თარიღი: 8/2/2019
ნომერი: 5550/2/201
მუხლი: ქონების გადასახადის დარიცხვის მართლზომიერება,
კატეგორია: ქონების გადასახადი,
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
 

№5550/2/2018 2.08.2019
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: შპს „კ...“
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, დ. გაბლიშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ. ბარათაშვილის, დ. გახარიას, შ. გვენეტაძის, გ. თინიკაშვილის, შ. კომლაძის, დ. რუხაძის, გ. ფერაძის შემადგენლობით, 2.08.2019 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „კ.-ის“ 27.03.2018 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე.

დავის საგანი:
ქონების გადასახადის დარიცხვის მართლზომიერება.

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. შემოსავლების სამსახურის 2018 წლის 12 მარტის №5214 ბრძანება;
2. აუდიტის დეპარტამენტის 2017 წლის 11 დეკემბრის №007-413 საგადასახადო მოთხოვნა.

დარიცხული თანხა: 83 439 ლარი
მათ შორის:
დღგ - 273 ლარი
ჯარიმა - 137 ლარი
ქონების გადასახადი - 83 029 ლარი

ფაქტების აღწერა
აუდიტის დეპარტამენტის №22786 ბრძანების საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს ჩაუტარდა გასვლითი საგადასახადო შემოწმება, რაზეც 2017 წლის 7 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, რომლის მიხედვით, საწარმოს მიერ 2014 წლის მარტში შეძენილია შენობა-ნაგებობა (ს.კ. 01.10.17.011.027.01.501) 4 390 064 ლარად (დღგ-ს გარეშე 3 720 393 ლარი). საწარმო 2014-2016 წლებში ქონების გადასახადის დელკარირებას ახდენს აღნიშნული თანხიდან შესაბამის ამორტიზაციის გათვალისწინებით. საჯარო რეესრტის მონაცემების შესწავლით და ქონების ვიზუალური დათვალიერებით დადგინდა, რომ აღნიშნული ქონება წარმოადგენს პ.-ის ქუჩა №4-ში მდებარე შენობა-ნაგებობის მესამე-მეშვიდე სართულებს საერთო ფართობით 3479 კვ.მ. (გაურემონტებელი ფართი) და 653.4 კვ.მ. ტექნიკური სართული. ქონების საბაზრო ფასების ანალიზის მიხედვით აღნიშნული ქონების საბაზრო ფასი აღემატება ზემოთაღნიშნულ ღირებულებას. ქონების გადასახადის გამოანგარიშებისათვის, სსკ-ის 202-ე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად, შემოწმების მიერ განისაზღვრა ქონების საბაზრო ღირებულება. შედეგად გადამხდელს დამატებით დაერიცხა ქონების გადასახადი.
შემოწმების აქტის საფუძველზე გადამხდელს წარედგინა 2017 წლის 11 დეკემბრის №007-413 საგადასახადო მოთხოვნა. საზოგადოებას ბიუჯეტის სასარგებლოდ განესაზღვრა დამატებითი საგადასახადო ვალდებულებები ქონების გადასახადში 83 029 ლარი. ასევე, დაერიცხა დღგ 273 ლარი და ჯარიმა - 137 ლარი.
აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც 2018 წლის 12 მარტის №5214 ბრძანებით გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს კომპეტენტურ პირთან გაფორმებული ხელშეკრულება ექსპერტიზის დანიშვნის შესახებ, რომლითაც განისაზღვრება ქონების საბაზრო ღირებულება (ექსპერტიზაზე დასმული შეკითხვის შინაარსი შეთანხნდეს შემმოწმებელთან). თავის მხრივ, აუდიტის დეპარტამენტმა შეისწავლოს გადამხდელის მიერ წარდგენილი ხელშეკრულების საფუძველზე მომზადებული ექსპერტიზის დასკვნა და სათანადო საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს აღნიშნული დასკვნით განსაზღვრული საბაზრო ფასის გათვალისწინებით დარიცხული თანხების კორექტირება (შემცირება). ამასთან, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის შესაბამისად, მომჩივანი გათავისუფლდეს დღგ-ში შემოწმებით დარიცხული ჯარიმისაგან.

