თარიღი: 8/2/2019
ნომერი: 6142/2/201
მუხლი: ქონების გადასახადის დარიცხვის მართლზომიერება,
კატეგორია: ქონების გადასახადი,
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
 

№6142/2/2018 2.08.2019
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: შპს „S...“
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, დ. გაბლიშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ. ბარათაშვილის, დ. გახარიას, შ. გვენეტაძის, გ. თინიკაშვილის, შ. კომლაძის, დ. რუხაძის, გ. ფერაძის შემადგენლობით, 2.08.2019 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „S...“-ის 21.06.2018 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე.

დავის საგანი:
ქონების გადასახადის დარიცხვის მართლზომიერება.

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. შემოსავლების სამსახურის 2018 წლის 13 ივნისის №14823 ბრძანება;
2. აუდიტის დეპარტამენტის 2017 წლის 18 დეკემბრის №005-320 საგადასახადო მოთხოვნა.

დარიცხული თანხა:
ქონების გადასახადი - 93 113 ლარი

ფაქტების აღწერა
შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2017 წლის 29 სექტემბრის №14290 ბრძანების საფუძველზე განხორციელდა საზოგადოების საქმიანობის გასვლითი საგადასახადო შემოწმება ბიუჯეტთან ანგარიშსწორების კუთხით. შემოწმების შედეგებზე 2017 წლის 13 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, რომლის თანახმად, სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:
საზოგადოებას ბალანსზე აღრიცხული აქვს ძირითადი საშუალება, ქ. თბილისში, ხ.-ის №17 არსებული შენობა-ნაგებობა (კომერციული ფართი), რომელსაც იყენებს ეკონომიკურ საქმიანობაში. შენობის საბაზრო ფასი აღემატება გადასახადის გადამხდელის მიერ ქონების გადასახადის დეკლარაციაში ასახულ მონაცემებს. საწარმოს ბალანსზე რიცხული ძირითადი საშუალების საბაზრო ფასის განსაზღვრა მოხდა შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის სერთიფიცირებული ექსპერტის მიერ, რის შედეგადაც ქონების გადასახადით დასაბეგრი ბაზა გაიზარდა. საწარმოს დაერიცხა ქონების გადასახადი, ხოლო დასაბეგრი ქონების საბაზრო ფასით განსაზღვრით გამოწვეულ სხვაობაზე ჯარიმა არ დარიცხულა სსკ-ის 202-ე მუხლის მე-4 ნაწილის "ა" ქვეპუნქტის შესაბამისად.
შემოწმების აქტის საფუძვლზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა 2017 წლის 18 დეკემბრის №005-320 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვითაც საზოგადოებას 16.01.2018 წლის სავადოთი დაერიცხა ქონების გადასახადი 93 113 ლარის ოდენობით.
აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა 2018 წლის 18 იანვარს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც 2018 წლის 13 ივნისის №14823 ბრძანებით ნაწილობრივ დააკმაყოფილა საჩივარი. გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება აუდიტის დეპარტამენტს, შესამოწმებელი პერიოდების მიხედვით ქონების გადასახადით დასაბეგრი ქონების ღირებულების განსაზღვრის მიზნით, წარუდგინოს ექსპერტიზის დასკვნა. თავის მხრივ, აუდიტის დეპარტამენტმა შეისწავლოს წარმოდგენილი ექსპერტიზის დასკვნა და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, დასაბეგრი ქონების ღირებულების განსაზღვრის მიზნით, იხელმძღვანელოს გადამხდელის მიერ წარდგენილი ექსპერტიზის დასკვნით. აღნიშნულის გათვალისწინებით განხორციელდეს შემოწმების აქტით დარიცხული თანხების კორექტირება (შემცირება).

