თარიღი: 5/8/2019
ნომერი: 8098/2/201
მუხლი: გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება,
კატეგორია: საშემოსავლო გადასახადი,
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
 

საჩივარი №8098/2/2019 8.05.2019
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: ე
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, ლ. ბარნაბიშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ. ადეიშვილის, მ. ბარათაშვილის, დ. გაბლიშვილის, დ. გახარიას, შ. კომლაძის, დ. რუხაძის, გ. თინიკაშვილის, გ. ფერაძის შემადგენლობით, 8.05.2019 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ე 16.04.2019 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე.

დავის საგანი:
1. გადახდის წყაროსთან დაკავებული გადასახადის ჩათვლა;
2. საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე დარიცხული სანქციებისგან გათავისუფლება;

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. აუდიტის დეპარტამენტის 5.12.2018 წლის №005-298 საგადასახადო მოთხოვნა;
2. შემოსავლების სამსახურის 28.03.2019 წლის №7873 ბრძანება;

დარიცხული თანხა: 172180.78 ლარი
მათ შორის:
დღგ - 282 ლარი.
მიწა-არასასოფლო - 5103 ლარი
მიწის გადასახადი (სასოფლო) - 1957 ლარი.
ქონების გადასახადი - 103111 ლარი.
ჯარიმა - 55226 ლარი.
საურავი - 6501.78 ლარი.

პროცედურული გარემოებები
ე საქმიანობის საგანს წარმოადგენს უძრავი ქონების იჯარით გაცემა. 2010 წლიდან მოყოლებული ფიზიკური პირი ყიდულობს უძრავ ქონებებს (მიწას და მასზე დამაგრებულ შენობა-ნაგებობებს), რიგ შემთხვევაში ახორციელებს მათ რემონტს და შემდგომ გასცემს იჯარით სხვადასხვა იურიდიულ პირებზე.
მომჩივანს სადავო თანხები დაერიცხა აუდიტის დეპარტამენტის გასვლითი საგადასახადო შემოწმების 3.12.2018 წლის აქტის საფუძველზე. შემოწმებამ მოიცვა 1.01.2015 წლიდან 1.05.2018 წლამდე პერიოდი. აღნიშნულის თაობაზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 5.12.2018 წლის №34698 ბრძანება და №005-298 საგადასახადო მოთხოვნა.
ზემოაღნიშნული აქტები გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 28.03.2019 წლის №7873 ბრძანებით ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა საჩივარი. საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-2¹ ნაწილის გათვალისწინებით აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა შეისწავლოს სსკ-ის 272-ე და 275-ე მუხლებში 2018 წლის 27 დეკემბრის N4225-რს კანონით განხორციელებული ცვლილებებით თუ მსუბუქდება საგადასახადო მოთხოვნით დაკისრებული სანქციები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს სანქციის კორექტირება (შემცირება).

სადავო საკითხები:
1. გადახდის წყაროსთან დაკავებული გადასახადის ჩათვლა;
ფაქტების აღწერა
შემოწმების აქტის დასკვნითი დებულებები და რეკომენდაციების თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ითხოვს საგადასახადო კოდექსის 134-ე მუხლის მესამე ნაწილის შესაბამისად სესხის პროცენტის ხარჯად გათვალისწინებას, ამ ნორმის თანახმად კი არარეზიდენტს, რომელიც იღებს ამ მუხლის პირველი ნაწილის „გ“- „ე“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრულ შემოსავლებს და იბეგრება გადახდის წყაროსთან, უფლება აქვს, საანგარიშო წლის მომდევნო წლის 1 აპრილამდე წარადგინოს დეკლარაცია დაკავებული გადასახადის გადაანგარიშების და დაბრუნების მოთხოვნით. მაგრამ აღნიშნული ნაწილი წარმოდგენს უფლებას და არა ვალდებულებას, რომელიც შესამოწმებელ პერიოდში გამოყენებული არ ყოფილა, ამასთან განცხადებასთან ერთად შესაბამისი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია წარმოდგენილი არ ყოფილა.

