თარიღი: 8/16/2019
ნომერი: 7867/2/201
მუხლი: საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება,
კატეგორია: საგადასახადო სანქცია,
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
 

№7867/2/2019 16.08.2019
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: შპს „ი...“
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, დ. გაბლიშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ. ადეიშვილის, მ. ბარათაშვილის, დ. გახარიას, შ. გვენეტაძის, დ. რუხაძის, გ. თინიკაშვილის შემადგენლობით, 16.08.2019 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „ი.-ის“ 19.03.2019 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე.

დავის საგანი:
დარიცხული ჯარიმისაგან გათავისუფლება.

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 6 დეკემბრის №002-299 საგადასახადო მოთხოვნა;
2. შემოსავლების სამსახურის 2019 წლის 26 თებერვლის №4233 ბრძანება.

დარიცხული თანხა: 92 480 ლარი
მათ შორის:
დღგ - 52 731 ლარი
ჯარიმა - 26 865 ლარი
საურავი - 12 884 ლარი

ფაქტების აღწერა
შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 3 ივლისის №16952 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა საზოგადოების საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგებზე 2018 წლის 4 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, რომლის შესაბამისად:
საზოგადოების მიერ შესამოწმებელ პერიოდში გამოწერილი სააღრიცხვო დოკუმენტების, კერძოდ, საგადასახადო ელექტრონული ანგარიშ-ფაქტურის დამუშავების შედეგად დგინდება, რომ 2016 და 2017 წლის დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვები განსხვავდება დეკლარირებული მონაცემებისგან. კერძოდ, ანგარიშ-ფაქტურების დამუშავების შედეგად დგინდება, რომ 2016 წლის დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა აღემატება 18 609 ლარით იგივე წლის დეკლარირებულ ბრუნვას, ხოლო 2017 წელს დასაბეგრი ბრუნვა 274 337 ლარით აღემატება დეკლარირებულ მონაცემებს. შემოწმების შედეგად გამოვლენილი სხვაობა 18 609 ლარი 2016 წელს და 274 337 ლარი 2017 წელს დაექვემდებარა დღგ-ით დაბეგვრას სსკ-ის 161-ე მუხლის შესაბამისად, რაზეც დაერიცხა ძირითადი თანხა და ჯარიმა სსკ-ის 275-ე მუხლის საფუძველზე.
შესამოწმებელ პერიოდში საზოგადოების მიერ აგრეთვე დარღვეულია სსკ-ის 175-ე მუხლის და საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანება გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ №996-ის მოთხოვნები. კერძოდ, გადასახადის გადამხდელის მიერ 2016 წლის დეკემბრის, 2017 წლის იანვრის, მარტის, აგვისტოს და დეკემბრის საანგარიშო პერიოდებზე დარღვეულია დეკლარაციის წარდგენის წესი. გადასახადის გადამხდელის მიერ არასწორადაა წარდგენილი შესაბამისი პერიოდების დღგ-ის დეკლარაციები, აღნიშნულ პერიოდებში გადასახადის გადამხდელს არასწორად აქვს მიბმული გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები შესაბამისი პერიოდების დეკლარაციებზე. შემოწმების შედეგად გადასახადის გადამხდელი დაექვემდებარა დაჯარიმებას სსკ-ის 291-ე მუხლის შესაბამისად 100 ლარის ოდენობით თითოეულ საანგარიშო პერიოდზე (დეკლარაციაზე).
შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 6 დეკემბრის №34917 ბრძანება და №002-299 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა 92 480 ლარი. მათ შორის, ძირითადი - 52 731 ლარი, ჯარიმა - 26 865 ლარი და საურავი - 12 884 ლარი. დარიცხული სანქციისგან გათავისუფლების მოთხოვნით გადასახადის გადამხდელმა 2019 წლის 8 იანვარს მიმართა შემოსავლების სამსახურს, რომელმაც 2019 წლის 26 თებერვლის №4233 ბრძანებით ნაწილობრივ დააკმაყოფილა საჩივარი. სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-2¹ ნაწილის გათვალისწინებით დაევალა აუდიტის დეპარტამენტს შეისწავლოს სსკ-ის 272-ე და 275-ე მუხლებში 2018 წლის 27 დეკემბრის N4225-რს კანონით განხორციელებული ცვლილებებით, თუ მსუბუქდება საგადასახადო მოთხოვნით დაკისრებული სანქციები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს სანქციის კორექტირება (შემცირება).

