანეს მიმწოდებლის მიერ მიწოდებული საქონლისათვის ან გაწეული მომსახურებისათვის ანაზღაურების მოთხოვნის (ინვოისის) წარდგენის ან/და მიწოდებული საქონლისათვის ან გაწეული მომსახურებისათვის თანხის გადახდის ვალდებულების მომენტისა.
სსკ-ის 169-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, დასაბეგრი ბრუნვა არის საანგარიშო პერიოდში განხორციელებული დასაბეგრი ოპერაციების, საქონლის ექსპორტისა და საქონლის რეექსპორტის თანხის ჯამი.
სსკ-ის 170-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, ბიუჯეტში შესატანი დღგ მოიცავს დასაბეგრი ბრუნვიდან ბიუჯეტშ შესატან დღგ-ის თანხას, რომელიც განისაზღვრება, როგორც სხვაობა დასაბეგრ ბრუნვაზე დარიცხულ დღგ-ის თანხასა და ჩასათვლელ დღგ-ის თანხებს შორის.
სსკ-ის 171-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული პირი ვალდებულია შესაბამის საგადასახადო ორგანოში წარადგინოს დღგ-ის დეკლარაცია ყოველ საანგარიშო პერიოდზე არა უგვიანეს ამ პერიოდის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა და ამავე ვადაში გადაიხადოს დღგ.
სსკ-ს 175-ე მუხლის მესამე ნაწილის თანახმად, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული პირი ვალდებულია (გარდა საქონლის/მომსახურების გაცვლის (ბარტერული) ოპერაციის შემთხვევისა, როდესაც თითოეული ოპერაცია იბეგრება დღგ-ით) საქონლის/მომსახურების მიმღების მოთხოვნისას, მოთხოვნიდან არაუგვიანეს 30 კალენდარული დღისა გამოწეროს საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა და წარუდგინოს იგი საქონლის/მომსახურების მიმღებს ამ მუხლის მე-2 ნაწილის პირობების დაცვით. ამასთანავე, საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამოწერის ვალდებულება არ წარმოეშობა იმ ფიზიკურ პირს, რომელიც არ არის რეგისტრირებული გადასახადის გადამხდელად, გარდა საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით გათვალისწინებული შემთხვევისა.
სსკ-ის 275-ე მუხლის თანახმად:
1. პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, თუ იგი გამოწვეულია საგადასახადო კონტროლის განმახორციელებელი ორგანოს მიერ პირის საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის მომენტის (პერიოდის) შეცვლით, − იწვევს პირის დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.
2. პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა, − იწვევს პირის დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.
სსკ-ს 291-ე მუხლის შესაბამისად, პირის მიერ საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული ვალდებულების შეუსრულებლობა, რისთვისაც ამავე კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა, მაგრამ არ არის განსაზღვრული ჯარიმის ოდენობა, – იწვევს დაჯარიმებას 100 ლარის ოდენობით.
დავების განხილვის საბჭო მიუთითებს, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება მის მიერ დაშვებულ შეცდომას, გადამხდელი კეთილსინდისიერია იმ შემთხვევაში თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია მის მიერ დაშვებული შეცდომით (არცოდნით). კეთილსინდისიერება გულისხმობს პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირი მოქმედებს საპატიებელი შეცდომის პირობებში ანუ მან არ იცოდა და არც შეიძლებოდა სცოდნოდა, რომ ჩაიდიოდა აკრძალულ ქმედებას (სამართალდარღვევას), ხოლო იმ შემთხვევაში თუ პირი მოქმედებდა თვითიმედოვნებით ან დაუდევრობით არ შეიძლება გათავისუფლდეს საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან. სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.
ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით დავების განხილვის საბჭომ მიიჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება არ დგინდება, შესაბამისად, პირი არ მოქმედებდა საპატიებელი შეცდომის პირობებში. ამდენად საბჭომ მიიჩნია, რომ არ არსებობს მომჩივნის ჯარიმისგან გათავისუფლების საფუძველი.

