თარიღი: 11/20/2019
ნომერი: 8867/2/201
მუხლი: საქართველოს ეკონომიკურ საზღვარზე საქონლის გადატანა ან გადმოტანა კონტროლის გვერდის ავლით ან მისგან მალულად,
კატეგორია: საბაჟო ჯარიმები,
შემმოწმებელი: საბაჟო დეპარტამენტი
 

№8867/2/2019

20.11.2019

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

მომჩივანი: შპს „ლ...ა“ (ს/ნ ...)
შემმოწმებელი: საბაჟო დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, დ. გაბლიშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ. ადეიშვილის, შ. გვენეტაძის, გ. თინიკაშვილის, შ. კომლაძის, დ. რუხაძის, გ. ფერაძის შემადგენლობით, 20.11.2019 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „ლ...ს“ 31.07.2019 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე.

დავის საგანი:
საქართველოს საბაჟო საზღვარზე საქონლის გადაადგილება საბაჟო კონტროლის გვერდის ავლით ან მისგან მალულად

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. საბაჟო დეპარტამენტის 20.05.2019 წლის №EL091731 სამართალდარღვევის ოქმი;
2. შემოსავლების სამსახურის 3.07.2019 წლის №22234 ბრძანება.

დარიცხული თანხა:
ჯარიმა - 664 ლარი.