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
საგადასახადო კოდექსის 134-ე მუხლის თანახმად,
1. არარეზიდენტის მიერ საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავალი, რომელიც არ მიეკუთვნება საქართველოში საგადასახადო აღრიცხვაზე მყოფ არარეზიდენტის მუდმივ დაწესებულებას საქართველოში, იბეგრება გადახდის წყაროსთან გამოქვითვების გარეშე, შემდეგი განაკვეთებით:
ა) დივიდენდები – ამ კოდექსის 130-ე მუხლის მიხედვით;
ბ) პროცენტები – ამ კოდექსის 131-ე მუხლის მიხედვით;
ბ 1) როიალტი – 5 პროცენტით;
გ) საწარმოს, ორგანიზაციის ან/და მეწარმე ფიზიკური პირის მიერ საერთაშორისო კავშირგაბმულობის ტელესაკომუნიკაციო მომსახურებისათვის და საერთაშორისო გადაზიდვების სატრანსპორტო მომსახურებისათვის გადახდილი თანხები – 10 პროცენტით;
დ) „ნავთობისა და გაზის შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული ნავთობისა და გაზის ოპერაციების განხორციელებისას არარეზიდენტი ქვეკონტრაქტორების მიერ მიღებული შემოსავალი – 4 პროცენტით;
დ1 ) ფიზიკური პირისთვის გადახდილი საიჯარო მომსახურების თანხა − ამ კოდექსის 81-ე მუხლით განსაზღვრული განაკვეთით;
ე) გადახდილი სხვა თანხები, რომლებიც ამ კოდექსით ითვლება საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავლად, – 10 პროცენტით;
ვ) ხელფასის სახით მიღებული შემოსავალი – ამ კოდექსის 81-ე მუხლით განსაზღვრული განაკვეთით.
11. შეღავათიანი დაბეგვრის მქონე ქვეყანაში რეგისტრირებული პირის მიერ ამ მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“, „ბ 1“ და „ე“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში მიღებული შემოსავალი იბეგრება გადახდის წყაროსთან გამოქვითვების გარეშე, 15 პროცენტით.
2. ამ მუხლის მიზნებისათვის გადასახდელები, რომლებიც გადაიხდება საქართველოში არარეზიდენტის მუდმივი დაწესებულების მიერ ან მისი სახელით, ითვლება რეზიდენტი საწარმოს მიერ გადახდილად.
3. არარეზიდენტს, რომელიც იღებს ამ მუხლის პირველი ნაწილის „გ“–„ე“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრულ შემოსავლებს და იბეგრება გადახდის წყაროსთან, უფლება აქვს, საანგარიშო წლის მომდევნო წლის 1 აპრილამდე წარადგინოს დეკლარაცია დაკავებული გადასახადის გადაანგარიშების და დაბრუნების მოთხოვნით.
4. ამ მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული უფლების გამოყენების შემთხვევაში:
ა) არარეზიდენტის დასაბეგრი შემოსავალი/მოგება განისაზღვრება, როგორც სხვაობა საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ კოდექსით გათვალისწინებულ გამოსაქვით თანხებს შორის;
საგადასახადო კოდექსის 105-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად, 1. ერთობლივი შემოსავლიდან გამოიქვითება ყველა ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია მის მიღებასთან, გარდა იმ ხარჯებისა, რომლებიც ამ კოდექსის თანახმად გამოქვითვას არ ექვემდებარება. 2. თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ყველა ხარჯი დოკუმენტურად უნდა იყოს დადასტურებული.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი საფუძვლებიდან გამომდინარე შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ გადასახადის გადამხდელს შეუძლია თავად წარადგინოს დეკლარაცია დაკავებული გადასახადის გადაანგარიშების და დაბრუნების მოთხოვნით, რაც წარმოადგენს მის უფლებას და არა მოვალეობას, შესაბამისად წარმოდგენილი საჩივარი ამ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

