თარიღი: 3/30/2019
ნომერი: 7344/2/201
მუხლი:
კატეგორია: საბაჟო,
შემმოწმებელი: საბაჟო დეპარტამენტი
 

საჩივარი №7344/2/2018                                                                                                                                                             30.01.2019

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: ა
შემმოწმებელი: საბაჟო დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, დ. გაბლიშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ. ადეიშვილის, მ. ბარათაშვილის, გ. ეპიტაშვილის, დ. რუხაძის, გ. თინიკაშვილის, შ. კომლაძის, გ. ფერაძის შემადგენლობით, 30.01.2019 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ა 21.12.2018 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე.

დავის საგანი:
წარმოშობის სერტიფიკატის ნამდვილობის და სისწორის დაუდასტურებლობის გამო დარიცხული თანხები;

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. საბაჟო დეპარტამენტის 26.09.2018 წლის №094-169 საგადასახადო მოთხოვნა;
2. შემოსავლების სამსახურის 3.12.2018 წლის №34264 ბრძანება;

დარიცხული თანხა: 80030 ლარი
მათ შორის:
დღგ - 6104 ლარი.
იმპორტის გადასახადი - 33911 ლარი.
ჯარიმა - 40015 ლარი.

პროცედურული გარემოებები
მომჩივანს სადავო თანხები დაერიცხა საბაჟო დეპარტამენტის საქონლის გაშვების შემდგომი 18.09.2018 №ა 115-21-10 კამერალური შემოწმების აქტის საფუძველზე, რომლის თანახმად, მომჩივანმა 2017 წლის 22 მაისის №69300/C-2359 და 5.07.2017 №69300/C-3263 სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციებით განახორციელა საქონლის - პლასტმასის თავსახურის (სეს ესნ-ის კოდი - 39235010000) იმპორტი რუსეთის ფედერაციიდან. გადასახადის გადამხდელმა საქონლის გაფორმებისას წარმოადგინა №RUGE7151000061/6839094 17.05.2017წ. და №RUGE7151000076/7872859 30.06.2017წ. პრეფერენციული წარმოშობის სერტიფიკატები CT-1. ზემოაღნიშნული სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციების 36-ე გრაფაში „პრეფერენცია“ საქონლის წარმოშობის ქვეყნად მითითებული იყო რუსეთის ფედერაცია (643) და შესაბამისად შემცირდა იმპორტის გადასახდელების ოდენობა. თუმცა, მოცემული სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციების თანმხლებ №1071 17.05.2017წ. და №1519 30.06.2017წ. ინვოისებში წარმოშობის ქვეყნად დაფიქსირებული იყო ავსტრია. საქმის სრულყოფილად შესწავლის მიზნით, აღნიშნული პრეფერენციური წარმოშობის სერტიფიკატები CT.1 გადამოწმდა ექსპორტიორ ქვეყანაში, გადამოწმების პასუხად, რუსეთის ფედერაციიდან 2018 წლის 17 ივლისს საბაჟო ორგანომ მიიღო წერილი №149977/21-11, რომლის თანახმადაც, გადამოწმებული ორი სერტიფიკატი არის ძალადაკარგული, რადგან ქ. ფრიაზინოს სავაჭრო სამრეწველო პალატის ექსპერტთა მიერ გაიცა შეცდომით და შესაბამისად მოხდა მათი ანულირება. აღნიშნულიდან გამომდინარე, მომჩივნის მიერ სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციების 36-ე გრაფაში არასწორად იყო გამოყენებული პრეფერენცია -643 (რუსეთის ფედერაცია), რამაც გამოიწვია იმპორტის გადასახდელების ოდენობის შემცირება. შემოწმების შედეგად, მომჩივანს დამატებით გადასახდელად დაერიცხა სულ ძირითადი იმპორტის გადასახდელები - 40015 ლარი, აქედან, იმპორტის გადასახადი - 33911 ლარი, დღგ- 6104 ლარი და სანქცია ჯარიმის სახით საგადასახადო კოდექსის 289-ე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად - 40015 ლარის ოდენობით.
