თარიღი: 8/16/2019
ნომერი: 7924/2/201
მუხლი: დღგ-ისათვის გათვალისწინებული მოთხოვნების დარღვევა,
კატეგორია: საგადასახადო სანქცია,
შემმოწმებელი: მომსახურების დეპარტამენტი
 

№7924/2/2019 16.08.2019
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: ი.მ. ქ. ს.
შემმოწმებელი: მომსახურების დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, დ. გაბლიშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ. ადეიშვილის, მ. ბარათაშვილის, დ. გახარიას, შ. გვენეტაძის, დ. რუხაძის, გ. თინიკაშვილის შემადგენლობით, 16.08.2019 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ი.მ. ქ. ს.-ის 22.03.2019 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე.

დავის საგანი:
დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობისთვის შეფარდებული ჯარიმა.

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. შემოსავლების სამსახურის 2019 წლის 5 მარტის №5062 ბრძანება;
2. მომსახურების დეპარტამენტის 2019 წლის 14 იანვრის №021-1 სამართალდარღვევის ოქმი.

დარიცხული თანხა:
ჯარიმა - 16 407 ლარი

ფაქტების აღწერა
მომსახურების დეპარტამენტის 2019 წლის 14 იანვრის №021-1 სამართალდარღვევის ოქმის შესაბამისად, დღგ-ს გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობისთვის, საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის საფუძველზე, გადასახადის გადამხდელი დაჯარიმდა 16 407 ლარით. დარიცხული ჯარიმის შემცირების მოთხოვნით მომჩივანმა 2019 წლის 11 თებერვალს მიმართა შემოსავლების სამსახურს, რომელმაც 2019 წლის 5 მარტის №5062 ბრძანებით არ დააკმაყოფილა საჩივარი.

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
მომსახურების დეპარტამენტის მიერ წარმოდგენილი ინფორმაციის თანახმად, მომჩივანი 2019 წლის 10 იანვარს დაგვიანებით დარეგისტრირდა დღგ-ს გადამხდელად და განახორციელა დღგ-ს რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა 05.09.2018-10.01.2019წ.წ. პერიოდში. აღნიშნულ სამართალდარღვევაზე მომსახურების დეპარტამენტის მიერ 2019 წლის 14 იანვარს ელექტრონულად შედგენილ იქნა საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი № 021-1.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 271- ე მუხლის თანახმად აღნიშნული ოქმი №021-1 გადასახადის გადამხდელს გაეგზავნა 2019 წლის 14 იანვარს ელექტრონულად როგორც „საგადასახადო მოთხოვნა”, რომელსაც გადამხდელი გაეცნო 15.01.2019წ.
გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მიხედვით გადასახადის გადამხდელს 2019 წლის 13 თებერვლის მდგომარეობით აქვს დავალიანება ძირითადი - 26 898,75ლარი, საურავი - 1 630,68ლარი და დამატებით დარიცხული თანხები, რომელიც არ არის აღიარებული - 16 407,22ლარი.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა – იწვევს პირის დაჯარიმებას რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის პერიოდში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების (გარდა გათავისუფლებული ოპერაციებისა) თანხის 5 პროცენტის ოდენობით.
სსკ-ის 157-ე მუხლის პირველის ნაწილის მიხედვით, პირი, რომელიც ეწევა ეკონომიკურ საქმიანობას და რომლის მიერ ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში განხორციელებული, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების საერთო თანხა აღემატება 100 000 ლარს (გარდა ამ მუხლის 11 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა):
ა) ვალდებულია დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციისათვის მიმართოს საგადასახადო ორგანოს დასაბეგრი ოპერაციების საერთო თანხის 100 000 ლარზე გადაჭარბების დღიდან არა უგვიანეს 2 სამუშაო დღისა;
ბ) დღგ-ის გადამხდელად ითვლება იმ დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების მომენტიდან (ამ ოპერაციის ჩათვლით), რომლის მიხედვითაც დასაბეგრი ოპერაციის საერთო თანხა გადააჭარბებს 100 000 ლარს.
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო საქმეში არსებული მასალების შესწავლის შედეგად მიუთითებს, რომ მომსახურების დეპარტამენტის 2019 წლის 14 იანვრის №021-1 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი შედგენილია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, რაც შეეხება ოქმის შესაბამისად გაანგარიშებულ ჯარიმის ოდენობას, ზემოაღნიშნული თანხა დაანგარიშდა გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი ინფორმაციის საფუძველზე.
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭომ განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი, მასთან დაკავშირებული მასალები, მომჩივნის არგუმენტაცია და გადაწყვიტა, რომ არ არსებობს შემოსავლების სამსახურის მომსახურების დეპარტამენტის 2019 წლის 14 იანვრის №021-1 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმით დაკისრებული ჯარიმის შემცირების საფუძვლები.