მომჩივნის არგუმენტაცია
საწარმომ საქმიანობა დაიწყო 2017 წლის 17 ივლისს (დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2017 წლის 3 აგვისტოდან) და დასაქმებულია მეტალო-პლასტმასის და ალუმინის კარების და ფანჯრების აწყობა და მონტაჟით. თავისი სპეციფიკიდან გამომდენარე საწარმო წარმოადგენს დაბალ რენტაბელურ საწარმოს, დებიტორული დავალიანების გადაუხდელობის პირობებში ხშირად დგება ვალდებულებების (ხელფასი, სხვა კრედიტორული დავალიანება) შეუსრულებლობის პრობლემა.
საწარმოს დირექტორი, სპეციალობით არის მშენებელი ინჟინერი და ნაკლებად გაცნობიერებული ეკონომიკური და საგადასახადო დაბეგვრის საკითხებში. არ აქვს არავითარი გამოცდილება საგადასახადო დეკლარაციების შევსების საკითხებში. ამასობაში, მძიმე ფინანსური მდგომარეობის გამო, არ ქონდა შესაძლებლობა დაექირავებინა კვალიფიციური სპეციალისტი, რომელიც მოაგვარებდა ბუღალტრულ და საგადასახადო საკითხებს.
შესაბამისად, როგორც ირკვევა, ამ საკითხებით დაკავებული იყო დაბალი კვალიფიკაციის ბუღალტერი, რომელიც დღგ-ის დეკლარაციების შევსებისას უშვებდა შეცდომებს (არასწორად ანგარიშობდა დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვას, განსაკუთრებით საავანსო თანხების მიღების დეკლარირებისას და ამ ავანსების ჩათვლის (კორექტირების) პირობებში, გამოტოვებილი ჰქონდა ჩასათვლელ ოპერაციებზე დღგ-ის ჩათვლა, ან საერთოდ გზავნიდა ნულოვან დეკლარაციებს და შემდგომში ახორციელებდა მათ კორექტირებას). შესაბამისად, ამის შედეგი იყო ზოგ თვეში დღგ-ის დეკლარაციებში დღგ-ის თანხების არასწორი ასახვა. ასეთმა მდგომარეობამ განაპირობა ის გარემოება, რომ მან 2017 წლის ოქტომბრის თვიდან უარი თქვა საწარმოში ბუღალტრად მუშაობაზე. დაჟინებული თხოვნით მან შეავსო და გადააგზავნა 2017 წლის ნოემბრის და დეკემბრის დეკლარაციები, ხოლო 2018 წლის იანვრიდან განაცხადა კატეგორიული უარი ბუღალტრული აღრიცხვის წარმოებაზე და დეკლარაციების წარდგენაზე.
კვალიფიციური ბუღალტრის ძებნაში (რომელიც დათანხმდებოდა დაბალ ანაზღაურებად პირობებში საკმაოდ რთული საქმიანობის განხორციელებას და წინა პერიოდების დეკლარაციების და ბუღალტრული აღრიცხვის მოწესრიგებას) იძულებული იყო იანვარ-მარტში პირადად წარედგინა დღგ-ის ნულოვანი დეკლარაციები, რომლების კორექტირებას აპირებდნენ შემდგომში, როგორც დარიცხვის, ასევე ჩათვლის კუთხით.
საერთო ჯამში დღგ-ის გადამხდელად აღრიცხვაზე აყვანიდან შემოწმების პერიოდის ბოლომდე (17.07.2017-31.03.2018 პერიოდი) გამოწერილი დღგ-ის ანგარიშ-ფაქტურებით დღგ-ის თანხამ სულ შეადგინა 15 698.28 ლარი, ხოლო ჩასათვლელმა - 18 126.59 ლარი, ანუ გამოწერილი ანგარიშ-ფაქტურების მიხედვით და წარდგენილი დღგ-ის დეკლარაციებით პირადი აღრიცხვის ბარათზე აღნიშნულ პერიოში უნდა ყოფილიყო დაფიქსირებული დღგ-ის გადასახადში ზედმეტობა 2 428.31 ლარი და არა გადასახადის შემცირება, როგორც არის დაფიქსირებული კამერალური შემოწმების აქტში.
აუდიტის დეპარტამენტის ბრძანებით საწარმოში კამერალურ შემოწმებას დაექვემდებარა 2017 წლის ოქტომბრის და 2018 წლის იანვარ-მარტის დღგ-ის ოპერაციები. ანუ ზუსტად ის საანგარიში პერიოდები, როდესაც უცოდინარეობის გამო იძულებული იყო შემოსავლის სამსახურში წარედგინა ნულოვანი დეკლარაციები.