ფაქტების აღწერა
2019 წლის 20 მაისს სგპ „წითელი ხიდის“ კონტროლის ზონაში აზერბაიჯანის მხრიდან შევიდა ირანის ისლამურ რესპუბლიკაში რეგისტრირებული სატვირთო ავტომანქანა სახელმწიფო ნომრით №58A82510/58A82610, რომელიც თანმხლები დოკუმენტების მიხედვით დატვირთული იყო 23250 კგ. ცემენტის აგურით. აღნიშნული ტვირთის მიმღებს წარმოადგენდა შპს „ლ...ა“.
ზემოთხსნებულ სატვირთო ავტომანქანაზე გამოიწერა აღრიცხვის მოწმობა (D13919), რომელიც მოხვდა „წითელ დერეფანში“. სკანირებისა და ავტომანქანის დათვალიერების შედეგად დეკლარირებულ ტვირთთან ერთად აღმოჩნდა არადეკლარირებული 440 კგ. (11 ტომარა) აფუებული თიხა, რომლის საბაჟო ღირებულებამ ექსპერტის № 002944/2019 დასკვნის მიხედვით შეადგინა 663,7 ლარი.
აღნიშნულის გათვალისწინებით, შპს „ლ...ს“ დაეკისრა პასუხისმგებლობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 289-ე მუხლის მე-10 ნაწილით გათვალისწინებული სამართალდარღვევისათვის და საბაჟო გამშვები პუნქტი „წითელი ხიდის“ უფლებამოსილი პირის მიერ 20.05.2019 წელს შედგენილია №EL091731 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი, რომლითაც სანქციის სახით შეეფარდა ჯარიმა საქონლის ღირებულების 100% ოდენობით, 663.7 ლარი.
აღნიშნული საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი 12.06.2019 წელს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 3.07.2019 წლის №22234 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
შემოსავლების სამსახური უთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 207-ე მუხლზე, რომლის მიხედვით საბაჟო დეკლარაცია არის დოკუმენტი, რომლითაც პირი აცხადებს საქონლის მიმართ სასაქონლო ოპერაციის გამოყენების განზრახვას, ხოლო საქონლის დეკლარირება არის ქმედება, რომლითაც პირი აცხადებს საქონლის მიმართ სასაქონლო ოპერაციის გამოყენების განზრახვას. საბაჟო ზედამხედველობა არის შემოსავლების სამსახურის მიერ გასატარებელ ღონისძიებათა ერთობლიობა, რომლის მიზანია საქონლის მიმართ სავაჭრო პოლიტიკის ღონისძიებების დაცვა. დეკლარირებული მონაცემების სისწორის დადგენის მიზნით კი საბაჟო კონტროლი ხორციელდება საბაჟო კონტროლის ზონაში, რომელიც საქართველოს საბაჟო ტერიტორიის ნაწილია. საბაჟო კონტროლი არის შემოსავლების სამსახურის მიერ განხორციელებული ცალკეული მოქმედებები, რომელთა მიზანია საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონლის შემოტანასა და საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან საქონლის გატანასთან დაკავშირებული საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვის უზრუნველყოფა.
ამავე კოდექსის 214-ე მუხლის თანახმად საბაჟო კონტროლს ექვემდებარება საბაჟო ზედამხედველობას დაქვემდებარებული საქონელი.
სსკ-ის 215-ე მუხლით დადგენილია საქონლის შემოტანის, გატანის და გაფორმების წესები, რომლის მიხედვით საქონლის საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე შემოტანა/საბაჟო ტერიტორიიდან გატანა ხორციელდება საბაჟო გამშვები პუნქტის გავლით და, შესაბამისად, სავალდებულოა მისი წარდგენა. საქონელი საბაჟო ზედამხედველობას ექვემდებარება საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე შემოტანიდან გაფორმების დასრულებამდე.
სსკ-ის 218-ე მუხლის პირველი ნაწილით დადგენილია, რომ საქონლის გაფორმების მიზნით წარდგენილი უნდა იქნეს საბაჟო დეკლარაცია, რომლის საფუძველზედაც განისაზღვრება სასაქონლო ოპერაცია.
შემოსავლების სამსახურის ასევე მოიხმობს სსკ-ის 228-ე მუხლს, რომლის პირველი ნაწილის მიხედვით იმპორტისას საქონელს ენიჭება საქართველოს საქონლის სტატუსი, გამოიყენება სავაჭრო პოლიტიკის ღონისძიებები და გადაიხდევინება იმპორტის გადასახდელები საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად.
ამავე მუხლის მე-2 ნაწილით დადგენილია რომ დეკლარანტი უფლებამოსილია მოითხოვოს იმპორტის გადასახდელის შეღავათიანი განაკვეთის ან/და შეღავათების (პრეფერენციების) გამოყენება, თუ:
ა) ამას ითვალისწინებს საბაჟო დეკლარაციის რეგისტრაციის დღეს მოქმედი საქართველოს კანონმდებლობა;
ბ) საქართველოს კანონმდებლობით იმპორტის გადასახდელის განაკვეთი შემცირდა საბაჟო დეკლარაციის რეგისტრაციის შემდეგ, მაგრამ არა უგვიანეს საქონლის გაშვებისა;
გ) იგი წარადგენს წარმოშობის სერტიფიკატს, რომელიც ითვალისწინებს იმპორტის გადასახადის შეღავათიანი განაკვეთის ან/და შეღავათების (პრეფერენციების) გამოყენებას.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლით დადგენილია გადასახადის გადამხდელის ვალდებულებები, რომლის პირველი ნაწილის მიხედვით გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია:
