თარიღი: 8/16/2019
ნომერი: 7964/2/201
მუხლი: საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება,
კატეგორია: საგადასახადო სანქცია,
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
 

№7964/2/2019 16.08.2019
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: ააიპ „W…“
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, დ. გაბლიშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ. ადეიშვილის, მ. ბარათაშვილის, დ. გახარიას, შ. გვენეტაძის, დ. რუხაძის, გ. თინიკაშვილის შემადგენლობით, 16.08.2019 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ააიპ „W…“-ის 29.03.2019 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე.

დავის საგანი:
დარიცხული ჯარიმისგან გათავისუფლება.

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. შემოსავლების სამსახურის 2019 წლის 13 მარტის №5730 ბრძანება;
2. აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 20 დეკემბრის №002-340 საგადასახადო მოთხოვნა.

დარიცხული თანხა: 384 498 ლარი
მათ შორის:
დღგ - - 20 605 ლარი
საშემოსავლო გადასახადი - 392 930 ლარი
ჯარიმა - 12 155 ლარი
საურავი - 18 ლარი

ფაქტების აღწერა
შემოსავლების სამსახურის 2018 წლის 23 ოქტომბერს №30666 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის გასვლითი საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგებზე 2018 წლის 17 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, რომლის თანახმად, უცხოური არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირის ფილიალი (წარმომადგენლობა) „W…“-ის შემოწმებისას, პირველადი დოკუმენტაციის და ბუღალტრულ ჩანაწერებზე დაყრდნობით დგინდება, რომ კომპანიას 2018 წლის მაისში, ივნისში, ივლისა და აგვისტოში უფიქსირდება საშემოსავლო გადასახადით დასაბეგრი ბრუნვები, ხოლო ამავე პერიოდში არ ფიქსირდება საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციები. აღნიშნულიდან გამომდინარე, შესაბამის საანგარიშო პერიოდში გაიზარდა საშემოსავლო გადასახადით დასაბეგრი ბრუნვა 1 867 678 ლარით, რაზეც დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა სსკ-ის 275-ე მუხლის საფუძველზე. საშემოსავლო გადასახადში აღწერილი ფაქტობრივი გარემოებიდან გამომდინარე წარდგენილი ინფორმაცია განაცემების შესახებ განსხვავდება შემოწმებით დადგენილი მონაცემებისგან. შესაბამისად, დაერიცხა ჯარიმა სსკ-ის 291-ე მუხლის თანახმად. შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა 2018 წლის 20 დეკემბრის №37045 ბრძანება და №002-340 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის თანახმად გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულება განისაზღვრა 572 848 ლარით. მათ შორის, ძირითადი - 372 325 ლარი, ჯარიმა - 200 505 ლარი და საურავი - 18 ლარი. აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა 2018 წლის 26 დეკემბერს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც 2019 წლის 13 მარტის №5730 ბრძანებით ნაწილობრივ დააკმაყოფილა საჩივარი. მომჩივანი, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, გათავისუფლდა 2018 წლის მაისის, ივნისის, ივლისის, აგვისტოს თვის გადახდის წყაროსთან დაკავებული გადასახადის ყოველთვიურ დეკლარაციაში გადასახადის თანხის შემცირებისათვის სსკ-ის 275-ე მუხლის და განაცემთა შესახებ ინფორმაციაში არასრული მონაცემების ასახვისათვის სსკ-ის 291-ე მუხლის საფუძველზე დარიცხული ჯარიმისაგან.
შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების საფუძველზე, შემცირდა შეფარდებული ჯარიმა და შეადგინა 12 155 ლარი.

