თარიღი: 5/8/2019
ნომერი: 5654/2/201
მუხლი: მოგების გადასახადის დარიცხვის მართლზომიერება,
კატეგორია: მოგების გადასახადი,
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
 

საჩივარი №5654/2/2018
№7172/2/2018 8.05.2019
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: შპს ს
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, ლ. ბარნაბიშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ.ადეიშვილის, მ. ბარათაშვილის, დ.გაბლიშვილის, დ. გახარიას, შ. კომლაძის, დ. რუხაძის, გ. თინიკაშვილის, გ. ფერაძის შემადგენლობით, 8.05.2019 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ს 13.04.2018 წელს და 19.11.2018 წელს რეგისტრირებულ საჩივრებზე.

დავის საგანი:
1. შვილობილ კომპანიაში გასხვისებული წილის თვითღირებულების განსაზღვრის მართლზომიერება;
2. საჩივრის განუხილველად დატოვება-სადავო აქტი გამოცემულია მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად;

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. აუდიტის დეპარტამენტის 18.12.2017 წლის №006-851 საგადასახადო მოთხოვნა;
2. შემოსავლების სამსახურის 28.03.2018 წლის №6728 ბრძანება;
3. აუდიტის დეპარტამენტის 14.09.2018 წლის №006-464 საგადასახადო მოთხოვნა;
4. შემოსავლების სამსახურის 29.10.2018 წლის №31350 ბრძანება;


დარიცხული თანხა: 471537.35 ლარი (18.12.2017 წლის №006-851 საგადასახადო მოთხოვნა)
მათ შორის:
დღგ - 16852 ლარი.
მოგების გადასახადი - (-144172) ლარი.
საშემოსავლო გადასახადი - 361514 ლარი.
ჯარიმა - 189183 ლარი.
საურავი - 48160.35 ლარი.
დარიცხული თანხა: 388068.15 ლარი (14.09.2018 წლის №006-464 საგადასახადო მოთხოვნა)
მათ შორის:
დღგ - 16852 ლარი.
მოგების გადასახადი - 126964 ლარი.
საშემოსავლო გადასახადი - 69233 ლარი.
ჯარიმა - 106524 ლარი.
საურავი - 68495.15 ლარი.

პროცედურული გარემოებები
მომჩივანს სადავო თანხები დაერიცხა აუდიტის დეპარტამენტის გასვლითი საგადასახადო შემოწმების 12.12.2017 წლის აქტის საფუძველზე. შემოწმებამ მოიცვა 1.01.2014 წლიდან 1.07.2017 წლამდე პერიოდი. აღნიშნულის თაობაზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 15.12.2017 წლის №33959 ბრძანება და 18.12.2017 წლის №006-851 „საგადასახადო მოთხოვნა“.
ზემოაღნიშნული აქტები გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 28.03.2018 წლის №6728 ბრძანებით ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა საჩივარი. რაც გასაჩივრდა საბჭოში 13.04.2018 წელს.
აღნიშნული ბრძანების აღსრულების მიზნით შედგა აუდიტის დეპარტამენტის 18.04.2018 წლის დასკვნა, გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 7.05.2018 წლის №10751 ბრძანება და №006-172 საგადასახადო მოთხოვნა. გადაანგარიშების შედეგები გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 29.06.2018 წლის №16437 ბრძანებით ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა საჩივარი. ბრძანების აღსრულების მიზნით შედგა აუდიტის დეპარტამენტის 29.08.2018 წლის დასკვნა, გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 13.09.2018 წლის №25406 ბრძანება და 14.09.2018 წლის №006-464 საგადასახადო მოთხოვნა.
აღსრულების შედეგები გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 29.10.2018 წლის №31350 ბრძანებით საჩივარი დარჩა განუხილველი, საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „თ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად. შემოსავლების სამსახურის ზემოაღნიშნული ბრძანება გასაჩივრდა საბჭოში 19.11.2018 წელს.

1. შვილობილ კომპანიაში გასხვისებული წილის თვითღირებულების განსაზღვრის მართლზომიერება;
ფაქტების აღწერა
შემოწმების აქტის თანახმად, შპს „ს“ 2013 წელს 100% წილით დააფუძნა შპს „ს +“, ამავე წელს მოახდინა 82,34% წილის რეალიზაცია 500 ათას დოლარად და აიღო ვალდებულება აღნიშნული თანხით დაეფარა აუქციონზე შეძენილი მიწის ღირებულება (600 000 ლარი). ამავე წლის აპრილში შპს „ს“ შპს „ს +“-ის კაპიტალში შეიტანა აღნიშნული მიწა და უძრავი ქონების განაშენიანების პროექტი (281 729 ლარის ღირებულების). 2015 წელს კომპანიამ დათმო კუთვნილი 17,66% წილი (ღირებულება 302 221 ლარი) და სანაცვლოდ მიიღო 23 საცხოვრებელი ფართი. (ღირებულება 3 632 000 ლარი, დღგ-ის ჩათვლით), აქედან საკუთრების უფლება გადაეცა 21 საცხოვრებელ ფართზე, ხოლო 2 საცხოვრებელ ფართზე მიიღო შემდგომი მოთხოვნის უფლება. გადასახადის გადამხდელს 2015 წლის მოგების დეკლარაციაში არასწორად აქვს გაანგარიშებული ერთობლივი შემოსავლის ოდენობა. შემოწმების შედეგად დაკორექტირდა 2015 წლის მოგების დეკლარაციაში ერთობლივი შემოსავლის ოდენობა, კერძოდ: წილის რეალიზაციის შედეგად მიღებული ნამეტი შემოსავალი, (სსკ-ის 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტი). ასევე, საცხოვრებელი ფართების რეალიზაციის შედეგად მიღებული შემოსავალი. წილის რეალიზაციის შედეგად მიღებული ნამეტი შემოსავლის გაანგარიშებაში მონაწილეობას იღებს 23 საცხოვრებელი ფართის ღირებულება.