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო მიუთითებს 2016 წლის პირველ იანვრამდე მოქმედი საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 201-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, რომლის მიხედვით: „ქონების გადასახადის გადამხდელია - რეზიდენტი საწარმო/ორგანიზაცია – მის ბალანსზე ძირითად საშუალებად აღრიცხულ აქტივებზე, დაუმონტაჟებელ მოწყობილობებზე, დაუმთავრებელ მშენებლობაზე, აგრეთვე მის მიერ ლიზინგით გაცემულ ქონებაზე.“
ასევე, დავების განხილვის საბჭო 2016 წლის პირველი იანვრიდან მოქმედი საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 201-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, რომლის მიხედვით: „ქონების გადასახადის გადამხდელია - რეზიდენტი საწარმო/ორგანიზაცია – მის ბალანსზე ძირითად საშუალებად ან/და საინვესტიციო ქონებად აღრიცხულ აქტივებზე, დაუმონტაჟებელ მოწყობილობებზე, დაუმთავრებელ მშენებლობაზე, აგრეთვე მის მიერ ლიზინგით გაცემულ ქონებაზე.“
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-8 მუხლის 31-ე ნაწილის მიხედვით, ძირითადი საშუალება არის მატერიალური აქტივი, რომელსაც პირი იყენებს საქონლის წარმოების, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის, იჯარით (მათ შორის, ლიზინგით) გადაცემის ან/და ადმინისტრაციული მიზნებისათვის და რომლის სასარგებლო გამოყენების ვადა ერთ წელზე მეტია.
დავების განხილვის საბჭო განმარტავს, რომ 2015 წლის 18 დეკემბრის N4680 კანონის საფუძველზე განხორციელებულ ცვლილებამდე კანონი არ ითვალისწინებდა ქონებით დასაბეგრ ბაზაში საინვესტიციო ქონებას, თუმცა ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენებული აქტივი იბეგრებოდა ქონების გადასახადით. შესაბამისად საწარმოს მიერ ცვლილებამდე არსებული საკანონმდებლო ჩანაწერი აღქმული იქნა სწორად და სწორად მიაკუთვნა აღნშნული აქტივი ქონების გადასახადით დასაბეგრ ბაზას. ამდენად დავების განხილვის საბჭო მიიჩნევს, რომ აღნიშნული აქტივი, როგორც კანონმდებლობის ცვლილებამდე, ასევე ცვლილების განხორციელების შემდეგ პერიოდში წარმოადგენს ქონების გადასახადით დასაბეგრ ობიექტს.
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო ასევე აღნიშნავს, რომ საწარმო ვალდებულია ქონების გადასახადით დასაბეგრ ბაზაში შეიტანოს და ქონების გადასახადი გადაიხადოს მის ბალანსზე ძირითად საშუალებად აღრიცხულ აქტივებზე. საგადასახადო კანონმდებლობის თანახმად იჯარით გაცემული ქონება ცალსახად განხილულია როგორც ძირითადი საშუალება. განსახილველ შემთხვევაში გადამხდელს იჯარით გაცემული ქონება აღრიცხული ჰქონდა როგორც ძირითადი საშუალება, რომელსაც განიხილავდა ქონების გადასახადით დასაბეგრ ობიექტად და შესაბამის პერიოდებში ადეკლარირებდა მას. დავების განხილვის საბჭო აღნიშნავს, რომ არც ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტი და არც საგადასახადო კანონმდებლობის ნორმებით არ არის შეზღუდული იჯარით გაცემული ქონება გადამხდელმა აღრიცხოს როგორც ძირითადი საშუალება. ამდენად, საბჭოს მიაჩნია, რომ გადამხდელის მიერ იჯარით გაცემული ქონების ძირითად საშუალებად განხილვა და ქონების გადასახადით დასაბეგრ ბაზაში ასახვა შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, შესაბამისად აღნიშნულ ნაწილში გადამხდელის დეკლარირებული საგადასახადო ვალდებულებები კორექტირებას არ ექვემდებარება. ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭოს მიაჩნია, რომ აღნიშნულ ნაწილში გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია და იგი არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
თუმცა, შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭომ აღნიშნა, რომ შემოწმების მიერ განსაზღვრული ქონების საბაზრო ღირებულების საკითხი საჭიროებს დამატებით შესწავალას.
საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96–ე მუხლის თანახმად, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის ყველა მნიშვნელოვანი გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე, რისთვისაც ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 97–ე მუხლის თანახმად მტკიცებულებათა გამოკვლევისათვის უფლებამოსილია გამოითხოვოს საქმესთან დაკავშირებული დოკუმენტები, შეაგროვოს ცნობები, მოუსმინოს დაინტერესებულ მხარეებს, დანიშნოს ექსპერტიზა, გამოიყენოს აუცილებელი დოკუმენტები და აქტები, მტკიცებულებათა შეგროვების, გამოკვლევის და შეფასების მიზნით მიმართოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სხვა ზომებს.
სზაკ–ის 96–ე მუხლის მე–2 პუნქტის თანახმად, დაუშვებელია, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ–სამართლებრივი აქტის გამოცემას საფუძვლად დაედოს ისეთი გარემოება ან ფაქტი, რომელიც კანონით დადგენილი წესით არ არის გამოკვლეული ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ.
ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭომ მიიჩნია, რომ შემოწმების მიერ გაანგარიშებული ქონების გადასახადით დასაბეგრი ქონების ღირებულების საკითხი საჭიროებს დამატებით შესწავლას, რის გამოც გადასახადის გადამხდელს უნდა მიეცეს წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს შესამოწმებელი პერიოდების მიხედვით ქონების გადასახადით დასაბეგრი ქონების ღირებულების განსაზღვრის მიზნით წარუდგინოს ექპერტიზის დასკვნა. თავის მხრივ აუდიტის დეპარტამენტმა შეისწავლოს წარმოდგენილი ექსპერტიზის დასკვნა და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში დასაბეგრი ქონების ღირებულების განსაზღვრის მიზნით იხელმძღვანელოს გადამხდელის მიერ წარდგენილი ექსპერტიზის დასკვნით. აღნიშნულის გათვალისწინებით განხორციელდეს შემოწმების აქტით დარიცხული თანხების კორექტირება (შემცირება).