დასაბეგრ და ჩასათვლელ ოპერაციებზე გამოწერილი ანგარიშ-ფაქტურების მიხედვით პირადი აღრიცხვის ბარათზე 17.07.2017-31.03.2018 პერიოდიში (ანუ საქმიანობის დაწყებიდან შემოწმების პერიოდის დასრულებამდე) უნდა ყოფილიყო ასახული ზედმეტობა 2 428.31 ლარი და არა ბიუჯეტის წინაშე ვალდებულება ძირითად გადასახადში 15 399 ლარი, როგორც ეს ასახულია კამერალური შემოწმების აქტში. დღგ-ის კუთხით ბიუჯეტთან ანგარიშსწორების ურთიერთობის კონტექსტიდან ცალკეული თვეების ამოგლეჯვა და ვითომდა ამ თვეებში დეკლარაციებში გადასახადის თანხის შემცირების ფიქსაცია წარმოადგენს არასწორ მიდგომას და გადამხდელს აყენებს ცუდ მდგომარეობაში.
საგადასახადო კოდექსის 53-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულებად ითვლება პირის ვალდებულება, გადაიხადოს ამ კოდექსით დაწესებული, აგრეთვე ამ კოდექსით დაწესებული და ადგილობრივი თვითმმართველობის წარმომადგენლობითი ორგანოს მიერ შემოღებული გადასახადი. ნულოვანი დეკლარაციების წარდგენის მიუხედავად ყოველთვიურად იხდიდნენ კუთვნილ გადასახადს, რასაც ადასტურებს ის გარემოება, რომ 2018 წლის 31 მარტის მდგომარეობით პირადი აღრიცხვის ბარათზე ერიცხებოდათ ზედმეტობა 10 781,36 ლარი.
შემოსავლის სამსახურის დავების განხილვის საბჭომ საჩივარი განიხილა მომჩივნის დასწრების გარეშე, შესაბამისად, არ გაერკვა საწარმოში არსებულ სიტუაციაში და დაუსწრებლად გამოიტანა გადაწყვეტილება ვითომდა არაკეთილსინდისიერების შესახებ.
დაშვებული სამართალდარღვევა გამოწვეულია საწარმოში კვალიფიციური ბუღალტრის არყოფნით და დირექტორის საგადასახადო დეკლარაციების შევსების არცოდნით. ბიუჯეტის კუთვნილ თანხებს დროულად იხდიდნენ და ამ ქმედებით არავითარი ზიანი არ მიუყენენიათ.
აღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოსავლის სამსახურის დავების განხილვის საბჭო ბოლომდე ვერ გაერკვია საწარმოში არსებულ სიტუაციაში და უარი თქვა საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 მუხლით განსაზღვრული ნორმის გამოყენებაზე.
ამასთან, შემოწმების აქტში დღგ-ის ურთიერთობაში ცალკეული თვეების კონტექსტიდან ამოგლეჯვა არ იძლევა რეალურ სურათს დაშვებულ სამართალდარღვევის შესახებ. ანუ მხედველობაში აქვს ის გარემოება, რომ 2017 წლის ოქტომბრის თვემდე დეკლარაციაში აღიარებულია მეტი დასაბეგრი თანხა, ვიდრე ეს ფიქსირდება გამოწერილი დღგ-ის ანგარიშ-ფაქტურებით.
მაგალითისათვის, გამოწერილი ანგარიშ-ფაქტურების მიხედვით: 03.07.2017-31.10.2017 წლის პერიოდში დასარიცხი დღგ-ის თანხა უდრიდა 15 698.28 ლარს, ხოლო ჩასათვლელი 18 126.59 ლარს, ანუ ფაქტობრივად ბიუჯრტთან ანგარიშსწორებაში დეკლარაციებში დასაფიქსირებელი ზედმეტობის სიდიდე საერთო ჯამში უდრის 2 428.31 ლარს. ანალოგიურად, 03.07.2017-31.01.2018 წლის პერიოდში დასარიცხი დღგ-ის თანხა უდრიდა 15 502,59 ლარს, ხოლო ჩასათვლელი 11 693,65 ლარს, ანუ ფაქტობრივად დეკლარაციებში შემცირება უდრიდა მხოლოდ 3 808,94 ლარს.