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
საწარმოს მიერ 2014 წლის მარტში შეძენილია შენობა-ნაგებობა (ს.კ. 01.10.17.011.027.01.501) 4 390 064 ლარად (დღგ-ს გარეშე 3 720 393 ლარი). საწარმო 2014-2016 წლებში ქონების გადასახადის დელკარირებას ახდენს აღნიშნული თანხიდან შესაბამის ამორტიზაციის გათვალისწინებით. საჯარო რეესრტის მონაცემების შესწავლით და ქონების ვიზუალური დათვალიერებით დადგინდა, რომ აღნიშნული ქონება წარმოადგენს პ.-ის ქუჩა №4-ში მდებარე შენობა-ნაგებობის მესამე-მეშვიდე სართულებს საერთო ფართობით 3479 კვ.მ. (გაურემონტებელი ფართი) და 653.4 კვ.მ. ტექნიკური სართული. ქონების საბაზრო ფასების ანალიზის მიხედვით აღნიშნული ქონების საბაზრო ფასი აღემატება ზემოთაღნიშნულ ღირებულებას.
ქონების გადასახადის გამოანგარიშებისათვის, სსკ-ის 202-ე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად, შემოწმების მიერ განისაზღვრა ქონების საბაზრო ღირებულება. შედეგად გადამხდელს დამატებით დაერიცხა ქონების გადასახადის ძირითადი თანხა.
დავების განხილვის საბჭო მიუთითებს სსკ-ის 202-ე მუხლზე, რომლის პირველი ნაწილის თანახმად, საწარმოსთვის/ორგანიზაციისთვის ქონების გადასახადის წლიური განაკვეთი განისაზღვრება დასაბეგრი ქონების ღირებულების არა უმეტეს 1 პროცენტის ოდენობით. ამ ნაწილის მიზნებისათვის დასაბეგრი ქონების ღირებულება არის საშუალო წლიური საბალანსო ნარჩენი ღირებულება (გამოიანგარიშება კალენდარული წლის დასაწყისისა და ბოლოსთვის აქტივების საშუალო ღირებულების მიხედვით), რომელიც ქვემოთ ჩამოთვლილ შემთხვევებში მხოლოდ უძრავ ქონებასთან მიმართებით უნდა გაიზარდოს:
ა) 2000 წლამდე მიღებულ აქტივებზე – 3-ჯერ;
ბ) 2000 წლიდან 2004 წლამდე მიღებულ აქტივებზე – 2-ჯერ;
გ) 2004 წელს მიღებულ აქტივებზე – 1.5-ჯერ;
დ) იმ აქტივებზე, რომელთა მიღების შესახებ ინფორმაცია არ არსებობს, – ამ ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული ოდენობით.
ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია გადასახადის გადამხდელს, გარდა ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, საგადასახადო შემოწმებისას დასაბეგრი ქონების ღირებულება განუსაზღვროს საბაზრო ფასით. თუ დასაბეგრი ქონების საბაზრო ფასი აღემატება მის საბალანსო ღირებულებას:
ა) პირს დასაბეგრი ქონების ღირებულების სხვაობაზე დაერიცხება ქონების გადასახადის ძირითადი თანხა. ამასთანავე, აღნიშნულ თანხაზე საურავი დაეკისრება მხოლოდ საგადასახადო მოთხოვნის ჩაბარების დღის შემდეგ 30-ე დღიდან, ხოლო აღნიშნული სხვაობა გადასახადის შემცირებად არ ჩაითვლება;
ბ) პირი ვალდებულია შესაბამისი დასაბეგრი ქონების მიმართ აღნიშნული საბაზრო ფასი გამოიყენოს შემდგომი 3 საგადასახადო წლის განმავლობაში.
სსკ-ის 18-ე მუხლის მიხედვით:
1. გადასახადებით დაბეგვრის მიზნებისათვის გამოიყენება გარიგებაში საქონლის/მომსახურების ფაქტობრივი ფასი, თუ ამ კოდექსით საბაზრო ფასის ან სხვა ღირებულების გამოყენება არ არის გათვალისწინებული.
2. საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასად ითვლება ფასი, რომელიც ყალიბდება საქონლის/მომსახურების ბაზარზე იდენტური (ხოლო მისი არარსებობის შემთხვევაში – მსგავსი) საქონლის/მომსახურების მოთხოვნისა და მიწოდების ურთიერთზემოქმედების შედეგად და შესაბამის ბაზარზე იმ პირებს შორის დადებული გარიგების საფუძველზე, რომლებიც ამ კოდექსის მე-19 მუხლის მიხედვით არ არიან ურთიერთდამოკიდებული პირები. ურთიერთდამოკიდებულ პირებს შორის გარიგება მხედველობაში მიიღება მხოლოდ იმ პირობით, რომ მათი ურთიერთდამოკიდებულება გავლენას არ მოახდენს ასეთი გარიგების შედეგებზე.
3. საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასი განისაზღვრება ბაზარზე ამ საქონლის/მომსახურების მიწოდების მომენტისათვის (ხოლო ასეთის არარსებობის შემთხვევაში – რეალიზაციის მომენტის უახლოესი კალენდარული დღისათვის, რომელიც არა უმეტეს 30 კალენდარული დღით უსწრებს ან მოჰყვება ასეთი საქონლის/მომსახურების რეალიზაციის მომენტს) იდენტურ (მსგავს) საქონელზე/მომსახურებაზე დადებული გარიგების შესახებ, მათ შორის, საერთაშორისო და სხვა ბირჟებზე დაფიქსირებული ფასების შესახებ, ინფორმაციის საფუძველზე.
საქმეში წარმოდგენილი მასალების გათვალისიწინებით და ზემოაღნიშნულ ნორმებზე დაყრდნობით შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭოს მიაჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელს უნდა მიეცეს წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს კომპეტენტურ პირთან გაფორმებული ხელშეკრულება ექსპერტიზის დანიშვნის შესახებ, რომლითაც განისაზღვრება ქონების საბაზრო ღირებულება. (ექსპერტიზაზე დასმული შეკითხვის შინაარსი შეთანხმდეს შემმოწმებელთან). თავის მხრივ აუდიტის დეპარტამენტმა შეისწავლოს გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი ხელშეკრულების საფუძველზე მომზადებული ექსპერტიზის დასკვნა და სათანადო საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს აღნიშნული დასკვნით განსაზღვრული საბაზრო ფასის გათვალისწინებით დარიცხული თანხების კორექტირება (შემცირება).