მომჩივნის არგუმენტაცია
ე არ არის საქართველოს რეზიდენტი ფიზიკური პირი. საქართველოს ტერიტორიაზე მომჩივნის საკუთრებაშია უძრავი ქონება, რომელთა გაქირავებიდან იღებს შემოსავალს. მიღებული შემოსავლები, როგორც არარეზიდენტი ფიზიკური პირის შემოსავლები, დაბეგრილია გადახდის წყაროსთან საგადასახადო კოდექსის 134-ე მუხლის შესაბამისად. საგადასახადო კოდექსის 134-ე მუხლის მესამე ნაწილის მიხედვით, არარეზიდენტს, რომელიც იღებს ამ მუხლის პირველი ნაწილის „გ“-„ე“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრულ შემოსავლებს და იბეგრება გადახდის წყაროსთან, უფლება აქვს, საანგარიშო წლის 1 აპრილამდე წარადგინოს დეკლარაცია დაკავებული გადასახადის გადაანგარიშების და დაბრუნების მოთხოვნით. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად: ამ მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული უფლების გამოყენების შემთხვევაში: ა) არარეზიდენტის დასაბეგრი შემოსავალი/მოგება განისაზღვრება, როგორც სხვაობა საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ კოდექსით გათვალისწინებულ გამოსაქვით თანხებს შორის. მომჩივნის მიერ შესამოწმებელ პერიოდში გადახდილია საბანკო კრედიტით სარგებლობასთან დაკავშირებული პროცენტები. ვინაიდან სესხი განკუთვნილია ეკონომიკური მიზნებისათვის (ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენებული ქონების შეძენა/შექმნა) აღნიშნული სესხის პროცენტი წარმოადგენს შემოსავლის მიღებასთან დაკავშირებულ ხარჯს და საგადასახადო კოდექსის 105-ე მუხლის შესაბამისად ექვემდებარება ერთობლივი შემოსავლიდან გამოქვითვას. ვინაიდან მიმდინარეობდა საგადასახადო შემოწმება 2018 წლის 10 ოქტომბერს აუდიტის დეპარტამენტს მომჩივანმა წარუდგინა წერილი საგადასახადო კოდექსის 134-ე მუხლის მესამე ნაწილით მიცემული უფლების გამოყენების მოთხოვნით. ამავდროულად 2018 წლის 9 ნოემბერს წარადგინა დეკლარაცია 2015 წელს გადახდის წყაროსთან დაკავებული გადასახადების გადაანგარიშებისა და უკან დაბრუნების მოთხოვნით, აღნიშნული დეკლარაცია არ დაექვემდებარა ასახვას საგადასახადო კოდექსის 69-ე მუხლის მეოთხე ნაწილის შესაბამისად. დღეისათვის, როდესაც დასრულებულია შემოწმება და ჩაბარებულია საგადასახადო მოთხოვნა, შესამოწმებელ საგადასახადო პერიოდებზე წარდგენილია წლიური დეკლარაციები, რომლებიც დამუშავების პროცესშია. რაც შეეხება 2015 წლის დეკლარაციას, რომლის წარდგენა მომჩივანმა სცადა თავიდან, აქვს სტატუსი „დახარვეზებულია“. შემოწმების აქტში არაა აღნიშნული წერილში დაფიქსირებული მოთხოვნის შესახებ და არც რაიმე სხვა ფორმით მიუღია მომჩივანს არგუმენტირებული პასუხი მოთხოვნის დაუკმაყოფილებლობასთან დაკავშირებით.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ აღნიშნულ ნაწილში საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ, შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 69-ე მუხლის თანახმად:
1. თუ პირი წარდგენილ საგადასახადო დეკლარაციაში აღმოაჩენს შეცდომას, რომელიც იწვევს საგადასახადო ვალდებულების ცვლილებას, იგი ვალდებულია საგადასახადო დეკლარაციაში შეიტანოს შესაბამისი ცვლილება ან/და დამატება.
2. შესწორებული საგადასახადო დეკლარაცია ჩაითვლება თავდაპირველად წარდგენილად, თუ იგი საგადასახადო ორგანოში წარდგენილია ამ საგადასახადო დეკლარაციის წარდგენის ვადის გასვლამდე.