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
საგადასახადო კოდექსის მე-100 მუხლის პირველ ნაწილის თანახმად რეზიდენტის ერთობლივი შემოსავალი შედგება საქართველოში არსებული წყაროდან და საქართველოს ფარგლების გარეთ მიღებული შემოსავლებისაგან. ხოლო ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად ერთობლივ შემოსავალს განეკუთვნება ნებისმიერი ფორმით ან/და საქმიანობით მიღებული შემოსავალი, კერძოდ: ა) ხელფასის სახით მიღებული შემოსავლები; ბ) ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული შემოსავლები, რომლებიც დაკავშირებული არ არის დაქირავებით მუშაობასთან; გ) სხვა შემოსავლები, რომლებიც დაკავშირებული არ არის დაქირავებით მუშაობასთან და ეკონომიკურ საქმიანობასთან.
სსკ-ის 102-ე მუხლის პირველ ნაწილის თანახმად ეკონომიკური საქმიანობით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება: ა) საქონლის/მომსახურების მიწოდებით მიღებული შემოსავლები; ბ) აქტივების რეალიზაციით მიღებული ნამეტი შემოსავალი; გ) ეკონომიკური საქმიანობის შეზღუდვის ან/და საწარმოს დახურვის შედეგად მიღებული შემოსავლები; დ) ძირითად საშუალებათა რეალიზაციით მიღებული თანხები, ხოლო ძირითად საშუალებათა უსასყიდლოდ მიწოდებისას საბაზრო ღირებულება შემოსავალში შეიტანება ამ კოდექსის 111-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიხედვით; ე) კომპენსირებული გამოქვითვები ამ კოდექსის 146-ე მუხლის მიხედვით.
სსკ-ის 105-ე მუხლის თანახმად 1. ერთობლივი შემოსავლიდან გამოიქვითება ყველა ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია მის მიღებასთან, გარდა იმ ხარჯებისა, რომლებიც ამ კოდექსის თანახმად გამოქვითვას არ ექვემდებარება. 2. თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ყველა ხარჯი დოკუმენტურად უნდა იყოს დადასტურებული.
ამავე კოდექსის სსკ-ის 148-ე მუხლის თანახმად 1. აქტივების ღირებულებაში შეიტანება მათი შესყიდვის, წარმოების, მშენებლობის, მონტაჟისა და დადგმის ხარჯები (დანახარჯები), აგრეთვე სხვა ხარჯები (დანახარჯები), რომლებიც ზრდის მათ ღირებულებას, გარდა ისეთი ხარჯებისა (დანახარჯებისა), რომელთა პირდაპირ გამოქვითვის უფლება აქვს გადასახადის გადამხდელს, ხოლო აქტივების უსასყიდლოდ მიღებისას – ამ აქტივების საბაზრო ფასი. 2. აქტივების მხოლოდ ნაწილის მიწოდების ან გადაცემის შემთხვევაში აქტივების ღირებულება მიწოდების ან გადაცემის მომენტში ნაწილდება დარჩენილ და მიწოდებულ ან გადაცემულ ნაწილებს შორის.
საქმეში არსებული მასალებით, ზემოაღნიშნულ ნორმაზე დაყრდნობით და დავების განხილვის საბჭოს სხდომაზე გამოთქმული მოსაზრებების გათვალისწინებით შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო მიიჩნევს, რომ შემოწმების მიერ მართლზომიერად განისაზღვრა წილის (აქტივის) რეალიზაციის შედეგად მიღებული ნამეტი შემოსავალი, შესაბამისად შემოწმების მიერ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა შესაბამისობაშია მოქმედ კანონმდებლობასთან, შესაბამისად წარმოდგენილი საჩივარი ამ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ არსებობს საჩივრის ამ ნაწილში დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