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
საბჭომ მიუთითა სსკ-ის 275-ე მუხლზე, რომლის თანახმად საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება პირველი და მეორე ნაწილების თანახმად იწვევს ჯარიმის დაკისრებას. კერძოდ:
1. პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, თუ იგი გამოწვეულია საგადასახადო კონტროლის განმახორციელებელი ორგანოს მიერ პირის საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის მომენტის (პერიოდის) შეცვლით, − იწვევს პირის დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.
2. პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა, − იწვევს პირის დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.
სსკ-ის 291-ე მუხლის თანახმად: „პირის მიერ ამ კოდექსით გათვალისწინებული ვალდებულების შეუსრულებლობა, რისთვისაც ამავე კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა, მაგრამ არ არის განსაზღვრული ჯარიმის ოდენობა, - იწვევს დაჯარიმებას 100 ლარის ოდენობით“.
საბჭო მიუთითებს სსკ-ის 269-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, რომლის თანახმად:
1. საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პირს პასუხისმგებლობა შეიძლება დაეკისროს მხოლოდ ამ კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით.
ხოლო, ამავე კოდექსის 270-ე მუხლის თანახმად:
1. საგადასახადო სანქცია არის პასუხისმგებლობის ზომა ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის.
დავების განხილვის საბჭო მიითითებს საქართველოს უზენაესი სასამართლოს 2014 წლის 7 ოქტომბრის Nბს-222-219(კ-14) განჩინებაზე და განმარტავს, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება მის მიერ დაშვებულ შეცდომას, გადამხდელი კეთილსინდისიერია იმ შემთხვევაში თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია მის მიერ დაშვებული შეცდომით (არცოდნით). კეთილსინდისიერება გულისხმობს პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირი მოქმედებს საპატიებელი შეცდომის პირობებში ანუ მან არ იცოდა და არც შეიძლებოდა სცოდნოდა, რომ ჩადიოდა აკრძალულ ქმედებას (სამართალდარღვევას), ხოლო იმ შემთხვევაში თუ პირი მოქმედებდა თვითიმედოვნებით ან დაუდევრობით არ შეიძლება გათავისუფლდეს საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან. სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.
საქმეში არსებული ფაქტობრივი გარემოებების და მხარეთა არგუმენტაციის მოსმენის შედეგად საბჭომ განმარტა, რომ განსახილველ შემთხვევაში ადგილი არ აქვს გადასახადის გადამხდელის მხრიდან გადასახადის დამალვის ფაქტს, უფრო მეტიც მომჩივანი კუთვნილ გადასახადებს დროულად იხდიდა. შესაბამისად დავების განხილვის საბჭო აღნიშნავს, რომ მისი ქმედებით ბიუჯეტს ზიანი არ მისდგომია და 2018 წლის მაისის, ივნისის, ივლისის, აგვისტოს თვის გადახდის წყაროსთან დასაკავებელი გადასახადის ყოველთვიურ დეკლარაციებში გადასახადის თანხის შემცირება, აგრეთვე განაცემთა შესახებ ინფორმაციაში არასრული მონაცემების შეტანა გამოწვეული გადამხდელის მიერ დაშვებული შეცდომით. ამდენად დავების განხილვის საბჭომ მიიჩნია, რომ ააიპ „W...“-ის საქართველოს ფილიალის საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად უნდა გათავისუფლდეს 2018 წლის მაისის, ივნისის, ივლისის, აგვისტოს თვის გადახდის წყაროსთან დაკავებული გადასახადის ყოველთვიურ დეკლარაციებში გადასახადის თანხის შემცირებისათვის სსკ-ის 275-ე მუხლის და განაცემთა შესახებ ინფორმაციაში არასრული მონაცემების ასახვისათვის სსკ-ის 291-ე მუხლის საფუძველზე დარიცხული ჯარიმისაგან.
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭოს შექმნის, მისი საქმიანობის წესის, ასევე აუდიტის და საბაჟო დეპარტამენტებში მედიაციის წესის დამტკიცების შესახებ“ შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2013 წლის 8 ივლისის №31275 ბრძანებით დამტკიცებული დანართი №2-ის (შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო) მე-3 მუხლის მე-8 პუნქტის გათვალისწინებით, საბჭოზე შემუშავებული პოზიცია შეთანხმებულ იქნა შემოსავლების სამსახურის უფროსთან (28.02.2019).