• შეასრულოს საგადასახადო ვალდებულებები საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილი წესითა და პირობებით;
• შეასრულოს საგადასახადო ორგანოს და მისი უფლებამოსილი პირის კანონიერი მოთხოვნები საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობის გამოვლენილი დარღვევების აღმოფხვრასთან დაკავშირებით, აგრეთვე ხელი არ შეუშალოს ამ უფლებამოსილ პირს სამსახურებრივი უფლებამოსილების განხორციელებაში;
• შეასრულოს საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილი სხვა ვალდებულებები.
ამავე მუხლის მე-4 პუნქტის მიხედვით საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 289-ე მუხლის მე-10 ნაწილის მიხედვით, საქართველოს საბაჟო საზღვარზე საქონლის გადატანა ან გადმოტანა საბაჟო კონტროლის გვერდის ავლით ან მისგან მალულად – იწვევს ვალდებული პირის (ამ მუხლის მე-14 ნაწილით გათვალისწინებულის გარდა) დაჯარიმებას საქონლის საბაჟო ღირებულების 100 პროცენტის ოდენობით, ან ამ საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების ჩამორთმევას.
ყოველი კონკრეტული საქმის გადაწყვეტა დაკავშირებულია გარკვეული ფაქტების დადგენასთან. შემოსავლების სამსახური ყურადღებას მიაქცევს შემდეგ ფაქტობრივ გარემოებას: 2019 წლის 20 მაისს საქართველოს საბაჟო კონტროლის ზონაში აზერბაიჯანის მხრიდან შევიდა ირანის ისლამურ რესპუბლიკაში რეგისტრირებული სატვირთო ავტომანქანა, რომელიც დატვირთული იყო 23 250 კგ ცემენტის აგურით, ხოლო ტვირთის მიმღებს წარმოადგენდა მომჩივანი. სკანირებისა და ავტომანქანის დათვალიერების შედეგად დეკლარირებულ ტვირთთან ერთად აღმოჩნდა არადეკლარირებული 440 კგ (11 ტომარა) აფუებული თიხა, რომლის საბაჟო ღირებულებამ შეადგინა 663,7 ლარი.
შესაბამისად, საქონელი ჩაითვალა საქართველოს საბაჟო საზღვარზე საბაჟო კონტროლის გვერდის ავლით გადმოტანილად, რაც წარმოადგენს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 289-ე მუხლის მე-10 ნაწილით გათვალისწინებულ საგადასახადო სამართალდარღვევას და იწვევს პირის დაჯარიმებას საქონლის საბაჟო ღირებულების 100 პროცენტის ოდენობით, ან ამ საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების ჩამორთმევას.
რაც შეეხება საჩივარში მოყვანილ არგუმენტს, რომ დეკლარირებულ ტვირთან არადეკლარირებული 440 კგ. აფუებული თიხის არსებობის შესახებ მომწოდებელ ფირმას კომპანიისთვის არ უცნობებია და რადგან პროდუქცია წარმოადგენს ნიმუშებს იგი არ ექვემდებარებოდა ანაზღაურებას, შემოსავლების სამსახური უთითებს, რომ აღნიშნული გარემოება არ წარმოშობს პირის საგადასახადო ვალდებულების და ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის დადგენილი პასუხისმგებლობისაგან გათავისუფლების საფუძველს.
გადასახადის გადამხდელს სამეწარმეო საქმიანობაში აკისრია გულისხმიერების ვალდებულება და ეს ვალდებულება უნდა შეასრულოს ჯეროვნად და სრულად.
საგადასახადო პასუხისმგებლობა არის კონკრეტული საგადასახადო სამართალდარღვევის ჩამდენი პირის ვალდებულება, საგადასახადო კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით, პასუხი აგოს მის მიერ ჩადენილი მართლსაწინააღმდეგო ქმედებისათვის. საგადასახადო სანქცია არის ნორმის ელემენტი, რომელიც ითვალისწინებს უარყოფით შედეგებს საგადასახადო ვალდებულებების შეუსრულებლობის ან არაჯეროვანი შესრულებისათვის.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების ანალიზის, ფაქტობრივი გარემოებების და საქმეზე წარმოდგენილი მტკიცებულებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურს დადასტურებულად მიაჩნია ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევის ფაქტი, რაც გათვალისწინებულია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 289-ე მუხლის მე-10 ნაწილით.
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოსავლების სამსახურმა გაიზიარა საბაჟო დეპარტამენტის მიერ წარმოდგენილ შეფასებები და დასკვნები სადავო საკითხთან მიმართებაში და მიიჩნია, რომ სადავო საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი შედგენილია სამართალდარღვევის ფაქტზე, მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს მისი გაუქმების სამართლებრივი საფუძველი. შესაბამისად საჩივარი დაუსაბუთებელი და უსაფუძვლოა. ამდენად მომჩივანს უარი უნდა ეთქვას მის დაკმაყოფილებაზე.