მომჩივნის არგუმენტაცია
საზოგადოებამ 2015 წელს მისი კუთვნილი წილი შვილობილ კომპანიაში (შპს „ს +“-ში) 17, 66% გაასხვისა შპს „ი“.
2 წლით ადრე, 2013 წელს (19 მარტს), საზოგადოებამ შპს „ი“-ს დაუთმო მისი კუთვნილი 82, 34% -იანი წილი შპს „ს +“-ში, ამასთან, 2013 წლის წილის დათმობის ხელშეკრულების შესაბამისად, საზოგადოება ვალდებული იყო შვილობილი კომპანიის შპს „ს +“-ის კაპიტალში შეეტანა 826 279 ლარის ღირებულების მიწის ნაკვეთი.
საზოგადოებამ 2013 წელსვე (2013 წლის 22 მაისს, 2013 წლის 21 მაისის დოკუმენტის საფუძველზე) შეასრულა წილის დათმობის ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულება და საზოგადოების კაპიტალში შეიტანა 826 279 ლარის ღირებულების მიწის ნაკვეთი, შესაბამისად, საზოგადოების წილობრივი მონაწილეობის (17,66%) ნომინალური ღირებულება (თვითღირებულება) გაიზარდა 826 279 ლარით.
საგადასახადო ორგანომ საზოგადოების მიერ 2015 წელს წილის (17,66%) სანაცვლოდ რეალიზებულ შემოსავალს შეუპირისპირა რეალიზებული წილის (17,66%) შემცირებული თვითღირებულება და მასში ზემოხსენებული მიწის ნაკვეთის ღირებულების მხოლოდ 17,66% გაითვალისწინა.
სსკ-ის 148-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად აქტივების ღირებულებაში შეიტანება მათი შესყიდვის, წარმოების, მშენებლობის, მონტაჟისა და დადგმის ხარჯები (დანახარჯები), აგრეთვე სხვა ხარჯები (დანახარჯები), რომლებიც ზრდის მათ ღირებულებას, შესაბამისად საზოგადოების მიერ იმ მიწის ნაკვეთში გადახდილი თანხები, რომლის შვილობილ კომპანიაში შეტანა განხორციელდა 2014 წელს სრულად წარმოადგენს იმ წილის თვითღირებულების ელემენტს, რომლის სანაცვლოდაც თავად ეს შენატანი ე.ი. აღნიშნული თანხით სრულად უნდა გაზრდილიყო საზოგადოების დარჩენილი წილის 17,66%-ის თვითღირებულება შვილობილ კომპანიაში. სსკ-ის 148-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად კი აქტივების მიწოდებისას მიღებული მოგება არის დადებითი სხვაობა მათი მიწოდებით მიღებულ შემოსავლებსა და ამ აქტივების ღირებულებას შორის. იურიდიულად უსაფუძვლო და დაუსაბუთებელია შვილობილი კომპანიის კაპიტალში შეტანილი მიწის ღირებულების გადანაწილება 2013 წელს რეალიზებული 82,34%-იან წილისა და 2015 წელს რეალიზებულ 17,66%-იან წილის თვითღირებულებებს შორის.
საზოგადოება ითხოვს, დაევალოს საგადასახადო ორგანოს საზოგადოების მიერ 2015 წელს რეალიზებული 17,66%-იანი წილის ღირებულების თვითღირებულებაში, საზოგადოების მიერ საწესდებო კაპიტალში შეტანილი მიწის თვითღირებულების სრულად გათვალისწინება და საზოგადოებისთვის დამატებით დარიცხული საგადასახადო ვალდებულებების შემცირება.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს, შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის მე-100 მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, ერთობლივ შემოსავალს განეკუთვნება ნებისმიერი ფორმით ან/და საქმიანობით მიღებული შემოსავალი, კერძოდ:
ა) ხელფასის სახით მიღებული შემოსავლები;
ბ) ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული შემოსავლები, რომლებიც დაკავშირებული არ არის დაქირავებით მუშაობასთან;
გ) სხვა შემოსავლები, რომლებიც დაკავშირებული არ არის დაქირავებით მუშაობასთან და ეკონომიკურ საქმიანობასთან.
საგადასახადო კოდექსის 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება: აქტივების რეალიზაციით მიღებული ნამეტი შემოსავალი;
საგადასახადო კოდექსის 148-ე მუხლის პირველი და მეორე ნაწილების თანახმად,
1. აქტივების ღირებულებაში შეიტანება მათი შესყიდვის, წარმოების, მშენებლობის, მონტაჟისა და დადგმის ხარჯები (დანახარჯები), აგრეთვე სხვა ხარჯები (დანახარჯები), რომლებიც ზრდის მათ ღირებულებას, გარდა ისეთი ხარჯებისა (დანახარჯებისა), რომელთა პირდაპირ გამოქვითვის უფლება აქვს გადასახადის გადამხდელს, ხოლო აქტივების უსასყიდლოდ მიღებისას – ამ აქტივების საბაზრო ფასი.
2. აქტივების მხოლოდ ნაწილის მიწოდების ან გადაცემის შემთხვევაში აქტივების ღირებულება მიწოდების ან გადაცემის მომენტში ნაწილდება დარჩენილ და მიწოდებულ ან გადაცემულ ნაწილებს შორის.
შემოწმებით დადგინდა შემდეგი გარემოებები:
- 2013 წელს შპს „ს“ 100% წილით დააფუძნა შპს „ს +“;
- 2013 წელს მოახდინა 82,34% წილის რეალიზაცია 500 ათას დოლარად და აიღო ვალდებულება აღნიშნული თანხით დაეფარა აუქციონზე შეძენილი მიწის ღირებულება (600 000 ლარი);
- 2013 წლის აპრილში შპს „ს“ შპს „ს +“-ის კაპიტალში შეიტანა აღნიშნული მიწა და უძრავი ქონების განაშენიანების პროექტი (281 729 ლარის ღირებულების);