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
საკითხის განხილვის შედეგად დავების განხილვის საბჭომ მიუთითა სსკ-ის 269-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, რომლის თანახმად:
საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პირს პასუხისმგებლობა შეიძლება დაეკისროს მხოლოდ ამ კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით.
ამავე კოდექსის 270-ე მუხლის თანახმად, საგადასახადო სანქცია არის პასუხისმგებლობის ზომა ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის.
საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა, − იწვევს პირის დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.
ამასთან, სსკ-ის 272-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.
ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საურავის დარიცხვა ხორციელდება გადასახადის თანხაზე და იგი არის სხვაობა გადასახადის გადამხდელის შეუსრულებელ საგადასახადო ვალდებულებებსა და ზედმეტად გადახდილი გადასახადების ჯამს შორის.
სსკ-ის 291-ე მუხლის თანახმად, პირის მიერ ამ კოდექსით გათვალისწინებული ვალდებულების შეუსრულებლობა, რისთვისაც ამავე კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა, მაგრამ არ არის განსაზღვრული ჯარიმის ოდენობა, იწვევს დაჯარიმებას 100 ლარის ოდენობით.
დავების განხილვის საბჭო განმარტავს, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება მის მიერ დაშვებულ შეცდომას, გადამხდელი კეთილსინდისიერია იმ შემთხვევაში თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია მის მიერ დაშვებული შეცდომით (არცოდნით). კეთილსინდისიერება გულისხმობს პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირი მოქმედებს საპატიებელი შეცდომის პირობებში ანუ მან არ იცოდა და არც შეიძლებოდა სცოდნოდა, რომ ჩადიოდა აკრძალულ ქმედებას (სამართალდარღვევას), ხოლო იმ შემთხვევაში თუ პირი მოქმედებდა თვითიმედოვნებით ან დაუდევრობით არ შეიძლება გათავისუფლდეს საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან. სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.
ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით დავების განხილვის საბჭომ მიიჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში შემოწმებით განხორციელებული დარიცხვა შესაბამისობაშია კანონმდებლობასთან, ხოლო გამოვლენილი საგადასახადო სამართალდარღვევები სახეზეა. ამასთან, საქმეზე არსებული მასალების შესწავლის შედეგად გადამხდელის კეთილსინდისიერება არ დგინდება. შესაბამისად, ვინაიდან გადამხდელი არ მოქმედებდა საპატიებელი შეცდომის პირობებში, საბჭომ მიიჩნია, რომ წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მომჩივნის სანქციისგან გათავისუფლების საფუძველი.
ამასთან, შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო საგადასახადო მოთხოვნით დაკისრებულ სანქციებთან დაკავშირებით მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-2 და მე-2¹ ნაწილებზე, რომელთა თანახმად:
„2. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის სანქციის შეფარდების დროს, თუ კანონით გაუქმებულია ან შემსუბუქებულია პასუხისმგებლობა ასეთი ქმედების ჩადენისათვის, მოქმედებს ახალი კანონით დადგენილი ნორმა, ხოლო თუ შემოღებულია ან დამძიმებულია პასუხისმგებლობა, გამოიყენება ქმედების ჩადენის მომენტისათვის არსებული ნორმა.