აღნიშნულის თაობაზე გამოიცა საბაჟო დეპარტამენტის 26.09.2018 წლის №26959 ბრძანება და №094-169 „საგადასახადო მოთხოვნა“. სადავო აქტები გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 3.12.2018 წლის №34264 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
საბჭო მოიხმობს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 207-ე მუხლს, რომლის მიხედვით, საბაჟო ზედამხედველობა არის შემოსავლების სამსახურის მიერ გასატარებელ ღონისძიებათა ერთობლიობა, რომლის მიზანია საქონლის მიმართ სავაჭრო პოლიტიკის ღონისძიებების დაცვა,
საბაჟო კონტროლი არის შემოსავლების სამსახურის მიერ განხორციელებული ცალკეული მოქმედებები, რომელთა მიზანია საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონლის შემოტანასა და საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან საქონლის გატანასთან დაკავშირებული საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვის უზრუნველყოფა.
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო მოიხმობს სსკ-ის 210 მუხლს და აღნიშნავს, რომ საქართველოს ინტეგრირებული ტარიფი არის მონაცემთა სისტემატიზებული ერთობლიობა, რომელიც შედგება: საგარეო-ეკონომიკური საქმიანობის ეროვნული სასაქონლო ნომენკლატურისაგან; იმპორტის გადასახდელების განაკვეთებისაგან ან/და შეღავათებისაგან, რომლებიც გამოიყენება სეს ესნ-ში მოცემული საქონლის მიმართ; საქართველოს პარლამენტის მიერ რატიფიცირებული და ძალაში შესული საერთაშორისო ხელშეკრულებებით დადგენილი შეღავათებისაგან (პრეფერენციებისაგან); საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი აკრძალვებისა და შეზღუდვებისაგან, რომლებიც გამოიყენება სეს ესნ-ში მოცემული საქონლის მიმართ.
სსკ-ის 213-ე მუხლის შესაბამისად სავაჭრო პოლიტიკის ღონისძიებების გამოყენების მიზნებისათვის საქონლის საბაჟო ღირებულების განსაზღვრა ნიშნავს საქონლის დეკლარირების დღისათვის მის შეფასებას. საქონლის საბაჟო ღირებულებას განსაზღვრავს დეკლარანტი. შემოსავლების სამსახური აკონტროლებს საქონლის საბაჟო ღირებულების განსაზღვრის სისწორეს და იმ შემთხვევაში, თუ არ ეთანხმება დეკლარირებულ საბაჟო ღირებულებას, მას თვითონ განსაზღვრავს.
საბჭო ასევე მოიხმობს სსკ-ის 228-ე მუხლს, რომლის პირველი ნაწილის მიხედვით იმპორტისას საქონელს ენიჭება საქართველოს საქონლის სტატუსი, გამოიყენება სავაჭრო პოლიტიკის ღონისძიებები და გადაიხდევინება იმპორტის გადასახდელები საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილით დადგენილია რომ დეკლარანტი უფლებამოსილია მოითხოვოს იმპორტის გადასახდელის შეღავათიანი განაკვეთის ან/და შეღავათების (პრეფერენციების) გამოყენება, თუ იგი წარადგენს წარმოშობის სერტიფიკატს, რომელიც ითვალისწინებს იმპორტის გადასახადის შეღავათიანი განაკვეთის ან/და შეღავათების (პრეფერენციების) გამოყენებას.
ამავე კოდექსის 262-ე მუხლით რეგლამენტირებულია საგადასახადო შემოწმების სახეები, რომლის მიხედვით, საგადასახადო შემოწმება შეიძლება იყოს კამერალური და გასვლითი.
რაც შეეხება საქონლის გაშვების შემდგომი შემოწმების ჩატარების წესს, იგი განისაზღვრება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით.
საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2012 წლის 26 ივლისის №290 ბრძანებით დამტკიცებული „საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონლის გადაადგილებისა და გაფორმების შესახებ“ ინსტრუქციის 112-ე მუხლით დადგენილია, რომ საქონლის გაშვების შემდგომი შემოწმების ჩატარების ერთ-ერთ საფუძველს წარმოადგენს საგადასახადო ორგანოში არსებულ მონაცემთა ანალიზის შედეგების გათვალისწინებით დადგენილი წესით მოთხოვნილი და მიღებული ინფორმაცია, მათ შორის, საერთაშორისო თანამშრომლობისა და ურთიერთდახმარების ფარგლებში მიღებული ინფორმაცია. ხოლო საქონლის გაშვების შემდგომი შემოწმების მიზანია საქონლის საბაჟო ღირებულების განსაზღვრისა და იმპორტის გადასახდელების დარიცხვის სისწორის შემოწმება.