მომჩივნის არგუმენტაცია
მომჩივანი არ ეთანხმება შემოსავლების სამსახურის ექსპერტიზის დასკვნას, რადგან მიაჩნია, რომ ქონების საბაზრო ღირებულება შეფასებულია საკმაოდ მაღალ ფასად და გამოიყენეს უფლება მიემართათ მიუკერძოებელი ექსპერტისათვის - სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროსთვის ანალოგიური ექსპერტიზის ჩასატარებლად.
სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 08.01.2018 წელს მიღებული №000114018 ექსპერტიზის დასკვნის მიხედვით, ქონების საბაზრო ღირებულება განისაზღვრა გაცილებით დაბალ ფასად ვიდრე საგადასახადო ორგანოების მიერ.
სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს ექსპერტების მიერ მოძიებულ იქნა შესაფასებელი უძრავი ქონების მსგავსი რამოდენიმე შესადარისი ობიექტი, რომლებიც დაკორექტირდა სხვადასხვა შედარების ელემენტზე და მიღებული იქნა საბოლოო საორიენტაციო საბაზრო ღირებულებები 2016 წლის მდგომარეობით.
უძრავი ქონების მთლიანი საბაზრო ღირებულება, დღგ-ის ჩათვლით, 2016 წლის მდგომარეობით საორიენტაციოდ შეადგენდა 2 919 631 აშშ დოლარს. ექსპერტის მიერ უძრავი ქონების ადგილობრივ ბაზარზე ჩატარებული იქნა კვლევა და დადგინდა, რომ შეფასების ობიექტის საბაზრო ღირებულებებს გამოსახულს აშშ დოლარში რაიმე სახის მნიშვნელოვანი ცვლილება არ განუცდია 2014, 2015, 2016 წლებში, ხოლო ლარში დაფიქსირებული სხვაობა გამოწვეულია ეროვნული ვალუტის კურსის ცვლილებით აშშ დოლართან მიმართებაში.
ვინაიდან ექსპერტის მიერ დასადგენი იყო უძრავი ქონებიუს საბაზრო ღირებულებები დღგ-ის გარეშე, ხოლო კვლევით განსაზღვრული ღირებულებები მოიცავს დამატებული ღირებულების გადასახადს, ამიტომ მითითებულ ღირებულებებს გამოაკლდა გადასახადის შესაბამისი ოდენობა და დაგინდა, ქ. თბილისში, ხ.-ის ქ. №17-ში მდებარე, ექსპერტიზაზე შესაფასებლად წარმოდგენილი, №01.11.12.016.110 საკადასტო კოდით რეგისტრირებული უძრავი ქონების (მიწის ნაკვეთი ფართობით 1 636 კვ.მ და შენობა-ნაგებობა №1 ფართობით 3 090.90 კვ.მ.) მთლიანი საბაზრო ღირებულება დღგ-ის გარეშე წლების მიხედვით:
2014 წლის მდგომარეობით საორიენტაციოდ შეადგენდა 2 474 264 აშშ დოლარს, რაც შესაბამისი გაცვლითი კურსით ეროვნულ ვალუტაში (www.nbg.gov.ge – 1.7664) შეადგენს 4 370 540 ლარს.
2015 წლის მდგომარეობით საორიენტაციოდ შეადგენდა 2 474 264 აშშ დოლარს, რაც შესაბამისი გაცვლითი კურსით ეროვნულ ვალუტაში (www.nbg.gov.ge – 2.2745) შეადგენს 5 627 713 ლარს.
2016 წლის მდგომარეობით საორიენტაციოდ შეადგენდა 2 474 264 აშშ დოლარს, რაც შესაბამისი გაცვლითი კურსით ეროვნულ ვალუტაში (www.nbg.gov.ge – 2.3694) შეადგენს 5 862 521 ლარს.
ორივე შემთხვევაში (როგორც შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის სერტიფიცირებული ექსპერტის, ასევე, სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს ექსპერტის) ექსპერტების მიერ შერჩეული იქნა უძრავი ქონების ღირებულების შეფასების ანალოგიის მეთოდი, რომელიც გულისხმობს შესაფასებელი ობიექტის პირდაპირ შედარებას ანალოგების იმ მონაცემებთან, რომლებიც გაყიდულ იქნა ან რომლებიც განცხადებული არიან გასაყიდად. აქედან გამომდინარე, გაუგებარია თუ რატომ არის მნიშვნელოვანი სხვაობები ექსპერტების მიერ უძრავი ქონების საბაზრო ფასის დადგენაში.
მომჩივანი ითხოვს შემცირდეს 2014, 2015 და 2016 წლების ქონების გადასახადი შემდეგი თანხით:
წელი ქონების ღირებულება შემოწმების აქტის მიხედვით ქონების ღირებულება შემცირების შემდეგ შესამცირებელი თანხა შესამცირებელი ქონების გადასახადი
2014 4 765 100 4 370 540 394 560 3 946
2015 6 439 500 5 627 713 811 787 8 118
2016 7 433 700 5 862 521 1 571 179 15 712
ჯამი 27 775
აღნიშნულიდან გამომდინარე, დამატებით დარიცხული გადასახადი შესამცირებელია 27 775 ლარით.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 201-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, ქონების გადასახადის გადამხდელია რეზიდენტი საწარმო/ორგანიზაცია – მის ბალანსზე ძირითად საშუალებად ან/და საინვესტიციო ქონებად აღრიცხულ აქტივებზე, დაუმონტაჟებელ მოწყობილობებზე, დაუმთავრებელ მშენებლობაზე, აგრეთვე მის მიერ ლიზინგით გაცემულ ქონებაზე.