- 2015 წელს კომპანიამ დათმო კუთვნილი 17,66% წილი (ღირებულება 302 221 ლარი) და სანაცვლოდ მიიღო 23 საცხოვრებელი ფართი. (ღირებულება 3 632 000 ლარი, დღგ-ის ჩათვლით), აქედან საკუთრების უფლება გადაეცა 21 საცხოვრებელ ფართზე, ხოლო 2 საცხოვრებელ ფართზე მიიღო შემდგომი მოთხოვნის უფლება;
მომჩივანს 2015 წლის მოგების დეკლარაციაში არასწორად აქვს გაანგარიშებული ერთობლივი შემოსავლის ოდენობა. შემოწმების შედეგად დაკორექტირდა 2015 წლის მოგების დეკლარაციაში ერთობლივი შემოსავლის ოდენობა, კერძოდ: წილის რეალიზაციის შედეგად მიღებული ნამეტი შემოსავალი, (სსკ-ის 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტი). ასევე, საცხოვრებელი ფართების რეალიზაციის შედეგად მიღებული შემოსავალი. წილის რეალიზაციის შედეგად მიღებული ნამეტი შემოსავლის გაანგარიშებაში მონაწილეობას იღებს 23 საცხოვრებელი ფართის ღირებულება.
მომჩივნის განმარტებით, საზოგადოების მიერ იმ მიწის ნაკვეთში გადახდილი თანხები, რომლის შვილობილ კომპანიაში შეტანა განხორციელდა 2014 წელს სრულად წარმოადგენს იმ წილის თვითღირებულების ელემენტს, რომლის სანაცვლოდაც თავად ეს შენატანი ე.ი. აღნიშნული თანხით სრულად უნდა გაზრდილიყო საზოგადოების დარჩენილი წილის 17,66%-ის თვითღირებულება შვილობილ კომპანიაში. იურიდიულად უსაფუძვლო და დაუსაბუთებელია შვილობილი კომპანიის კაპიტალში შეტანილი მიწის ღირებულების გადანაწილება 2013 წელს რეალიზებული 82,34%-იან წილისა და 2015 წელს რეალიზებულ 17,66%-იან წილის თვითღირებულებებს შორის. საზოგადოება ითხოვს, დაევალოს საგადასახადო ორგანოს საზოგადოების მიერ 2015 წელს რეალიზებული 17,66%-იანი წილის ღირებულების თვითღირებულებაში, საზოგადოების მიერ საწესდებო კაპიტალში შეტანილი მიწის თვითღირებულების სრულად გათვალისწინება და საზოგადოებისთვის დამატებით დარიცხული საგადასახადო ვალდებულებების შემცირება. ამასთან, მომჩივნის წარმომადგენელმა საბჭოს სხდომაზე დააზუსტა მოთხოვნა, კერძოდ გადაცემული 23 ბინიდან აშენებული იყო 21, ხოლო 2 ბინა არ იყო აშენებული, შესაბამისად მხარეებს შესრულებული არ ჰქონდა ვალდებულებები, აღნიშნულ ნაწილში 2 ბინასთან მიმართებით შემოსავალში ჩართვა და მისი დაბეგვრა არა მართლზომიერია.
აუდიტის დეპარტამენტის 30.04.2018 წლის №44658-21-14 წერილით წარმოდგენილი ინფორმაციის თანახმად, შპს „ს“ 2013 წელს 100% წილით დააფუძნა შპს „ს+“, ამავე წელს მოახდინა 82,34% წილის რეალიზაცია შპს „ი“ 500000 დოლარად და აიღო ვალდებულება აღნიშნული თანხით დაეფარა აუქციონზე შეძენილი მიწის ღირებულება (600000 ლარი). ამავე წლის აპრილში შპს „ს“ შპს „ს +“-ის კაპიტალში შეიტანა აღნიშნული მიწა და უძრავი ქონების განაშენიანების პროექტი (281729 ლარის ღირებულების). 2015 წელს კომპანიამ დათმო კუთვნილი 17,66% წილი (ღირებულება 302221 ლარი) და სანაცვლოდ მიიღო 23 საცხოვრებელი ფართი (ღირებულება 3632000 ლარი, დღგ-ის ჩათვლით), აქედან საკუთრების უფლება გადაეცა 21 საცხოვრებელ ფართზე, ხოლო 2 საცხოვრებელ ფართზე მიიღო შემდგომი მოთხოვნის უფლება. შემოწმების მიერ შპს „ს +“-ის კაპიტალი ღირებულების განსაზღვრისას გათვალისწინებული იყო შპს „ს“ მიერ რეალიზებული 82,34% წილის ღირებულება - 829500 ლარი, (500000 დოლარის ექვივალენტი ლარში), კაპიტალში შეტანილი მიწის ნაკვეთის ღირებულება - 600000 ლარი, კაპიტალში შეტანილი უძრავი ქონების განაშენიანების პროექტის ღირებულება - 281729 ლარი. შესაბამისად, შპს „ს +“-ის კაპიტალის ღირებულება შეადგენს 1711329 ლარს. 2015 წლის მოგების დეკლარაციაში ერთობლივ შემოსავალში აღებული იყო 2775745 ლარი, მიღებული ფართების საერთო ღირებულებისა (3077966 ლარი, დღგ-ის გარეშე) და კაპიტალის ღირებულების 17,66%-ის (302221 ლარი) სხვაობა. აღსანიშნავია, რომ შემოწმების პროცესში გადასახადის გადამხდელმა უარყო შვილობილი კომპანიის კაპიტალში 82,34% წილის 500000 დოლარად რეალიზაციის ფაქტი, თუმცა აღნიშნულის დოკუმენტურად დადასტურება არ განუხორციელებია.
ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, აუდიტის დეპარტამენტის და გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის მოსმენის, წარმოდგენილი მტკიცებულებების შეფასების საფუძველზე, საბჭო მიიჩნევს, რომ შემოწმებით დადგენილი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოწმების მიერ მართლზომიერად განისაზღვრა წილის (აქტივის) რეალიზაციის შედეგად მიღებული ნამეტი შემოსავალი, შესაბამისად შემოწმების მიერ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა შესაბამისობაშია მოქმედ კანონმდებლობასთან. ამდენად, შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილება შეესაბამება საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნებს და მისი გაუქმების საფუძველი არ არსებობს.