ამავე ინსტრუქციის 114-ე მუხლის შესაბამისად საქონლის გაშვების შემდგომი კამერალური შემოწმება ტარდება პირის საქმიანობის ადგილზე გაუსვლელად, საგადასახადო ორგანოში არსებული საბაჟო დეკლარაციის, დოკუმენტებისა და სხვა ინფორმაციის საფუძველზე. ხოლო კამერალური შემოწმების ჩატარებისას, საგადასახადო ორგანოს ერთ-ერთი უფლებაა დამოუკიდებლად განსაზღვროს საქონლის საბაჟო ღირებულება ან/და დეკლარანტის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილს, რომლითაც დადგენილია გადასახადის გადამხდელის ვალდებულებები: საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში, გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად - საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა.
სსკ-ის 289-ე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით საბაჟო დეკლარაციასა და მის თანმხლებ დოკუმენტაციაში არასწორი მონაცემის არსებობისას იმპორტის/ექსპორტის გადასახდელების ოდენობის შემცირება დეკლარანტის (ამ მუხლის მე-6 და მე-7 ნაწილებით გათვალისწინებულის გარდა) ან მისი წარმომადგენლის მიერ – იწვევს პირის დაჯარიმებას საბაჟო დეკლარაციაში შემცირებული იმპორტის/ექსპორტის გადასახდელების თანხის 100 პროცენტის ოდენობით.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 222-ე მუხლის შესაბამისად, სასაქონლო ოპერაციის განხორციელებისას საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის დროდ ითვლება საბაჟო დეკლარაციის რეგისტრაციის დღე. საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისათვის გამოიყენება ექსპორტის ან იმპორტის გადასახდელების განაკვეთები, რომლებიც მოქმედებს ვალდებულების წარმოშობის დღეს.
საბჭო ყურადღებას ამახვილებს დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებაზე, კერძოდ:
მომჩივნის სახელზე გაფორმებული 2017 წლის 22 მაისის N69300/C-2359 და 2017 წლის 5 ივლისის N69300/C-3263 სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციებით კომპანიამ განახორციელა „პლასტმასის თავსახურების“ იმპორტი რუსეთის ფედერაციიდან. საქონლის გაფორმებისას გადასახადის გადამხდელმა წარმოადგინა №RUGE7151000061/6839094 17.05.2017წ. და №RUGE7151000076/7872859 30.06.2017წ. პრეფერენციული წარმოშობის სერტიფიკატები СТ-1.
აღნიშნული სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციების 36-ე გრაფაში „პრეფერენცია“ საქონლის წარმოშობის ქვეყანად მითითებული იქნა რუსეთის ფედერაცია (643) და შესაბამისად შემცირდა იმპორტის გადასახდელების ოდენობა. თუმცა სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციების თანმხლებ №1071 17.05.2017წ. და №1519 30.06.2017წ. ინვოისებში წარმოშობის ქვეყანად დაფიქსირებული იყო ავსტრია.
აღნიშნული პრეფერენციული წარმოშობის სერტიფიკატების ექსპორტიორ ქვეყანაში გადამოწმების შედეგად რუსეთის ფედერაციიდან მიღებული წერილის თანახმად, ორი სერტიფიკატი (№RUGE7151000061/6839094 17.05.2017წ. და №RUGE7151000076/7872859 30.06.2017წ.) არის ძალადაკარგული, რადგან ქ. ფრიაზინოს სავაჭრო-სამრეწველო პალატის ექსპერტთა მიერ გაიცა შეცდომით და შესაბამისად მოხდა მათი ანულირება.
აღნიშნულიდან გამომდინარე, მომჩივნის მიერ სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციების 36-ე გრაფაში არასწორად იქნა გამოყენებული პრეფერენცია - 643 (რუსეთის ფედერაცია), რამაც გამოიწვია იმპორტის გადასახდელების ოდენობის შემცირება.
აღნიშნულიდან გამომდინარე დასტურდება, რომ მომჩივნის მხრიდან საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონლის დეკლარირებისას პრეფერენციული წარმოშობის (გადაადგილების) სერტიფიკატის СТ-1 არასწორად გამოყენებით საქონლის საბაჟო ღირებულება შემცირებული იყო.
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო ვერ გაიზიარებს მომჩივნის მიერ საჩივარში მითითებულ გარემოებებს. საჩივარში დასახელებული არგუმენტები არ გამორიცხავს საგადასახადო ვალდებულებას და პასუხისმგებლობას.
„შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭოს შექმნის, მისი საქმიანობის წესის, ასევე აუდიტის და საბაჟო დეპარტამენტებში მედიაციის წესის დამტკიცების შესახებ“ შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2013 წლის 8 ივლისის №31275 ბრძანებით დამტკიცებული დანართი №2-ის (შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო) მე-3 მუხლის მე-8 პუნქტის გათვალისწინებით, საბჭოზე შემუშავებული პოზიცია შეთანხმებულ იქნა შემოსავლების სამსახურის უფროსთან.
ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საჩივრის მოტივების და მითითებული გარემოებების, წარმოდგენილი დოკუმენტების, ფაქტობრივი გარემოებების და ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების ანალიზის შედეგად, შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭომ მიიჩნია, რომ მომჩივნის მიმართ გამოცემული სადავო ადმინისტრაციული აქტები და განხორციელებული დარიცხვები სრულ შესაბამისობაშია მოქმედ კანონმდებლობასთან და სახეზე არ არის მათი გაუქმების სამართლებრივი საფუძველი.

მომჩივნის არგუმენტაცია
თავსახურავების იმპორტი განხორციელდა რუსეთის ფედერაციიდან. საქონლის წარმოშობის სერტიფიკატის შედგენა და მიწოდება არის გამომგზავნის მოვალეობა, რომელიც გამომგზავნი ქვეყნის უფლებამოსილ ორგანოში იღებს ამ სერტიფიკატს და აგზავნის მომჩივანთან. რუსეთის ფედერაციის ოფიციალური უფლებამოსილი ორგანოს მიერ გაცემულ სერტიფიკატში მითითებული იყო, რომ მოწოდებული საქონლის წარმოშობის ქვეყანა იყო რუსეთის ფედერაცია.
კომპანიის მიერ საქონლის დეკლარირება მოხდა მოწოდებული დოკუმენტების საფუძველზე, რომელსაც ენდობოდნენ. ამასთან, ინვოისში არსებული მითითება ავსტრიის შესახებ აბსოლუტურად არაფერს არ ნიშნავდა მათთვის, ვინაიდან წარმოშობის ქვეყნის განმსაზღვრელ ფაქტორად ორივე სერტიფიკატში მითითებული იყო რუსეთის ტერიტორიაზე საკმარისი გადამუშავება. შესაბამისად, კომპანიას არ ქონდა არანაირი საფუძველი, ეჭვი შეეტანა სერტიფიკატების კანონიერებაში.
მომჩივნის მოსაზრებით, კომპანიის კომპეტენციაში არ შედის მიღებული დოკუმენტების დამატებით გადამოწმება გამცემ ორგანოებში. წარმოშობის სერტიფიკატები გაცემულია რუსეთის ფედერაციის შესაბამისი უფლებამოსილი ორგანოს მიერ და მისი თუნდაც შეცდომით გაცემაში, ან ანულირებაში კომპანიას არანაირი ბრალი არ მიუძღვის. შესაბამისად მიიჩნევს, რომ არანაირი სამართალდარღვევა არ ჩაუდენია.
მომჩივნის მოსაზრებით მნიშვნელობა არ აქვს ამ მასალის წარმოშობის ადგილი იქნებოდა ავსტრია თუ რუსეთის ფედერაცია, ვინაიდან მასზე იმპორტის გადასახადს მაინც არ გადაიხდიდა, რადგან რომ სცოდნოდა პროდუქციის წარმოშობის ადგილი იყო ავსტრია, მომწოდებლისაგან მოითხოვდა ევრო-1 სერტიფიკატის გაცემას და მაინც ისარგებლებდა პრეფერენციით.
საჩივრის ავტორი ასევე აღნიშნავს, რომ კომპანიის საქმიანობის 20-წლიანი პერიოდის განმავლობაში მათი მხრიდან რაიმე სერიოზულ საბაჟო სამართალდარღვევას ადგილი არ ჰქონია და არც ამ შემთხვევაში არ არსებობს კომპანიის კეთილსინდისიერებაში ეჭვის შეტანის საფუძველი. ითხოვს ბათილად იქნეს ცნობილი სადავო აქტები სზაკ–ის მე-601 მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს, შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 222-ე მუხლის შესაბამისად, სასაქონლო ოპერაციის განხორციელებისას საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის დროდ ითვლება საბაჟო დეკლარაციის რეგისტრაციის დღე. საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისათვის გამოიყენება ექსპორტის ან იმპორტის გადასახდელების განაკვეთები, რომლებიც მოქმედებს ვალდებულების წარმოშობის დღეს.