„2¹ . თუ საგადასახადო დავის განხილვის დასრულებამდე კანონით გაუქმებულია ან
შემსუბუქებულია პასუხისმგებლობა ასეთი ქმედების ჩადენისათვის, დავის განმხილველი ორგანო ვალდებულია გამოიყენოს ახალი კანონით დადგენილი ნორმა“.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსში 2018 წლის 27 დეკემბერს განხორციელებული ცვლილების (ძალაში შესულია 2019 წლის 1 იანვარს) შესაბამისად სსკ-ის 272-ე მუხლს დაემატა შემდეგი შინაარსის 2¹-ე ნაწილი: „2¹. საურავის დარიცხვა წყდება მისი დარიცხვის ვალდებულების წარმოშობის დღიდან 3 წლის გასვლის თარიღიდან.“
სსკ-ის 275-ე მუხლის (2019 წლის 1 იანვრამდე მოქმედი) მიხედვით: „2. პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა, იწვევს პირის დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით. 3. პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში შესამცირებლად გამოანგარიშებული თანხის/დაბრუნებას დაქვემდებარებული თანხის გაზრდა ითვლება დეკლარაციაში გადასახადის შემცირებად და იწვევს ამ მუხლის პირველი ან მე-2 ნაწილით გათვალისწინებულ პასუხისმგებლობას.“
საქართველოს საგადასახადო კოდექსში 2018 წლის 27 დეკემბერს განხორციელებული ცვლილების (ძალაში შესულია 2019 წლის 1 იანვარს) მიხედვით სსკ-ის 275-ე მუხლის თანახმად: „2. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 2 და 2² ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, - იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით. 2¹. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება, თუ შემცირებული გადასახადის თანხა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში აღნიშნული გადასახადის თანხის 5 პროცენტს არ აღემატება, - იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით. 2² . საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება, თუ შემცირებული გადასახადის თანხა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში აღნიშნული გადასახადის თანხის 5 პროცენტზე მეტია და 20 პროცენტს არ აღემატება, - იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 25 პროცენტის ოდენობით. 3. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში შესამცირებლად გამოანგარიშებული თანხის/დაბრუნებას დაქვემდებარებული თანხის გაზრდა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირებად განიხილება და შესაბამის შემთხვევაში იწვევს ამ მუხლის პირველი-2² ნაწილებით გათვალისწინებულ პასუხისმგებლობას. 5. საგადასახადო შემოწმების შედეგად ამ მუხლის შესაბამისად შეფარდებული ჯარიმების ჯამური ოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს ამ საგადასახადო შემოწმების შედეგად გადასახდელად დარიცხული გადასახადების თანხების ოდენობას“.
ვინაიდან დავის პერიოდში სანქციის განმსაზღვრელ ნორმებში განხორციელდა ცვლილებები და ახალი ნორმებით შემსუბუქებულია სანქციები ჩადენილი საგადასახადო
სამართალდარღვევებისთვის, შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭომ მიიჩნია, რომ სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-2¹ ნაწილის გათვალისწინებით აუდიტის დეპარტამენტს უნდა დაევალოს შეისწავლოს სსკ-ის 272-ე და 275-ე მუხლებში 2018 წლის 27 დეკემბრის N4225-რს კანონით განხორციელებული ცვლილებებით, თუ მსუბუქდება საგადასახადო მოთხოვნით დაკისრებული სანქციები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს სანქციის კორექტირება (შემცირება).