მომჩივნის არგუმენტაცია
საზოგადოების ხელმძღვანელობა 2014 წელს უძრავი ქონების ბაზარზე არსებული მდგომარეობის ანალიზის შედეგად თანხმება საგადასახადო აუდიტორის მიერ შეფასებულ ქონების საბაზრო ღირებულებას 2014 საგადასახადო წლისთვის, მაგრამ ამავე დროს, რადგან 2015 და 2016 საგადასახადო წლებში არ მომხდარა ქონების კაპიტალური რემონტი და ადგილი არ ჰქონია რაიმე ისეთ გარემოებას, რაც გააუმჯობესებდა შენობა-ნაგებობის რომელიმე მახასიათებელს 2014 წელთან შედარებით, გადასახადის გადამხდელი ქონების საბაზრო ღირებულების 2014, 2015 და 2016 წლების მონაცემებს შორის მნიშვნელოვან სხვაობას გაუმართლებლად მიიჩნევს. ბასს 16-ის მიხედვით, გადაფასების სიხშირე დამოკიდებულია ძირითადი საშუალებების რეალური ღირებულების ცვლილებებზე. როდესაც გადაფასებული აქტივის რეალური ღირებულება არსებითად განსხვავდება მისი საბალანსო ღირებულებისაგან, აუცილებელია მისი შემდგომი გადაფასება. ზოგიერთი აქტივისათვის, რომელთა რეალური ღირებულება სწრაფ და მნიშვნელოვან ცვლილებებს განიცდის, აუცილებელია ყოველწლიური გადაფასება, ხოლო შედარებით სტაბილური საბაზრო ფასების მქონე აქტივებისათვის, საკმარისია გადაფასების ჩატარება სამ-ხუთ წელიწადში ერთხელ. საწარმო 2014 წლის მარტში შეძენილ ქონებას განიხილავს სტაბილური საბაზრო ფასის მქონე აქტივად და შესაბამისად მიიჩნევს, რომ ყოველწლიური აფასება საფუძველს მოკლებულია.
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, გადასახადის გადამხდელი ითხოვს ქონების საბაზრო ღირებულების 2014 წლის მონაცემების გამოყენებას და გავრცელებას 2015 და 2016 საგადასახადო წლებისთვისაც, რის შედეგადაც უნდა დაკორექტირდეს ქონების გადასახადით დასაბეგრი ბაზა და შესაბამისად, ზედმენად დარიცხული ქონების გადასახადი.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 202-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, საწარმოსთვის/ორგანიზაციისთვის ქონების გადასახადის წლიური განაკვეთი განისაზღვრება დასაბეგრი ქონების ღირებულების არა უმეტეს 1 პროცენტის ოდენობით. ამ ნაწილის მიზნებისათვის დასაბეგრი ქონების ღირებულება არის საშუალო წლიური საბალანსო ნარჩენი ღირებულება (გამოიანგარიშება კალენდარული წლის დასაწყისისა და ბოლოსთვის აქტივების საშუალო ღირებულების მიხედვით), რომელიც ქვემოთ ჩამოთვლილ შემთხვევებში მხოლოდ უძრავ ქონებასთან მიმართებით უნდა გაიზარდოს:
ა) 2000 წლამდე მიღებულ აქტივებზე – 3-ჯერ;
ბ) 2000 წლიდან 2004 წლამდე მიღებულ აქტივებზე – 2-ჯერ;
გ) 2004 წელს მიღებულ აქტივებზე – 1.5-ჯერ;
დ) იმ აქტივებზე, რომელთა მიღების შესახებ ინფორმაცია არ არსებობს, – ამ ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული ოდენობით.
ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის (სადავო პერიოდში მოქმედი რედაქცია) თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია გადასახადის გადამხდელს, გარდა ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, საგადასახადო შემოწმებისას დასაბეგრი ქონების ღირებულება განუსაზღვროს საბაზრო ფასით. თუ დასაბეგრი ქონების საბაზრო ფასი აღემატება მის საბალანსო ღირებულებას:
ა) პირს დასაბეგრი ქონების ღირებულების სხვაობაზე დაერიცხება ქონების გადასახადის ძირითადი თანხა. ამასთანავე, აღნიშნულ თანხაზე საურავი დაეკისრება მხოლოდ საგადასახადო მოთხოვნის ჩაბარების დღის შემდეგ 30-ე დღიდან, ხოლო აღნიშნული სხვაობა გადასახადის შემცირებად არ ჩაითვლება;
ბ) პირი ვალდებულია შესაბამისი დასაბეგრი ქონების მიმართ აღნიშნული საბაზრო ფასი გამოიყენოს შემდგომი 3 საგადასახადო წლის განმავლობაში.
საგადასახადო კოდექსის მე-18 მუხლის მიხედვით:
1. გადასახადებით დაბეგვრის მიზნებისათვის გამოიყენება გარიგებაში საქონლის/მომსახურების ფაქტობრივი ფასი, თუ ამ კოდექსით საბაზრო ფასის ან სხვა ღირებულების გამოყენება არ არის გათვალისწინებული.
2. საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასად ითვლება ფასი, რომელიც ყალიბდება საქონლის/მომსახურების ბაზარზე იდენტური (ხოლო მისი არარსებობის შემთხვევაში – მსგავსი) საქონლის/მომსახურების მოთხოვნისა და მიწოდების ურთიერთზემოქმედების შედეგად და შესაბამის ბაზარზე იმ პირებს შორის დადებული გარიგების საფუძველზე, რომლებიც ამ კოდექსის მე-19 მუხლის მიხედვით არ არიან ურთიერთდამოკიდებული პირები. ურთიერთდამოკიდებულ პირებს შორის გარიგება მხედველობაში მიიღება მხოლოდ იმ პირობით, რომ მათი ურთიერთდამოკიდებულება გავლენას არ მოახდენს ასეთი გარიგების შედეგებზე.
3. საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასი განისაზღვრება ბაზარზე ამ საქონლის/მომსახურების მიწოდების მომენტისათვის (ხოლო ასეთის არარსებობის შემთხვევაში – რეალიზაციის მომენტის უახლოესი კალენდარული დღისათვის, რომელიც არა უმეტეს 30 კალენდარული დღით უსწრებს ან მოჰყვება ასეთი საქონლის/მომსახურების რეალიზაციის მომენტს) იდენტურ (მსგავს) საქონელზე/მომსახურებაზე დადებული გარიგების შესახებ, მათ შორის, საერთაშორისო და სხვა ბირჟებზე დაფიქსირებული ფასების შესახებ, ინფორმაციის საფუძველზე.
შემოწმების აქტით დგინდება, რომ მომჩივანმა 2014 წლის მარტში შეიძინა შენობა-ნაგებობა (ს.კ. 01.10.17.011.027.01.501) 4 390 064 ლარად (დღგ-ს გარეშე 3 720 393 ლარი). საწარმო 2014-2016 წლებში ქონების გადასახადის დეკლარირებას ახდენს აღნიშნული თანხიდან შესაბამის ამორტიზაციის გათვალისწინებით. საჯარო რეესტრის მონაცემების შესწავლით და ქონების ვიზუალური დათვალიერებით დადგინდა, რომ აღნიშნული ქონება წარმოადგენს პ.-ის ქუჩა №4-ში მდებარე შენობა-ნაგებობის მესამე-მეშვიდე სართულებს საერთო ფართობით 3 479 კვ.მ. (გაურემონტებელი ფართი) და 653.4 კვ.მ. ტექნიკური სართული. ქონების საბაზრო ფასების ანალიზის მიხედვით აღნიშნული ქონების საბაზრო ფასი აღემატება ზემოთაღნიშნულ ღირებულებას. ქონების გადასახადის გამოანგარიშებისათვის, სსკ-ის 202-ე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად, შემოწმების მიერ განისაზღვრა ქონების საბაზრო ღირებულება. შედეგად გადამხდელს დამატებით დაერიცხა ქონების გადასახადი.