მომჩივნის არგუმენტაცია
ავტომობილის დათვალიერებისას აღმოჩნდა 11 ტომარა არადეკლარირებული ხრეში, მაქსიმალური წონა 400 კგ.; რომლის შესახებ არ აცნობა მომწოდებელმა, რადგან ეს ტვირთი არის ნიმუშები, სხვადასხვა ფრაქციაა და არ შეიყვანა ანაზღაურებაში, რომლის მაქსიმალური ღირებულება გადასახადების გათვალისწინებით არის 29$ ამერიკული დოლარის ექვივალენტი ლარში, მაშინდელი კურსით (2,75) წარმოადგენს 82.5 ლარს.
აღნიშნულს ადასტურებს მომწოდებლის მიერ გამოგზავნილი სრულყოფილი ინვოისი. არადეკლარირებული ტვირთი შეფასებულია აარარეალურად მაღალ ფასად და ეს გარემოება განსაზღვრავს არა მხოლოდ ჯარიმის ზომას, არამედ ხელის შემშლელი წინაპირობაა აღნიშნული საქონლის შემდგომი შემოტანის პერიოდში.
ითხოვს განხილულ იქნას არადეკლარირებული ტვირთის რეალური ფასიდან გადასახადების განსაზღვრის პირობა და დადგინდეს რეალური გადასახადი.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:
სადავო პერიოდში მოქმედი საგადასახადო კოდექსის 207-ე მუხლის „ტ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საბაჟო კონტროლი – შემოსავლების სამსახურის მიერ განხორციელებული ცალკეული მოქმედებები, რომელთა მიზანია საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონლის შემოტანასა და საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან საქონლის გატანასთან დაკავშირებული საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვის უზრუნველყოფა.
ამავე კოდექსის 214-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად,
1. დეკლარირებული მონაცემების სისწორის დადგენის მიზნით საბაჟო კონტროლი ხორციელდება საბაჟო კონტროლის ზონაში, რომელიც საქართველოს საბაჟო ტერიტორიის ნაწილია.
2. საბაჟო კონტროლს ექვემდებარება:
ა) პირი საზღვრის გადაკვეთისას;
ბ) საბაჟო ზედამხედველობას დაქვემდებარებული საქონელი და სატრანსპორტო საშუალება;
გ) ტერიტორია, სადაც განთავსებულია საბაჟო ზედამხედველობას დაქვემდებარებული საქონელი და სატრანსპორტო საშუალება;
დ) საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონელსა და სატრანსპორტო საშუალებასთან დაკავშირებული პირის საქმიანობა.
ამავე კოდექსის 289-ე მუხლის მე-10 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საბაჟო საზღვარზე საქონლის გადატანა ან გადმოტანა საბაჟო კონტროლის გვერდის ავლით ან მისგან მალულად იწვევს ვალდებული პირის (ამ მუხლის მე-14 ნაწილით გათვალისწინებულის გარდა) დაჯარიმებას საქონლის საბაჟო ღირებულების 100 პროცენტის ოდენობით, ან ამ საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების ჩამორთმევას.
საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის პირველი და მე-7 ნაწილების თანახმად,
1. საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პირს პასუხისმგებლობა შეიძლება დაეკისროს მხოლოდ ამ კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით.
7. საგადასახადო ორგანოს/დავის განმხილველ ორგანოს ან სასამართლოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.
ამავე კოდექსის 270-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად,
1. საგადასახადო სანქცია არის პასუხისმგებლობის ზომა ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის.
2. საგადასახადო სანქცია გამოიყენება გაფრთხილების, საურავის, ფულადი ჯარიმის, სამართალდარღვევის საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების უსასყიდლოდ ჩამორთმევის სახით, ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში.