ვინაიდან დაშვებული სამართალდარღვევა გამოწვეულია საწარმოში ზემოთაღნიშნული სიტუაციით და საგადასახადო კოდექსის ნორმების არცოდნით, მომჩივანი ითხოვს მის მიმართ გამოყენებულ იქნეს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილით განსაზღვრული ნორმა.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის (შემოწმების პერიოდში მოქმედი რედაქცია) შესაბამისად:
1. პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, თუ იგი გამოწვეულია საგადასახადო კონტროლის განმახორციელებელი ორგანოს მიერ პირის საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის მომენტის (პერიოდის) შეცვლით, − იწვევს პირის დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.
2. პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა, − იწვევს პირის დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.
ამავე კოდექსის 291-ე მუხლის თანახმად, პირის მიერ ამ კოდექსით გათვალისწინებული ვალდებულების შეუსრულებლობა, რისთვისაც ამავე კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა, მაგრამ არ არის განსაზღვრული ჯარიმის ოდენობა, – იწვევს დაჯარიმებას 100 ლარის ოდენობით.
საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.
საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს/დავის განმხილველ ორგანოს ან სასამართლოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.
აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 5 სექტემბრის №006-436 საგადასახადო მოთხოვნის შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა 23 940 ლარი. მათ შორის, დღგ - 15 399 ლარი, ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის საფუძველზე - 7 736 ლარი, ჯარიმა სსკ-ის 291-ე მუხლის საფუძველზე - 400 ლარი და საურავი - 405 ლარი.
საქმეში არსებული მასალების შესაბამისად დგინდება, რომ მომჩივანს შემოწმების მიერ დამატებით გამოუვლინდა საგადასახადო ვალდებულება. შესაბამისად, მან დეკლარაციაში შეამცირა გადასახადი, რისთვისაც დაჯარიმდა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის საფუძველზე.
ასევე, გადასახადის გადამხდელის მიერ 2017 წლის ოქტომბრის, 2018 წლის იანვრის, თებერვლის და მარტის თვეში გამოწერილი იყო ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა, რომელიც არ არის მიბმული აღნიშნული თვეების დღგ-ს დეკლარაციებში. ვინაიდან გადამხდელი ვალდებული იყო დღგ-ის დეკლარაციის დანართში შეეტანა შესაბამისი საფ-ის მონაცემები, საზოგადოება დაჯარიმდა სსკ-ის 291-ე მუხლის მიხედვით თითოეულ დეკლარაციაზე 100 ლარის ოდენობით.
ამასთან, დადგენილ ვადაში გადასახადის გადაუხდელობისათვის, შესაბამისი ვალდებულების წარმოქმნის მომდევნო დღიდან, მომჩივანს დაეკისრა სანქცია - საურავის სახით.
მომჩივანი აღნიშნავს, რომ სამართალდარღვევა გამოწვეულია საგადასახადო კოდექსის ნორმების არცოდნით და ითხოვს, სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, გათავისუფლდეს დარიცხული ჯარიმა/საურავისაგან.
ამასთან, გადასახადის გადამხდელის წარმომადგენელმა საბჭოს სხდომაზე განაცხადა, რომ საზოგადოება კუთვნილ გადასახადებს იხდიდა კანონით დადგენილ ვადებში. ასევე, მომჩივანს პირადი აღრიცხვის ბარათზე ერიცხება ზედმეტად გადახდილი თანხები.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და ფაქტობრივი გარემოებების საფუძველზე, მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით და გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათის მონაცემების ანალიზის საფუძველზე, საბჭომ მიიჩნია, რომ მომჩივანი, როგორც კეთილსინდისიერი გადამხდელი, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, უნდა გათავისუფლდეს სადავო საგადასახადო მოთხოვნით დარიცხული ჯარიმისაგან.

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით, 305-ე მუხლის მე-2 ნაწილით და გადაწყვიტა:

1. საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;
2. ნაწილობრივ გაუქმდეს შემოსავლების სამსახურის 2018 წლის 8 ოქტომბრის №28282 ბრძანება;
3. ნაწილობრივ გაუქმდეს აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 5 სექტემბრის №006-436 საგადასახადო მოთხოვნა;
4. გადასახადის გადამხდელი გათავისუფლდეს სადავო საგადასახადო მოთხოვნით დარიცხული ჯარიმისაგან;
5. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
6. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი, მე-12 კილომეტრი, №6) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
დათო გაბლიშვილი

სხდომის თავმჯდომარე