2. საჩივრის განუხილველად დატოვება-სადავო აქტი გამოცემულია მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად;
ფაქტების აღწერა
29.08.2018 წლის დასკვნის თანახმად, გადასახადს გადამხდელის პოზიციით 2014 წლის 1 იანვრისათვის საზოგადოების დავალიანება დამფუძნებლის წინაშე შეადგენდა 261128 ლარს, ხოლო აღნიშნული დასკვნით შემმოწმებელთა მიერ მხოლოდ 71850 ლარი იყო აღიარებული დამფუძნებლის წინაშე არსებულ დავალიანებად, შესაბამისად, 2015 წელს საზოგადოებიდან გატანილი ფულადი სახსრებიდან (1446056 ლარის ოდენობით) 1374206 ლარი დაკვალიფიცირდა დამფუძნებლის მიერ მიღებულ დივიდენდად;
შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელმა აუდიტის დეპარტამენტს უნდა წარუდგინოს მტკიცებულებები, რომლითაც დადასტურდება, რომ 2014 წლის 1 იანვრის მდგომარებით მომჩივანს გააჩნია ვალდებულება დამფუძნებლის წინაშე, აგრეთვე საქვეანგარიშოდ გატანილი თანხების მიზნობრიობის შესახებ შესაბამისი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია.
გადასახადის გადამხდელმა აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინა 2011-2014 წლების ამონაწერი საბანკო ანგარიშებიდან და დოკუმენტაცია, საქვეანგარიშოდ გატანილი თანხების მიზნობრიობის დასადასტურებლად. აუდიტის დეპარტამენტის მიერ სსიპ ქონების მართვის სააგენტოდან გამოთხოვილი იყო ყველა სახის ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, რომელიც უკავშირდება მომჩივანს, რადგან, გადასახადის გადამხდელის პოზიციით დამფუძნებელთა შემონატანები სრულად მოხმარდა საზოგადოების საინვესტიციო დანახარჯებს, საინვესტიციო დანახარჯების ძირითადი ნაწილი კი უკავშირდება სსიპ ქონების მართვის სააგენტოს, ვინაიდან 2012 წელს საწარმოს მიერ აუქციონზე შეძენილი იყო ქ. თბილისში, ალმასიანის ქუჩის 8/3 მიმდებარედ არსებული მიწის ნაკვეთი. სსიპ ქონების მართვის სააგენტოდან მიღებული დოკუმენტაცია არ შეესაბამება გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილ ინფორმაციას. (გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებდა სსიპ ქონების მართვის სააგენტოს მიერ გამართულ აუქციონში თანხის გადახდას, უკავშირდება საზოგადოების დამფუძნებელს) შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი დოკუმენტების გათვალისწინებით, დამატებით მხოლოდ 58790 ლარი განისაზღვრა საზოგადოების დავალიანებად დამფუძნებლის წინაშე (სულ 130640 ლარი). 2015 წელს საზოგადოებიდან გატანილი ფულადი სახსრებიდან (1446056 ლარის ოდენობით) 1315416 ლარი დაკვალიფიცირდა დამფუძნებლების მიერ მიღებულ დივიდენდად. აღნიშნულიდან გამომდინარე, 2018 წლის 18 აპრილის შედგენილი დასკვნით დარიცხული საშემოსავლო გადასახადი შემცირდა 3094 ლარით.