მომჩივნის არგუმენტაცია
აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 20 დეკემბრის №37045 ბრძანებით ბიუჯეტში გადასახდელად დამატებით დაერიცხათ 572 830 ლარი. მათ შორის, ძირითადი - 372 325 ლარი და ჯარიმა - 200 505 ლარი. აღნიშნული ჯარიმა შედგებოდა: 2018 წლის მაისის, ივნისის, ივლისის და აგვისტოს თვეების საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციების დაგვიანებით წარდგენისათვის დაკისრებული 186 768 ლარისაგან; 2015-2018 წლებში ძირითადი გადასახადის დამატებით დარიცხვით გამოწვეული ჯარიმისაგან 10 737 ლარის ოდენობით და სსკ-ის 291-ე მუხლის მიხედვით დარიცხული სხვა ჯარიმისაგან 3 000 ლარის ოდენობით. შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭომ, მომჩივნის მიერ წარმოდგენილი არგუმენტების და გარემოებების გათვალისწინებით შეამცირა ჯარიმის თანხა 188 350 ლარით, ხოლო 12 155 ლარი დატოვა გადასახდელად. აღნიშნული თანხიდან 10 737 ლარი შეადგენს 2015-2016 წლებში ძირითადი გადასახადის დამატებით დარიცხვით გამოწვეულ ჯარიმას, რომელიც წარმოადგენს აფხაზეთის დე ფაქტო ტერიტორიაზე ოფისისათვის კერძო სახლის ქირავნობის დროს, გადასახადის მოწმობის არმქონე ფიზიკურ პირზე გაცემული იჯარის თანხის გადახდის წყაროსთან არდაბეგვრით გამოწვეულ ჯარიმას. ამ საკითხთან მიმართებით, მომჩივანი ითხოვს გათვალისწინებულ იქნეს შემდეგი: ორგანიზაციას ნაქირავები ჰქონდა აფხაზეთის (დე ფაქტო) ტერიტორიაზე, კერძოდ ქალაქ გალში, არსებული სახლი, ოფისის ფუნქციონირებისათვის, რაც ხელს უწყობდა პროექტების განხორციელების უწყვეტობას აფხაზეთის ტერიტორიაზე. გამომდინარე იქედან, რომ აფხაზეთის ტერიტორიაზე იჯარით საოფისე ფართის მოძიება და ხელშეკრულების გაფორმება მნიშვნელოვან სირთულეებთან არის დაკავშირებული, შერჩეული იქნა ქ-ნ კ. ჯ.-ს სახლი, რომელმაც განაცხადა, რომ გადასახადებს გადაიხდიდა დე ფაქტო აფხაზეთის კანონმდებლობის შესაბამისად (რასაც მისი თქმით ითხოვდა შესაბამისი დე ფაქტო სამსახური). გარდა ამისა, გაფორმებული საიჯარო ხელშეკრულების პირობის თანახმად, ფართის გამქირავებელს დაეკისრა პასუხისმგებლობა გადასახადების გადახდაზე. აქედან გამომდინარე, 2015 წლის იანვრიდან 2015 წლის ნოემბრის ჩათვლით, არ არხორციელებდნენ გადახდის წყაროსთან დაბეგვრას. ამ პერიოდში, ქალბატონი კ. ჯ.-თვის მრავალჯერ იქნა წაყენებული მოთხოვნა, დარეგისტრირებულიყო გადასახადის გადამხდელ პირად ან წარმოედგინა რაიმე საბუთი გადასახადების გადახდის შესახებ. აქედან გამომდინარე, მიუხედავად იჯარის ხელშეკრულების 3.3 პუნქტისა, 2015 წლის დეკემბრიდან 2016 წლის აპრილის ჩათვლით განახორციელეს გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაბეგვრა და შესაბამისად დეკლარირება. რაც შეეხება 2016 წლის ივლისიდან 2017 წლის სექტემბრის ჩათვლით გაფორმებულ საიჯარო ხელშეკრულებებს, გადასახადებზე პასუხისმგებლობა დაეკისრა ორგანიზაციას და შესაბამისად, აწარმოებდა გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაბეგვრას და შესაბამისად, დეკლარირებას. მომჩივანი ითხოვს, რომ გათვალისწინებულ იქნეს, რომ აფხაზეთის ოფისის ფუნქციონირება იყო უაღრესად მნიშვნელოვანი მიმდინარე პროექტების განხორციელების უწყვეტობისათვის, რომლის მოსარგებლეებს, ე. წ. ბენეფიციარებს, წარმოადგენდა ოკუპირებულ ტერიტორიაზე მცხოვრები ეთნიკურად ქართული ოჯახები, მათ შორის, ბავშვები.