მომჩივნის არგუმენტაცია
გარკვეული პერიოდი ვერ ხერხდებოდა გადამხდელის მიერ სისტემაში შესვლა და დეკლარაციების შემოწმება, წარდგენილი იყო თუ არა. ამავე პერიოდში აქვთ ჩასათვლელი დღგ-ს ანგარიშ-ფაქტურები, რომლებიც ასევე არის გამორჩენილი. დეკლარაციების არ ჩაბარება გამოწვეულია მექანიკური შეცდომით. მომჩივანი აღნიშნავს, რომ გადაიხდის ძირითად თანხას და ითხოვს გათავისუფლდეს აქტის საფუძველზე დარიცხული ჯარიმისაგან.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად:
1. პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, თუ იგი გამოწვეულია საგადასახადო კონტროლის განმახორციელებელი ორგანოს მიერ პირის საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის მომენტის (პერიოდის) შეცვლით, − იწვევს პირის დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.
2. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 21 და 22 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.
21. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება, თუ შემცირებული გადასახადის თანხა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში აღნიშნული გადასახადის თანხის 5 პროცენტს არ აღემატება, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.
22. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება, თუ შემცირებული გადასახადის თანხა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში აღნიშნული გადასახადის თანხის 5 პროცენტზე მეტია და 20 პროცენტს არ აღემატება, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 25 პროცენტის ოდენობით.
3. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში შესამცირებლად გამოანგარიშებული თანხის/დაბრუნებას დაქვემდებარებული თანხის გაზრდა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირებად განიხილება და შესაბამის შემთხვევაში იწვევს ამ მუხლის პირველი − 22 ნაწილებით გათვალისწინებულ პასუხისმგებლობას.
4. პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში გადასახადის თანხის 100 000 ლარზე მეტით შემცირება მიიჩნევა გადასახადისგან თავის არიდებად და იწვევს პასუხისმგებლობას საქართველოს სისხლის სამართლის კანონმდებლობით დადგენილი წესით.
5. საგადასახადო შემოწმების შედეგად ამ მუხლის შესაბამისად შეფარდებული ჯარიმების ჯამური ოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს ამ საგადასახადო შემოწმების შედეგად გადასახდელად დარიცხული გადასახადების თანხების ოდენობას
ამავე კოდექსის 291-ე მუხლის თანახმად, პირის მიერ ამ კოდექსით გათვალისწინებული ვალდებულების შეუსრულებლობა, რისთვისაც ამავე კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა, მაგრამ არ არის განსაზღვრული ჯარიმის ოდენობა, – იწვევს დაჯარიმებას 100 ლარის ოდენობით.
საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს/დავის განმხილველ ორგანოს ან სასამართლოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.
აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 6 დეკემბრის №002-299 საგადასახადო მოთხოვნის შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა 92 480 ლარი. მათ შორის, დღგ - 52 731 ლარი, ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის საფუძველზე - 26 365 ლარი, ჯარიმა სსკ-ის 291-ე მუხლის საფუძველზე - 500 ლარი და საურავი - 12 884 ლარი. დარიცხული სანქციისგან გათავისუფლების მოთხოვნით გადასახადის გადამხდელმა 2019 წლის 8 იანვარს მიმართა შემოსავლების სამსახურს, რომელმაც 2019 წლის 26 თებერვლის №4233 ბრძანებით ნაწილობრივ დააკმაყოფილა საჩივარი. სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-2¹ ნაწილის გათვალისწინებით დაევალა აუდიტის დეპარტამენტს შეისწავლოს სსკ-ის 272-ე და 275-ე მუხლებში 2018 წლის 27 დეკემბრის N4225-რს კანონით განხორციელებული ცვლილებებით, თუ მსუბუქდება საგადასახადო მოთხოვნით დაკისრებული სანქციები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს სანქციის კორექტირება (შემცირება).
საქმეში არსებული მასალების შესაბამისად დგინდება, რომ მომჩივანს შემოწმების მიერ დამატებით გამოუვლინდა საგადასახადო ვალდებულება. შესაბამისად, მან დეკლარაციაში შეამცირა გადასახადი, რისთვისაც შეეფარდა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის საფუძველზე.
ამასთან, გადასახადის გადამხდელის მიერ არასწორადაა წარდგენილი შესაბამისი პერიოდების დღგ-ის დეკლარაციები. აღნიშნულ პერიოდებში გადასახადის გადამხდელს არასწორად აქვს მიბმული გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები შესაბამისი პერიოდების დეკლარაციებზე. შემოწმების შედეგად გადასახადის გადამხდელი დაექვემდებარა დაჯარიმებას სსკ-ის 291-ე მუხლის შესაბამისად 100 ლარის ოდენობით თითოეულ საანგარიშო პერიოდზე (დეკლარაციაზე).
მომჩივანი სადავოდ არ ხდის დარიცხვის მართლზომიერებას და აღნიშნავს, რომ სამართალდარღვევა გამოწვეულია მექანიკური შეცდომით. გადასახადის გადამხდელი მზად არის გადაიხადოს ძირითადი თანხა და ითხოვს გათავისუფლდეს შემოწმების აქტის საფუძველზე დარიცხული ჯარიმისაგან.
საბჭო მიიჩნევს, რომ ნებისმიერი შეცდომა არ წარმოადგენს სანქციისაგან გათავისუფლების საფუძველს. გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირის დაუდევარი ქმედება არ შეიძლება გახდეს საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გათავისუფლების საფუძველი. შესაბამისად, მოცემულ შემთხვევაში არ არსებობს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივნის სანქციისგან გათავისუფლების საფუძველი.
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭომ მიიჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილება მართლზომიერია და არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით, 305-ე მუხლის მე-2 ნაწილით და გადაწყვიტა:

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი, მე-12 კილომეტრი, №6) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
დათო გაბლიშვილი

სხდომის თავმჯდომარე