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
საქმის ირგვლივ არსებული მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის 2017 წლის 29 აგვისტოს N22693 ბრძანების საფუძველზე, ჩატარდა შპს „ს“-ს საქმიანობის საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგებზე 2017 წლის 12 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, რის საფუძველზეც გამოიცა 2017 წლის 15 დეკემბრის N33959 ბრძანება და გადამხდელს წარედგინა N006-851 საგადასახადო მოთხოვნა. გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულება დამატებით განისაზღვრა სულ 471 537.35 ლარი, მათ შორის: ძირითადი გადასახადი 234 194 ლარი, ჯარიმა 189 183 ლარი, ხოლო საურავი 48 160.35 ლარი.
მომჩივნის მიერ N006-851 საგადასახადო მოთხოვნა გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, სადაც შემოსავლების სამსახურის 2018 წლის 28 მარტის N6728 ბრძანებით, საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, კერძოდ: 1. გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს მტკიცებულებები, რომლითაც დადასტურდება, რომ 2014 წლის პირველი იანვრის მდგომარეობით შპს „ს“-ს გააჩნია ვალდებულება პარტნიორების წინაშე, ასევე წარუდგინოს საქვეანგარიშოდ გატანილი თანხების მიზნობრიობის შესახებ შესაბამისი ინფორმაცია/მტკიცებულება. აღნიშნული მტკიცებულებების წარდგენის შემთხვევაში, აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა, შეისწავლოს მიღებული ინფორმაცია/მტკიცებულებები და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს დარიცხული თანხების კორექტირება. 2. გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს ნოტარიული წესით დამოწმებული დამფუძნებლების ახსნა-განმარტება წლების მიხედვით კომპანიის ფინანსური რესურსის, გასაცემი დივიდენდის ოდენობისა და გაცემის პერიოდის თაობაზე, ხოლო აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა, სამეურნეო წლის ფინანსური მოგებისა და დამფუძნებლების ახსნა-განმარტების გათვალისწინებით განიხილოს დამფუძნებლის მიერ მითითებულ პერიოდში დივიდენდის სახით გაცემულად და აღნიშნულის გათვალისწინებით განახორციელოს შემოწმების აქტით დარიცხული თანხების კორექტირება (შემცირება).
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭოს გადაწყვეტილების აღსრულების შედეგებზე შედგა 2018 წლის 18 აპრილის დასკვნა და გამოიცა 2018 წლის 7 მაისის N006-172 კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნა. დასკვნაში აღნიშნულია, რომ: გადასახადის გადამხდელმა აუდიტის დეპარტამენტს წარმოუდგინა 2011-2014 წლების ამონაწერი საბანკო ანგარიშებიდან და ნოტარიული წესით დამოწმებული დამფუძნებლების ახსნა-განმარტება გასაცემი დივიდენდის ოდენობასა და გაცემის პერიოდის თაობაზე. აღნიშნულისა და შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემების საფუძველზე დადგინდა, რომ 2014 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით საზოგადოების დავალიანება დამფუძნებლების წინაშე შეადგენდა 71 850 ლარს. აღნიშნულის გათვალისწინებით, 2015 წელს საზოგადოებიდან გატანილი ფულადი სახსრებიდან (1 446 056 ლარის ოდენობით) 1 374 206 ლარი დაკვალიფიცირდა დამფუძნებლების მიერ მიღებულ დივიდენდად. შესაბამისად, შემცირდა 2015 წელს საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხული საშემოსავლო გადასახადი 289 287 ლარის ოდენობით, აგრეთვე 2015 წლის მოგების გადასახადის დეკლარაციაში შემცირდა ხელფასის სახით გამოსაქვითი ხარჯის ოდენობა და საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხული მოგების გადასახადი გაიზარდა 271 136 ლარის ოდენობით.
გადასახადის გადამხდელი კვლავ არ დაეთანხმა აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 18 აპრილის დასკვნას და 2018 წლის 7 მაისის N006-172 კორექტირებულ საგადასახადო მოთხოვნას, რომელიც გაასაჩივრა შემოსავლების სამსახურში. შემოსავლების სამსახურის 2018 წლის 29 ივნისის N16437 ბრძანებით საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, კერძოდ: გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს მტკიცებულებები, რომლითაც დადასტურდება, რომ 2014 წლის პირველი იანვრის მდგომარეობით შპს „ს“-ს გააჩნია ვალდებულება პარტნიორების წინაშე, ასევე წარუდგინოს საქვეანგარიშოდ გატანილი თანხების მიზნობრიობის შესახებ შესაბამისი ინფორმაცია/მტკიცებულება. აღნიშნული მტკიცებულებების წარდგენის შემთხვევაში, აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა, შეისწავლოს მიღებული ინფორმაცია/მტკიცებულებები და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს დარიცხული თანხების კორექტირება.
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭოს გადაწყვეტილების აღსრულების შედეგებზე შედგა 2018 წლის 29 აგვისტოს დასკვნა და გამოიცა 2018 წლის 14 სექტემბრის N006-464 კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნა. დასკვნაში აღნიშნულია, რომგადასახადის გადამხდელმა აუდიტის დეპარტამენტს წარმოუდგინა 2011-2014 წლების ამონაწერი საბანკო ანგარიშებიდან და დოკუმენტაცია საქვეანგარიშოდ გატანილი თანხების მიზნობრიობის დასადასტურებლად. აუდიტის დეპარტამენტის მიერ სსიპ ქონების მართვის სააგენტოდან გამოთხოვილი იყო ყველა სახის ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, რომელიც უკავშირდება შპს „ს“, რადგან, გადასახადის გადამხდელის პოზიციით დამფუძნებელთა შემონატანები სრულად მოხმარდა საზოგადოების საინვესტიციო დანახარჯებს, საინვესტიციო დანახარჯების ძირითადი ნაწილი კი უკავშირდება სსიპ ქონების მართვის სააგენტოს, ვინაიდან 2012 წელს საწარმოს მიერ აუქციონზე შეძენილი იყო ქ. თბილისში, ალმასიანის ქუჩის 8/3 მიმდებარედ არსებული მიწის ნაკვეთი. სსიპ ქონების მართვის სააგენტოდან მიღებული დოკუმენტაცია არ შეესაბამება გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილ ინფორმაციას. (გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებდა სსიპ ქონების მართვის სააგენტოს მიერ გამართულ აუქციონში თანხის გადახდას, უკავშირდება საზოგადოების დამფუძნებელს) შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი დოკუმენტების გათვალისწინებით, დამატებით მხოლოდ 58 790 ლარი განისაზღვრა საზოგადოების დავალიანებად დამფუძნებლების წინაშე (სულ 130 640 ლარი). 2015 წელს საზოგადოებიდან გატანილი ფულადი სახსრებიდან (1 446 056 ლარის ოდენობით) 1 315 416 ლარი დაკვალიფიცირდა დამფუძნებლების მიერ მიღებულ დივიდენდად. აღნიშნულიდან გამომდინარე, 2018 წლის 18 აპრილს შედგენილი დასკვნით დარიცხული საშემოსავლო გადასახადი შემცირდა 3 094 ლარით.
სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭოს მიაჩნია, რომ გადამხდელის საჩივარში გამოთქმული პრეტენზიები საფუძველს მოკლებულია, ვინაიდან აუდიტორის მიერ სრულყოფილად განხორციელდა შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების აღსრულება.
საბჭომ საკითხის განხილვისას მიუთითა სსკ-ის 301-ე მუხლის ,,თ“ პუნქტზე, რომლის თანახმად: დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს არ განიხილავს, თუ: თ) გასაჩივრებული გადაწყვეტილება გამოცემულია იმავე პირის მიმართ იმავე დავის განმხილველი ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად;
ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, ვინაიდან გასაჩივრებული 2018 წლის 14 სექტემბრის N006-464 კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნა გამოცემულია იმავე პირის მიმართ იმავე დავის განმხილველი ორგანოს - შემოსავლების სამსახურის 2018 წლის 29 ივნისის N16437 ბრძანების აღსრულების მიზნით და გასაჩივრებული ადმინისტრაციული აქტის შინაარსი შეესაბამება დავის განხილვისას მიღებული გადაწყვეტილების შინაარსს, შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო მიიჩნევს, რომ წარმოდგენილი საჩივარი უნდა დარჩეს განუხილველი.