სსკ-ის 289-ე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით საბაჟო დეკლარაციასა და მის თანმხლებ დოკუმენტაციაში არასწორი მონაცემის არსებობისას იმპორტის/ექსპორტის გადასახდელების ოდენობის შემცირება დეკლარანტის (ამ მუხლის მე-6 და მე-7 ნაწილებით გათვალისწინებულის გარდა) ან მისი წარმომადგენლის მიერ – იწვევს პირის დაჯარიმებას საბაჟო დეკლარაციაში შემცირებული იმპორტის/ექსპორტის გადასახდელების თანხის 100 პროცენტის ოდენობით.
დადგინდა შემდეგი გარემოებები:
- საბაჟო დეპარტამენტის 2018 წლის 14 აგვისტოს N 21716 ბრძანებით დაინიშნა მომჩივნის სახელზე 22.05.2017 წლის №69300/C-2359 და 5.07.2017 №69300/C-3263 სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციებით გაფორმებული საქონლის (პლასტმასის თავსახურავების) გაშვების შემდგომი კამერალური შემოწმება.
- აღნიშნული იმპორტის სასაქონლო ოპერაციების განხორციელებისას გადამხდელს გამოყენებული ქონდა პრეფერენციული წარმოშობის (გადაადგილების) სერტიფიკატი СТ-1 №RUGE7151000061/6839094 17.05.2017წ. და №RUGE7151000076/7872859 30.06.2017წ., რომლის საფუძველზეც საქონლის იმპორტი გათავისუფლდა იმპორტის გადასახადისაგან. თუმცა, მოცემული სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციების თანმხლებ N1071 17.05.2017წ. და N1519 30.06.2017წ. ინვოისებში წარმოშობის ქვეყანად დაფიქსირებული იყო ავსტრია.
- იმპორტის გადასახდელების დარიცხვის სისწორის შემოწმების მიზნით, ზემოხსენებული სერტიფიკატის ნამდვილობა და სიზუსტე გადამოწმდა ექსპორტიორ ქვეყანაში. რუსეთის ფედერაციიდან 2018 წლის 17 ივლისს მიღებული №149977/21-11 წერილის თანახმად, გადამოწმებული ორი სერტიფიკატი (№RUGE7151000061/6839094 17.05.2017წ. და №RUGE7151000076/7872859 30.06.2017წ.) არის ძალადაკარგული, რადგან ქ. ფრიაზინოს სავაჭრო-სამრეწველო პალატის ექსპერტთა მიერ გაიცა შეცდომით და შესაბამისად მოხდა მათი ანულირება.
- გადამხდელის მიერ წარმოშობის (გადაადგილების) სერტიფიკატი არასწორად იყო გამოყენებული, რამაც გამოიწვია იმპორტის გადასახდელების ოდენობის შემცირება. აღნიშნულის გათვალისწინებით 2018 წლის 18 სექტემბერს შედგა და გადამხდელს ჩაბარდა საქონლის გაშვების შემდგომი შემოწმების აქტი, რომლის თანახმად იმპორტიორს დამატებით გადასახდელად დაერიცხა სულ ძირითადი იმპორტის გადასახდელები - 40015 ლარი. მათ შორის, იმპორტის გადასახადი - 33911 ლარი, დღგ - 6104 ლარი და სანქცია ჯარიმის სახით საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 289-ე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად - 40015 ლარის ოდენობით.
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე და იმის გათვალისწინებით, რომ მომჩივნის მიერ საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონლის დეკლარირებისას პრეფერენციული წარმოშობის (გადაადგილების) სერტიფიკატის СТ-1 არასწორად გამოყენებით შემცირდა იმპორტის გადასახდელების ოდენობა, აღნიშნული საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად წარმოადგენს სამართალდარღვევას, რომლისთვისაც გათვალისწინებულია შესაბამისი პასუხისმგებლობა. ამდენად, საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი არ არსებობს.
საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით, 305-ე მუხლის მე-2 ნაწილით და გადაწყვიტა:
1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი მე-12 კილომეტრი, №6) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
დათო გაბლიშვილი

სხდომის თავმჯდომარე