საქმეში არსებული მასალების შესაბამისად დგინდება, რომ საზოგადოებას ბალანსზე აღრიცხული აქვს ძირითადი საშუალება, კერძოდ, ქ. თბილისში, ხ.-ის №17 არსებული შენობა-ნაგებობა (კომერციული ფართი), რომელსაც იყენებს ეკონომიკურ საქმიანობაში. შენობის საბაზრო ფასი აღემატება გადასახადის გადამხდელის მიერ ქონების გადასახადის დეკლარაციაში ასახულ მონაცემებს. საწარმოს ბალანსზე რიცხული ძირითადი საშუალების საბაზრო ფასის განსაზღვრა მოხდა შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის სერთიფიცირებული ექსპერტის მიერ, რის შედეგადაც ქონების გადასახადით დასაბეგრი ბაზა გაიზარდა. საწარმოს დაერიცხა ძირითადი თანხა, ხოლო დასაბეგრი ქონების საბაზრო ფასით განსაზღვრით გამოწვეულ სხვაობაზე ჯარიმის დარიცხვა არ განხორციელდება სსკ-ის 202-ე მუხლის მე-4 ნაწილის "ა" ქვეპუნქტის შესაბამისად.
შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილებით საზოგადოების საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება აუდიტის დეპარტამენტს, შესამოწმებელი პერიოდების მიხედვით ქონების გადასახადით დასაბეგრი ქონების ღირებულების განსაზღვრის მიზნით, წარუდგინოს ექსპერტიზის დასკვნა. თავის მხრივ, აუდიტის დეპარტამენტმა შეისწავლოს წარმოდგენილი ექსპერტიზის დასკვნა და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, დასაბეგრი ქონების ღირებულების განსაზღვრის მიზნით, იხელმძღვანელოს გადამხდელის მიერ წარდგენილი ექსპერტიზის დასკვნით. აღნიშნულის გათვალისწინებით განხორციელდეს შემოწმების აქტით დარიცხული თანხების კორექტირება (შემცირება).
აუდიტის დეპარტამენტის 20.08.2018 წლის დასკვნის შესაბამისად, საგადასახადო კოდექსის 202-ე მუხლის 41 ნაწილის თანახმად, საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით დამტკიცებული წესით გათვალისწინებულ შემთხვევებში საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია გადასახადის გადამხდელს საგადასახადო შემოწმებისას დასაბეგრი ქონების ღირებულება განუსაზღვროს საბაზრო ფასით. სსკ-ის 18 მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასად ითვლება ფასი, რომელიც ყალიბდება საქონლის/მომსახურების ბაზარზე იდენტური (ხოლო მისი არარსებობის შემთხვევაში - მსგავსი) საქონლის/მომსახურების მოთხოვნისა და მიწოდების ურთიერთზემოქმედების შედეგად და შესაბამის ბაზარზე იმ პირებს შორის დადებული გარიგების საფუძველზე, რომლებიც ამ კოდექსის მე-19 მუხლის მიხედვით არ არიან ურთიერთდამოკიდებული პირები. გადამხდელის მიერ წარმოდგენილ იქნა სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს დასკვნა, რომელშიც მომჩივნის მიერ დასმულ იქნა კითხვა, რომ ქ. თბილისში, ხ.-ის ქ. №17-ში განთავსებულ უძრავ ქონებაზე განესაზღვრად საბაზრო ფასი დღგ-ის გარეშე. ზემოხსენებული მუხლებისა და სსკ-ის 161-ე მუხლის პირველი ნაწილის ბ.ა ჩანაწერის მიხედვით, საბაზრო ფასი მოიცავს დამატებული ღირებულების გადასახადს. სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს მიერ განსაზღვრული საბაზრო ფასი (დღგ-ის ჩათვლით) დაახლოებით 1%-ით მეტია საგადასახადო შემოწმების აქტში დაფიქსირებულ საბაზრო ფასზე, რის გათვალისწინებაც იწვევს საგადასახადო ვალდებულებების დამძიმებას. შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე დარიცხული საგადასახადო ვალდებულებები გადაანგარიშებას არ ექვემდებარება.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და ფაქტობრივი გარემოებების საფუძველზე, მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭომ მიიჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილება მართლზომიერია და არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით, 305-ე მუხლის მე-2 ნაწილით და გადაწყვიტა:

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
გადაწყვეტილების ასლის მიმღები პირები: მომჩივანი, სსიპ შემოსავლების სამსახურის დავების დეპარტამენტი, აუდიტის დეპარტამენტი.
2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი, მე-12 კილომეტრი, №6) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
დათო გაბლიშვილი

სხდომის თავმჯდომარე