მომჩივნის არგუმენტაცია
- შემოსავლების სამსახურის ბრძანებით საწარმოს დაევალა აუდიტის დეპარტამენტისათვის წარედგინა ინფორმაცია/მტკიცებულებები, რომლითაც დადასტურდებოდა საწარმოს დავალიანების ოდენობა მისი პარტნიორების წინაშე 2014 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით;
- აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა მიღებული ინფორმაცია/მტკიცებულებების შესწავლა სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხული თანხების კორექტირება;
- საწარმომ აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინა 2014 წლის 1 იანვარს საწარმოს მიერ საზოგადოების პარტნიორების მიმართ არსებული დავალიანების დამადასტურებელი მტკიცებულებები/ინფორმაცია, კერძოდ: ფულადი სახსრების მოძრაობის რეესტრი 2014 წლის 1 იანვრამდე, სადაც დეტალურად იყო გაშიფრული დანახარჯების სახეები და რომელშიც მოცემული ინფორმაცია დასტურდებოდა თანდართული საბანკო ამონაწერებით. აუდიტის დეპარტამენტს ასევე წარედგინა ანგარიშ-ფაქტურებისა და ზედნადებების რეესტრი;
- აუდიტის დეპარტამენტმა მხოლოდ ნაწილობრივ აღასრულა შემოსავლების სამსახურის ბრძანება;
- აუდიტის დეპარტამენტმა მხედველობაში არ მიიღო რამდენიმე პირველადი დოკუმენტი, რომელიც მას წარედგინა.
საზოგადოება მიიჩნევს, რომ ადმინისტრაციულმა ორგანომ არ გამოიკვლია საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოება და მეტიც მან თავისი გადაწყვეტილება დააფუძნა იმ მტკიცებულებებზე, რომლებიც სათანადოდ არ იქნა გამოკვლეული და შესწავლილი ადმინისტრაციული წარმოების დროს. სწორედ ამიტომ მიიჩნევს, რომ საგადასახადო ორგანოს მიერ სადავო ადმინისტრაციული აქტების გამოცემისას უხეშადაა დარღვეული საგადასახადო კოდექსის ნორმები. ასევე, საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 53-ე მუხლის მე-5 ნაწილი და ამავე კოდექსის 96-ე მუხლი, რაც თავის მხრივ საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 601 მუხლის შესაბამისად სადაო ადმინისტრაციული აქტების ბათილობის საფუძველია.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ აღნიშნულ ნაწილში საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ, შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „თ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს არ განიხილავს, თუ გასაჩივრებული გადაწყვეტილება გამოცემულია იმავე პირის მიმართ იმავე დავის განმხილველი ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად.
შემოწმების აქტის თანახმად, შპს „ს“ 2013 წელს 100% წილით დააფუძნა შპს „ს +“, ამავე წელს მოახდინა 82,34% წილის რეალიზაცია 500 ათას დოლარად და აიღო ვალდებულება აღნიშნული თანხით დაეფარა აუქციონზე შეძენილი მიწის ღირებულება (600 000 ლარი). ამავე წლის აპრილში შპს „ს“ შპს „ს +“-ის კაპიტალში შეიტანა აღნიშნული მიწა და უძრავი ქონების განაშენიანების პროექტი (281 729 ლარის ღირებულების). 2015 წელს კომპანიამ დათმო კუთვნილი 17,66% წილი (ღირებულება 302 221 ლარი) და სანაცვლოდ მიიღო 23 საცხოვრებელი ფართი. (ღირებულება 3 632 000 ლარი, დღგ-ის ჩათვლით), აქედან რეალიზებულ იქნა 11 საცხოვრებელი ფართი. შესამოწმებელ პერიოდში გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილია ბუღალტრული ჩანაწერები, საიდანაც დგინდება, რომ 2015 წლის დეკემბერში კომპანიას დამფუძნებლებზე საქვეანგარიშოდ გაცემული აქვს 1 446 056 ლარი, რომლის მიზნობრიობა წარმოდგენილი დოკუმენტაციით ვერ დადასტურდა, აგრეთვე შემოწმების შედეგად დგინდება, რომ აღნიშნული თანხა იდენტურია საცხოვრებელი ფართების რეალიზაციიდან მიღებული შემოსავლის. გადასახადის გადამხდელისთვის მოთხოვნილ იქნა დამატებითი დოკუმენტაცია გაცემულ თანხებთან დაკავშირებით. გადასახადის გადამხდელმა წარმოადგინა 2014 წლის ბრუნვითი უწყისი, რომლის თანახმად 2014 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით უფიქსირდება ვალდებულება დამფუძნებლის მიმართ, 1 569 550 ლარის ოდენობით. აღსანიშნავია, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი ბრუნვითი უწყისი არასწორადაა შედგენილი და არ შეესაბამება წარმოდგენილ ბუღალტრულ ჩანაწერებს. აღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოწმების შედეგად 2014 წლის საწყის ნაშთად დამფუძვნებლის მიმართ დაფიქსირებული ვალდებულება არ იქნა მიჩნეული მართებულად, ვინაიდან 2013 წელს კომპანიის მიერ 82.34% წილის რეალიზაციიდან მიღებული შემოსავალი (500 000 აშშ დოლარი) ფარავდა როგორც აუქციონზე შესყიდული მიწის, ასევე განაშენიანების პროექტის ღირებულებას. შესაბამისად, 2015 წელს საქვენაგარიშოდ გაცემული თანხები წარმოადგენს ანგარიშვალდებულ პირზე გაცემულ ხელფასს, რომელიც დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით.
შემოსავლების სამსახურის 28.03.2018 წლის №6728 ბრძანებით ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა საჩივარი, გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს მტკიცებულებები, რომლითაც დადასტურდება, რომ 2014 წლის პირველი იანვრის მდგომარეობით მომჩივანს გააჩნია ვალდებულება პარტნიორების წინაშე, ასევე წარუდგინოს საქვეანგარიშიდ გატანილი თანხების მიზნობრიობის შესახებ შესაბამისი ინფორმაცია/მტკიცებულება. აღნიშნული მტკიცებულებების წარდგენის შემთხვევაში, აუდიტის დეპარტამენტს დაევალოს, შეისწავლოს მიღებული ინფორმაცია/მტკიცებულებები და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს დარიცხული თანხების კორექტირება.
ზემოაღნიშნული ბრძანების აღსრულების მიზნით გამოცემული აუდიტის დეპარტამენტის 18.04.2018 წლის დასკვნის თანახმად, გადასახადის გადამხდელმა აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინა 2011-2014 წლების ამონაწერი საბანკო ანგარიშებიდან და ნოტარიული წესით დამოწმებული დამფუძნებლების ახსნა-განმარტება გასაცემი დივიდენდის ოდენობასა და გაცემის პერიოდის თაობაზე. აღნიშნულისა და შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემების საფუძველზე დადგინდა, რომ 2014 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით საზოგადოების დავალიანება დამფუძნებლების წინაშე შეადგენდა 71850 ლარს. აღნიშნულის გათვალისწინებით, 2015 წელს საზოგადოებიდან გატანილი ფულადი სახსრებიდან (1446056 ლარის ოდენობით) 1374206 ლარი დაკვალიფიცირდა დამფუძნებლის მიერ მიღებულ დივიდენდად. შესაბამისად, შემცირდა 2015 წელს საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხული საშემოსავლო გადასახადი 289287 ლარის ოდენობით, აგრეთვე 2015 წელის მოგების გადასახადის დეკლარაციაში შემცირდა ხელფასის სახით გამოსაქვითი ხარჯის ოდენობა და საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხული მოგების გადასახადი გაიზარდა 271136 ლარის ოდენობით.