3. იმ პერიოდზე ან საკითხზე, რომელზედაც საგადასახადო ორგანომ უკვე განახორციელა საგადასახადო შემოწმება ან დარიცხვა, პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციის (მათ შორის, შესწორებული საგადასახადო დეკლარაციის) წარდგენის შემთხვევაში საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, აღრიცხვა განახორციელოს ამ საგადასახადო დეკლარაციის (მათ შორის, შესწორებული საგადასახადო დეკლარაციის) მიხედვით. აღნიშნულის შესახებ საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილი პირი გამოსცემს მოტივირებულ ბრძანებას.
საგადასახადო კოდექსის 134-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, არარეზიდენტის მიერ საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავალი, რომელიც არ მიეკუთვნება საქართველოში საგადასახადო აღრიცხვაზე მყოფ არარეზიდენტის მუდმივ დაწესებულებას საქართველოში, იბეგრება გადახდის წყაროსთან გამოქვითვების გარეშე, შემდეგი განაკვეთებით: გადახდილი სხვა თანხები, რომლებიც ამ კოდექსით ითვლება საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავლად, – 10 პროცენტით;
ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, არარეზიდენტს, რომელიც იღებს ამ მუხლის პირველი ნაწილის „გ“–„ე“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრულ შემოსავლებს და იბეგრება გადახდის წყაროსთან, უფლება აქვს, საანგარიშო წლის მომდევნო წლის 1 აპრილამდე წარადგინოს დეკლარაცია დაკავებული გადასახადის გადაანგარიშების და დაბრუნების მოთხოვნით. ხოლო, მე-4 მუხლის მიხედვით, ამ მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული უფლების გამოყენების შემთხვევაში: ა) არარეზიდენტის დასაბეგრი შემოსავალი/მოგება განისაზღვრება, როგორც სხვაობა საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ კოდექსით გათვალისწინებულ გამოსაქვით თანხებს შორის;
მომჩივანი საჩივრის მიხედვით ითხოვს საგადასახადო კოდექსის 134-ე მუხლის მესამე ნაწილის შესაბამისად სესხის პროცენტის ხარჯად გათვალისწინებას.
შემოწმების აქტის თანახმად, არარეზიდენტს, რომელიც იღებს ამ მუხლის პირველი ნაწილის „გ“- „ე“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრულ შემოსავლებს და იბეგრება გადახდის წყაროსთან, უფლება აქვს, საანგარიშო წლის მომდევნო წლის 1 აპრილამდე წარადგინოს დეკლარაცია დაკავებული გადასახადის გადაანგარიშების და დაბრუნების მოთხოვნით. მაგრამ აღნიშნული ნაწილი წარმოდგენს უფლებას და არა ვალდებულებას, რომელიც შესამოწმებელ პერიოდში გამოყენებული არ ყოფილა მომჩივნის მიერ, ამასთან განცხადებასთან ერთად შესაბამისი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია წარმოდგენილი არ ყოფილა.
მომჩივნის წარმომადგენლის განმარტებით, მომჩივანს წარდგენილი აქვს 2015 წელს გადახდის წყაროსთან დაკავებული გადასახადების გადაანგარიშებისა და უკან დაბრუნების მოთხოვნით დაზუსტებული დეკლარაცია, აღნიშნული დეკლარაცია არ არის ასახული.
საბჭოს სხდომაზე აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენელმა დაადასტურა, რომ მომჩივნის მიერ წარდგენილია დაზუსტებულ დეკლარაცია და მიმდინარეობს საკითხის შესწავლა.
ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, აუდიტის დეპარტამენტის და გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის მოსმენის, წარმოდგენილი მტკიცებულებების შეფასების საფუძველზე, საბჭო მიიჩნევს, რომ აუდიტის დეპარტამენტს უნდა დაევალოს შეისწავლოს მომჩივნის მიერ წარდგენილი დაზუსტებული დეკლარაციის გათვალისწინების მართლზომიერების საკითხი და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში აღრიცხვა განახორციელოს ამ საგადასახადო დეკლარაციის მიხედვით.

2. საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე დარიცხული სანქციებისგან გათავისუფლება;
ფაქტების აღწერა
აუდიტის დეპარტამენტის 5.12.2018 წლის №005-298 საგადასახადო მოთხოვნის თანახმად, მომჩივანს დაერიცხა ჯარიმა - 55226 ლარი და საურავი - 6501.78 ლარი.

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
ამ ნაწილში შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია წარმოდგენილი არ არის.

მომჩივნის არგუმენტაცია
შემოწმების აქტში დაფიქსირებულია, რომ ქონების დეკლარაციაში დაუმთავრებელი მშენებლობის საკუთრებაში არსებული თვეების ოდენობა შეცდომით მითითებულია 1 თვე ნაცვლად 12-სა. დარიცხვა ასევე გამოწვეულია დეკლარაციებში დაფიქსირებული დაბეგვრის ობიექტის ღირებულების გაანგარიშებისას დაშვებული ცდომილებებით. მომჩივანი ითხოვს, გათვალისწინებას იმ ფაქტის, რომ მიმდინარე პერიოდისათვის არ გააჩნია აღიარებული საგადასახადო დავალიანება, არის კეთილსინდისიერი გადამხდელი, დეკლარაციებში არასწორი მონაცემების ასახვა არ ისახავდა მიზნად გადასახადისაგან თავის არიდებას და ითხოვს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის შესაბამისად დარიცხული სანქციებისგან გათავისუფლებას.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს, შემდეგ გარემოებათა გამო:
მომჩივანი ითხოვს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე ჯარიმა-საურავებისაგან განთავისუფლებას.
საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, „საგადასახადო ორგანოს/დავის განმხილველ ორგანოს ან სასამართლოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.“
შემოწმების აქტის თანახმად, ქონების გადასახადის ნაწილში დარიცხვა განპირობებულია იმ გარემოებებით, რომ გადასახადის გადამხდელს:
- ძირითადი საშუალებები დასაბეგრ ბაზაში სრულად დეკლარირებული არ აქვს. შემოწმების მსვლელობისას საგადასახადო კოდექსის 201-ე მუხლის შესაბამისად განისაზღვრა ქონების გადასახადით დასაბეგრი ბაზა და მიღებული სხვაობით დაკორექტირდა დეკლარირებული მონაცემები, მიღებულ სხვაობაზე კი დაჯარიმდა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.
- 2016 წელს წარმოდგენილ ქონების გადასახადის დეკლარაციაში 14734000 ლარის დაუმთავრებელ მშენებლობაზე, საკუთრებაში არსებობის თვეების რაოდენობა მითითებული აქვს ერთი თვის ოდენობით, ხოლო წარმოდგენილი და არსებული ინფორმაციით დგინდება, რომ აქედან 8728261 ლარის ღირებულების ქონებას ფლობს 12 თვის განმავლობაში. შემოწმების მსვლელობისას საგადასახადო კოდექსის 201-ე მუხლის და ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანების 91-ე მუხლის მე-6 ნაწილის „ზ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, განისაზღვრა ქონების გადასახადით დასაბეგრი ბაზა და მიღებული სხვაობით დაკორექტირდა დეკლარირებული მონაცემები, მიღებულ სხვაობაზე კი დაჯარიმდა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.
- ქონების (მიწის) გადასახადით დასაბეგრი ბაზა სრულად დეკლარირებული არ აქვს. შემოწმების მსვლელობისას საგადასახადო კოდექსის 203-ე მუხლის შესაბამისად განისაზღვრა ქონების (მიწის) გადასახადით დასაბეგრი ბაზა და მიღებული შედეგით დაკორექტირდა დეკლარირებული მონაცემები, მიღებულ სხვაობაზე კი დაჯარიმდება საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.
მომჩივნის განმარტებით, არის კეთილსინდისიერი გადამხდელი, დეკლარაციებში არასწორი მონაცემების ასახვა არ ისახავდა მიზნად გადასახადისაგან თავის არიდებას და ითხოვს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის შესაბამისად დარიცხული სანქციებისგან გათავისუფლებას.
საბჭოს მიაჩნია, რომ ნებისმიერი შეცდომა არ წარმოადგენს სანქციისაგან გათავისუფლების საფუძველს. გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირის დაუდევარი ქმედება არ შეიძლება გახდეს საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გათავისუფლების საფუძველი. შესაბამისად, მოცემულ შემთხვევაში არ არსებობს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივნის სანქციისგან გათავისუფლების საფუძველი.

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ვ“ ქვეპუნქტით, 305-ე მუხლით და გადაწყვიტა:

1. საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;
2. ნაწილობრივ გაუქმდეს შემოსავლების სამსახურის 28.03.2019 წლის №7873 ბრძანება;
3. დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, შეისწავლოს მომჩივნის მიერ წარდგენილი დაზუსტებული დეკლარაციის გათვალისწინების მართლზომიერების საკითხი და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში აღრიცხვა განახორციელოს ამ საგადასახადო დეკლარაციის მიხედვით.
4. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
5. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი, მე-12 კილომეტრი, №6) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
ლერი ბარნაბიშვილი
სხდომის თავმჯდომარე