დადგენილია, რომ 2019 წლის 20 მაისს სგპ „წითელი ხიდის“ კონტროლის ზონაში აზერბაიჯანის მხრიდან შემოსული ირანის ისლამურ რესპუბლიკაში რეგისტრირებულ სატვირთო ავტომანქანაზე, რომელიც თანმხლები დოკუმენტების მიხედვით დატვირთული იყო 23250 კგ. ცემენტის აგურით, გამოიწერა აღრიცხვის მოწმობა (D13919), რომელიც მოხვდა „წითელ დერეფანში“ და სკანირებისა და ავტომანქანის დათვალიერების შედეგად დეკლარირებულ ტვირთთან ერთად აღმოჩნდა არადეკლარირებული 440 კგ. (11 ტომარა) აფუებული თიხა, რომლის საბაჟო ღირებულებამ ექსპერტის №002944/2019 დასკვნის მიხედვით შეადგინა 663,7 ლარი.
საჩივრის თანახმად, მომწოდებელმა აღნიშნულზე არ აცნობა, რადგან ეს ტვირთი არის ნიმუში, სხვადასხვა ფრაქციაა და არ შეიყვანა ანაზღაურებაში, რაც დასტურდება საჩივრისთვის დართული მომწოდებლის მიერ გამოგზავნილი სრულყოფილი ინვოისით. არადეკლარირებული ტვირთი შეფასებულია აარარეალურად მაღალ ფასად. ითხოვს განხილულ იქნას არადეკლარირებული ტვირთის რეალური ფასიდან გადასახადების განსაზღვრის პირობა და დადგინდეს რეალური გადასახადი.
საჩივარს ახლავს 14.05.2019 წლის №78 ინვოისი, რომლის მე-3 გრაფაში ჩამატებულია საქონლის დასახელება: Liter Bags Light Expanded Clay Aggregate, 11 ცალი, ჯამური ღირებულებით 22 USD.
შემოსავლების სამსახურის საბაჟო დეპარტამენტის საბაჟო ღირებულების და საქონლის კლასიფიკაციის სამმართველოს საქონლის საბაჟო ღირებულების განსაზღვრის შესახებ 20.05.2019 წლის №002944/2019 ექსპერტიზის დასკვნის მიხედვით საგადასახადო კოდექსის 213-ე მუხლის მესამე და მეოთხე ნაწილების შესაბამისად წარდგენილი საქონლის საბაჟო ღირებულება განისაზღვრება საბაჟო ღირებულების განსაზღვრის სარეზერვო (მეექვსე) მეთოდით. გათვალისწინებულია საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2012 წლის 26 ივლისის №290 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 30-ე მუხლის და ამავე ინსტრუქციის 31-ე მუხლის მეექვსე პუნქტის დებულება. შესაბამისად, სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციათა მონაცემთა ბაზის, პრაქტიკის განზოგადებისა და ინფორმაციის ღია წყაროებზე განთავსებული მონაცემთა ანალიზის შედეგად, წარდგენილი საქონლის, თიხის წიდა, 11 შეფუთვა, წონა 440 კგ., საერთო საბაჟო ღირებულება შეადგენს 663,70 ლარს.
საბაჟო დეპარტამენტის 2.09.2019 წლის №106309-21-10 წერილით წარმოდგენილი ინფორმაციის თანახმად, საჩივარში მოყვანილ არგუმენტს, რომ პროდუქცია წარმოადგენს ნიმუშს და არ ექვემდებრება ანაზღაურებას, საბაჟო დეპარტამენტს მიაჩნია, რომ აღნიშნული არ წარმოადგენს დეკლარირებისგან გათავისუფლების საფუძველს.
საბჭოს მიაჩნია რომ ამ შემთხვევაში სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით, იგი მოქმედებდა საპატიებელი შეცდომის პირობებში, იმ რწმენით, რომ მისი ქმედება არ იყო მართლსაწინააღმდეგო. შესაბამისად, მიზანშეწონილია გადამხდელი სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე გათავისუფლდეს სსკ-ის 289-ე მუხლით შეფარდებული სანქციისაგან.

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით, 305-ე მუხლის მე-2 ნაწილით და გადაწყვიტა:

1. საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;
2. ნაწილობრივ გაუქმდეს შემოსავლების სამსახურის 3.07.2019 წლის №22234 ბრძანება;
3. ნაწილობრივ გაუქმდეს საბაჟო დეპარტამენტის 20.05.2019 წლის №EL091731 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი;
4. გადამხდელი სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე გათავისუფლდეს, სსკ-ის 289-ე მუხლით, შეფარდებული პასუხისმგებლობისაგან;
5. საბაჟო დეპარტამენტს დაევალოს, სსკ-ის 289-ე მუხლით დარიცხული სანქციის კორექტირება (გაუქმება) ამ გადაწყვეტილების შესაბამისად;
6. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
7. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი, მე-12 კილომეტრი, №6) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

დათო გაბლიშვილი

სხდომის თავმჯდომარე