ორგანიზაცია წარმოადგენს გადასახადების კეთილსინდისიერ გადამხდელს და ეს ჯარიმა არ უკავშირდება გადასახადის შეგნებულად გადაუხდელობას. ფაქტების სპეციფიკიდან გამომდინარე, ეს იყო მხოლოდ და მხოლოდ დაშვებული შეცდომა, რომელიც აღმოფხვრილი და გასწორებული იქნა 2015 წლის დეკემბრიდან განხორციელებულ გადახდებზე. მომჩივანი ითხოვს, გათვალისწინებულ იქნეს მათი არგუმენტი და აღწერილი საკითხის სპეციფიკა და გაუქმდეს დაშვებული შეცდომის შედეგად დარიცხული ჯარიმა 10 737 ლარის ოდენობით. ორგანიზაცია 1996 წლიდან ახორცილებს ბავშვთა დაცვის და კეთილდღეობის პროგრამებს. ორგანიზაცია აქტიურად მუშაობს სახელმწიფო, ადგილობრივ და ინდივიდუალურ დონეებზე სიღარიბის დასაძლევად, სოციალური სერვისების და სისტემების ხელმისაწვდომობის უზრუნველსაყოფად. ორგანიზაციის პროგრამები, რომელსაც რეგიონული ოფისები ოთხ ძირითად გეოგრაფიულ არეალში ახორციელებს (კახეთი, სამცხე-ჯავახეთი, იმერეთი და გლდანი-ნაძალადევი), მიზნად ისახავს მრავალმხრივი მიდგომის საშუალებით სოციალურად დაუცველი ბავშვებისთვის ჯანსაღი, აქტიური და ინკლუზიური გარემოს შექმნას. ორგანიზაციის საქმიანობა სამ ძირითად მიმართულებას მოიცავს: ბავშვთა დაცვა და კეთილდღეობა, ადრეული ასაკის ბავშვების განვითარება, ახალგაზრდების გაძლიერება. ორგანიზაციის მიერ განხორციელებული პროექტები ხელს უწყობს ადგილობრივ დონეზე შესაძლებლობების გაძლიერებას, ასევე, ადგილობრივი და ეროვნული პოლიტიკის შემუშავებას. მათი საქმიანობა თემის განვითარებაზეა ორიენტირებული და გრძელვადიან ინტერვენციას გულისხმობს. ორგანიზაციას არჩეული აქვს მდგრადი მიდგომა, რაც გულისხმობს ბავშვის კეთილდღეობაზე ზრუნვას მისი საცხოვრებელი და საგანმანათლებლო ობიექტების პირობებისა და ხარისხის გაუმჯობესების გზით. ორგანიზაციის საქმიანობის ძირითად დაფინანსების წყაროს წარმოადგენს კანადის, ჰონგ-კონგის და შვეცარიის ოფისების მიერ გაწეული ფინანსური მხარდაჭერა. აგრეთვე, ევროკავშირის დაფინანსებით ხორციელდება პროექტები სამოქალაქო საზოგადების გაძლიერების, მოწყვლადი ფენების დახმარებისა და ახალგაზრდების მხარდაჭერის მიზნით. იმედი აქვთ, გათვალისწინებულ იქნება ორგანიზაციის სტატუსი (არასამეწარმეო არაკომერციული იურიდიული პირი), მისი საქმიანობის პროფილი (არაეკონომიური საქმიანობა) და დაფინანსების წყარო (მხოლოდ გრანტები). აქედან გამომდინარე, აღსანიშნავია, რომ დაკისრებული ჯარიმა უმძიმეს ტვირთად დააწვება ორგანიზაციას, რადგან პროექტების დაფინანსების წყაროს წარმოადგენს მხოლოდ გრანტები. მომჩივანი ითხოვს გათვალისწინებულ იქნეს მათი არგუმენტი, ეპატიოთ დარიცხული ჯარიმა, რათა ორგანიზაციამ შეფერხებების გარეშე განაგრძოს დაგეგმილი პროექტები და აქტივობები, რომლებიც ყველაზე მოწყვლადი ბავშვების საკეთილდღეოდ სიღარიბის დაძლევას და სოციალური სერვისების და სისტემების ხელმისაწვდომობის გაზრდას ემსახურება. სოციალურად დაუცველი ბავშვებისთვის ჯანსაღი, აქტიური და ინკლუზიური გარემოს შექმნა წარმოადგენს ორგანიზაციის მანდატს, რასაც 20 წელიწადზე მეტია ორგანიზაცია მაქსიმალური რესურსით და თანმიმდევრულობით უზრუნველყოფს. იმედი აქვთ გათვალისწინებული იქნება ორგანიზაციის სტატუსი (არასამეწარმეო არაკომერციული იურიდიული პირი), მისი საქმიანობის პროფილი (არაეკონომიური საქმიანობა) და დაფინანსების წყარო (მხოლოდ გრანტები). ამასთან, შემოწმების დაწყების პირველივე დღიდან, მომჩივანი დროულად, მაქსიმალურად და სრულყოფილად აწვდიდა მოთხოვნილ ინფორმაციებს აუდიტის დეპარტამენტის უფლებამოსილ პირებს, რამაც ხელი შეუწყო საგადასახადო შემოწმების დროულ და ეფექტურ წარმართვას.
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, მომჩივანი ითხოვს შემოსავლების სამსახურის №5730 ბრძანების ნაწილობრივ გაუქმებას. კერძოდ, 10 737 ლარის ოდენობით დარიცხული ჯარიმის პატიებას.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის თანახმად:
1. პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, თუ იგი გამოწვეულია საგადასახადო კონტროლის განმახორციელებელი ორგანოს მიერ პირის საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის მომენტის (პერიოდის) შეცვლით, − იწვევს პირის დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.
2. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 2 1 და 2 2 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.
21. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება, თუ შემცირებული გადასახადის თანხა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში აღნიშნული გადასახადის თანხის 5 პროცენტს არ აღემატება, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.
22. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება, თუ შემცირებული გადასახადის თანხა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში აღნიშნული გადასახადის თანხის 5 პროცენტზე მეტია და 20 პროცენტს არ აღემატება, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 25 პროცენტის ოდენობით.
ამავე კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს/დავის განმხილველ ორგანოს ან სასამართლოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.
აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 20 დეკემბრის №002-340 საგადასახადო მოთხოვნის შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულება განისაზღვრა 572 848 ლარით. მათ შორის, ძირითადი - 372 325 ლარი, ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის საფუძველზე - 197 505 ლარი, ჯარიმა სსკ-ის 291-ე მუხლის საფუძველზე - 3 000 ლარი და საურავი - 18 ლარი. აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა 2018 წლის 26 დეკემბერს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც 2019 წლის 13 მარტის №5730 ბრძანებით ნაწილობრივ დააკმაყოფილა საჩივარი. შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილებით, მომჩივანი, როგორც კეთილსინდისიერი გადამხდელი, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, გათავისუფლდა 2018 წლის მაისის, ივნისის, ივლისის, აგვისტოს თვის გადახდის წყაროსთან დაკავებული გადასახადის ყოველთვიურ დეკლარაციაში გადასახადის თანხის შემცირებისათვის სსკ-ის 275-ე მუხლის და განაცემთა შესახებ ინფორმაციაში არასრული მონაცემების ასახვისათვის სსკ-ის 291-ე მუხლის საფუძველზე დარიცხული ჯარიმისაგან.
საქმეში არსებული მასალების საფუძველზე დგინდება, რომ მომჩივანს შემოწმების მიერ დამატებით გამოუვლინდა საგადასახადო ვალდებულება. შესაბამისად, მან დეკლარაციაში შეამცირა გადასახადი, რისთვისაც შეეფარდა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის საფუძველზე.
მომჩივანი არ უარყოფს სამართალდარღვევის ჩადენის ფაქტს და ითხოვს საქმიანობის სპეციფიკის გათვალისწინებით ეპატიოს დაშვებული შეცდომის შედეგად დარიცხული ჯარიმა (10 737 ლარი).
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და ფაქტობრივი გარემოებების საფუძველზე, მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭომ მიიჩნია, რომ ვინაიდან სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით, მომჩივანი, როგორც კეთილსინდისიერი გადამხდელი, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, უნდა გათავისუფლდეს დარიცხული ჯარიმისაგან მომჩივნის მოთხოვნის ფარგლებში (10 737 ლარი).

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით, 305-ე მუხლის მე-2 ნაწილით და გადაწყვიტა:

1. საჩივარი დაკმაყოფილდეს;
2. ნაწილობრივ გაუქმდეს შემოსავლების სამსახურის 2019 წლის 13 მარტის №5730 ბრძანება;
3. ნაწილობრივ გაუქმდეს აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 20 დეკემბრის №002-340 საგადასახადო მოთხოვნა;
4. მომჩივანი გათავისუფლდეს სადავო საგადასახადო მოთხოვნით დარიცხული ჯარიმისაგან (10 737 ლარი);
5. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი, მე-12 კილომეტრი, №6) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
დათო გაბლიშვილი

სხდომის თავმჯდომარე