სადავო საკითხი განიხილა შემოსავლების სამსახურმა განმეორებით და 29.06.2018 წლის №16437 ბრძანებით ნაწილობრივ დააკმაყოფილა საჩივარი, გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს მტკიცებულებები, რომლითაც დადასტურდება, რომ 2014 წლის პირველი იანვრის მდგომარეობით მომჩივანს გააჩნია ვალდებულება პარტნიორების წინაშე, ასევე წარუდგინოს საქვეანგარიშოდ გატანილი თანხების მიზნობრიობის შესახებ შესაბამისი ინფორმაცია/მტკიცებულება. აღნიშნული მტკიცებულებების წარდგენის შემთხვევაში, აუდიტის დეპარტამენტს დაევალოს, შეისწავლოს მიღებული ინფორმაცია/მტკიცებულებები და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს დარიცხული თანხების კორექტირება.
ზემოაღნიშნული ბრძანების აღსრულების მიზნით შედგა აუდიტის დეპარტამენტის 29.08.2018 წლის დასკვნა, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელმა აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინა 2011-2014 წლების ამონაწერი საბანკო ანგარიშებიდან და დოკუმენტაცია, საქვეანგარიშოდ გატანილი თანხების მიზნობრიობის დასადასტურებლად. აუდიტის დეპარტამენტის მიერ სსიპ ქონების მართვის სააგენტოდან გამოთხოვილი იყო ყველა სახის ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, რომელიც უკავშირდება მომჩივანს, რადგან, გადასახადის გადამხდელის პოზიციით დამფუძნებელთა შემონატანები სრულად მოხმარდა საზოგადოების საინვესტიციო დანახარჯებს, საინვესტიციო დანახარჯების ძირითადი ნაწილი კი უკავშირდება სსიპ ქონების მართვის სააგენტოს, ვინაიდან 2012 წელს საწარმოს მიერ აუქციონზე შეძენილი იყო ქ. თბილისში, ალმასიანის ქუჩის 8/3 მიმდებარედ არსებული მიწის ნაკვეთი. სსიპ ქონების მართვის სააგენტოდან მიღებული დოკუმენტაცია არ შეესაბამება გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილ ინფორმაციას. (გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებდა სსიპ ქონების მართვის სააგენტოს მიერ გამართულ აუქციონში თანხის გადახდას, უკავშირდება საზოგადოების დამფუძნებელს) შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი დოკუმენტების გათვალისწინებით, დამატებით მხოლოდ 58790 ლარი განისაზღვრა საზოგადოების დავალიანებად დამფუძნებლის წინაშე (სულ 130640 ლარი). 2015 წელს საზოგადოებიდან გატანილი ფულადი სახსრებიდან (1446056 ლარის ოდენობით) 1315416 ლარი დაკვალიფიცირდა დამფუძნებლების მიერ მიღებულ დივიდენდად. აღნიშნულიდან გამომდინარე, 2018 წლის 18 აპრილის შედგენილი დასკვნით დარიცხული საშემოსავლო გადასახადი შემცირდა 3094 ლარით.
აღსრულების შედეგები გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 29.10.2018 წლის №31350 ბრძანებით საჩივარი დარჩა განუხილველი, საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „თ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად.
მომჩივანი არ წარმოადგენს არგუმენტაციას გადაანგარიშების შედეგებთან დაკავშირებით, რაც ადასტურებს, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ სრულად მოხდა შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების აღსრულება. მომჩივანს დავის განხილვის პროცესში არ წარმოუდგენია რაიმე დოკუმენტაცია ან არგუმენტაცია რაც შეცვლიდა შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.
შესაბამისად, შემოსავლების სამსახურის მიერ საჩივრის განუხილველად დატოვება საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „თ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე შეესაბამება საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნებს და მისი გაუქმების საფუძველი არ არსებობს.
საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის 21 ნაწილის თანახმად, თუ საგადასახადო დავის განხილვის დასრულებამდე კანონით გაუქმებულია ან შემსუბუქებულია პასუხისმგებლობა ასეთი ქმედების ჩადენისათვის, დავის განმხილველი ორგანო ვალდებულია გამოიყენოს ახალი კანონით დადგენილი ნორმა.
„საქართველოს საგადასახადო კოდექსში ცვლილებების შეტანის შესახებ“ 27.12.2018 წლის კანონის თანახმად, საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლს დაემატა შემდეგი შინაარსის 21 ნაწილი: „21. საურავის დარიცხვა წყდება მისი დარიცხვის ვალდებულების წარმოშობის დღიდან 3 წლის გასვლის თარიღიდან.“
საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2, მე-3 და მე-5 ნაწილები ჩამოყალიბდა ახალი რედაქციით:
„2. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 21 და 22 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.
21. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება, თუ შემცირებული გადასახადის თანხა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში აღნიშნული გადასახადის თანხის 5 პროცენტს არ აღემატება, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.
22. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება, თუ შემცირებული გადასახადის თანხა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში აღნიშნული გადასახადის თანხის 5 პროცენტზე მეტია და 20 პროცენტს არ აღემატება, −იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 25 პროცენტის ოდენობით.
3. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში შესამცირებლად გამოანგარიშებული თანხის/დაბრუნებას დაქვემდებარებული თანხის გაზრდა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირებად განიხილება და შესაბამის შემთხვევაში იწვევს ამ მუხლის პირველი−22 ნაწილებით გათვალისწინებულ პასუხისმგებლობას.
5. საგადასახადო შემოწმების შედეგად ამ მუხლის შესაბამისად შეფარდებული ჯარიმების ჯამური ოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს ამ საგადასახადო შემოწმების შედეგად გადასახდელად დარიცხული გადასახადების თანხების ოდენობას.“
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, ვინაიდან საგადასახადო დავის პერიოდში, სანქციის განმსაზღვრელ ნორმებში განხორციელდა ცვლილებები და ამ ცვლილებებით სანქციები, ამავე ნორმებში მითითებული პირობების არსებობისას შემსუბუქებულია, საბჭოს მიზანშეწონილად მიაჩნია, აუდიტის დეპარტამენტს დაევალოს, შეისწავლოს შეფარდებული სანქციების სსკ-ის 272-ე და 275-ე მუხლებში 2018 წლის 27 დეკემბრის N4225-რს კანონით განხორციელებული ცვლილებებთან შესაბამისობის საკითხი და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული სანქციების კორექტირება.

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით, 305-ე მუხლით და გადაწყვიტა:

1. საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;
2. ნაწილობრივ გაუქმდეს შემოსავლების სამსახურის 29.10.2018 წლის №31350 ბრძანება;
3. აუდიტის დეპარტამენტს დაევალოს დარიცხული სანქციების კორექტირება (შემცირება) ამ გადაწყვეტილების შესაბამისად;
4. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
5. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი, მე-12 კილომეტრი, №6) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

 

 


ლერი ბარნაბიშვილი
სხდომის თავმჯდომარე