დარიცხვა გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 2018 წლის 12 მარტის №5214 ბრძანებით მომჩივანს მიეცა წინადადება აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს კომპეტენტურ პირთან გაფორმებული ხელშეკრულება ექსპერტიზის დანიშვნის შესახებ, რომლითაც განისაზღვრება ქონების საბაზრო ღირებულება (ექსპერტიზაზე დასმული შეკითხვის შინაარსი შეთანხნდეს შემმოწმებელთან). თავის მხრივ, აუდიტის დეპარტამენტმა შეისწავლოს გადამხდელის მიერ წარდგენილი ხელშეკრულების საფუძველზე მომზადებული ექსპერტიზის დასკვნა და სათანადო საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს აღნიშნული დასკვნით განსაზღვრული საბაზრო ფასის გათვალისწინებით დარიცხული თანხების კორექტირება (შემცირება). ამასთან, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის შესაბამისად, მომჩივანი გათავისუფლდეს დღგ-ში შემოწმებით დარიცხული ჯარიმისაგან.
შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 21.05.2018 წლის №52876-21-14 წერილით წარმოდგენილი ინფორმაციის შესაბამისად დგინდება, რომ გადამხდელის საქმიანობის საგანია საკუთარი ან იჯარით აღებული არასაცხოვრებელი შენობების გაქირავება და მართვა. შემოწმების შედეგად საზოგადოებას დაერიცხა ქონების გადასახადის ძირითადი თანხა 83 029 ლარი. ქონების გადასახადის გამოანგარიშებისათვის, საგადასახადო კოდექსის 202-ე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად, შემოწმების მიერ განისაზღვრა ქონების გადასახადის საბაზრო ღირებულება 2014, 2015, 2016 წლებისათვის შესაბამისად 5 238 338 ლარი, 6 731 754 ლარი, და 7 419 817 ლარი. საჩივრის ნაწილობრივ დაკმაყოფილების თაობაზე 2018 წლის 12 მარტის №5214 ბრძანების მიხედვით, საზოგადოებას დაევალა 10 სამუშაო დღის ვადაში წარმოედგინა კომპეტენტურ პირთან გაფორმებული ხელშეკრულება ექსპერტიზის დანიშვნის შესახებ. საზოგადოება განმარტავს, რომ 2014 წლის უძრავი ქონების ბაზარზე არსებული მდგომარეობის ანალიზის შედეგად, ეთანხმება აუდიტორის მიერ შეფასებული ქონების საბაზრო ღირებულებას 2014 წლისათვის, მაგრამ ამავე დროს რადგან 2015 და 2016 წლებში არ მომხდარა აღნიშნული ქონების კაპიტალური რემონტი და ადგილი არ ჰქონია რაიმე ისეთ გარემოებას რაც გააუმჯობესებდა შენობა-ნაგებობის რაიმე მახასიათებელს, გადამხდელი ითხოვს 2014 წლის მონაცემების გამოყენებას და გავრცელებას 2015-2016 წლებზე, რის შედეგადაც უნდა დაკორექტირდეს ქონების გადასახადში დარიცხული თანხა. გადასახადის გადამხდელმა შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილებით განსაზღვრულ ვადაში არ წარმოადგინა კომპეტენტურ პირთან გაფორმებული ხელშეკრულება ექსპერტიზის დანიშვნის შესახებ, შესაბამისად, დარიცხული თანხები აღნიშნულ ნაწილში დარჩა უცვლელი.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და ფაქტობრივი გარემოებების საფუძველზე, მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭომ მიიჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილება მართლზომიერია და არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით, 305-ე მუხლის მე-2 ნაწილით და გადაწყვიტა:

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი, მე-12 კილომეტრი, №6) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
დათო გაბლიშვილი

სხდომის თავმჯდომარე