მომჩივნის არგუმენტაცია
2018 წლის სექტემბრის თვეში მომჩივანმა შპს „ჯ.-ს“ მიაწოდა ქუთაისში მდებარე უძრავი ქონება. კერძოდ, საოფისე ფართი. ეს ფართი მიწოდებული იქნა 193 605 ლარად (დღგ-ს ჩათვლით). მეწარმე საოფისე ფართს გაყიდვამდე იყენებდა იჯარის სახით გასაცემად და მიღებული შემოსავლები იბეგრებოდა წლიური საშემოსავლო გადასახადით, ანუ მეწარმე მისი კუთვნილი შემოსავლებიდან დეკლარაციას ადგენდა წელიწადში ერთხელ საშემოსავლო გადასახადის სახით და სხვა გადასახადით თუ შეიძლებოდა ეს შემოსავალი დაბეგრილიყო მისთვის ცნობილი გახდა 2018 წლის დამთავრების შემდეგ, კერძოდ, 2019 წლის იანვარში, მაშინ როცა ბუღალტერმა მოახდინა დაანგარიშება წლიურად წარსადგენი შემოსავლების. როდესაც გაირკვა, რომ შენობის რეალიზაციის შემდეგ მეწარმეს უწევდა დღგ-ად სავალდებულო რეგისტრაცია, მან ელექტრონული ფორმით (RS.GE) წარადგინა განაცხადი სავალდებულო რეგისტრაციის შესახებ 2019 წლის იანვარში. განაცხადში ნაცვლად იმისა, რომ სწორად ჩაწერილიყო დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის თვე (სექტემბერი), მითითებული იქნა, რომ დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა ანუ შენობის რეალიზაცია მოხდენილი იყო 2019 წლის იანვრის თვეში.
მეწარმემ პარალელურად განაცხადის შევსებისა 2018 წლის სექტემბრის თვით ამოწერა საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა და წარადგინა 2018 წლის სექტემბრის თვის დღგ-ს დეკლარაცია.
ამ ოპერაციების განხორციელების შემდეგ გამოვიდა, რომ მეწარმემ 2018 წლის სექტემბრის თვეზე წარადგინა დეკლარაცია ქონების გაყიდვიდან მიღებულ შემოსავალზე, ამავე ქონების გაყიდვიდან მიღებულ შემოსავალი შეცდომით აჩვენა 2019 წლის იანვარში შემოსავლების სამსახურში გაგზავნილ განაცხადში, რომ თითქოს ის მიღებული იქნა განაცხადის წარდგენის თვეში ანუ იანვარში, ხოლო შემოსავლების სამსახურმა ნაცვლად დღგ-ის გადამხდელად წარდგენის ვადის დარღვევის გამო დასარიცხი ჯარიმა გამოეანგარიშებინა 2018 წლის სექტემბრის თვეში განხორციელებული ოპერაციიდან, იგი დაიანგარიშა გაორმაგებით, ერთხელ სწორად 2018 წლის სექტემბრის თვეზე და მეორედ არასწორად გადამხდელის მიერ ცუდად შევსებული განაცხადის საფუძველზე 2019 წლის იანვრის თვით.
აღნიშნულიდან გამომდინარე, მომჩივანი ითხოვს ჯარიმის თანხა გაანგარიშებული იქნას რეალურად განხორციელებული დასაბეგრი ბრუნვის შესაბამისად და ბათილად იქნეს ცნობილი შემოსავლების სამსახურის 2019 წლის 5 მარტის №5062 ბრძანება.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 157-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, პირი, რომელიც ეწევა ეკონომიკურ საქმიანობას და რომლის მიერ ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში განხორციელებული, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების საერთო თანხა აღემატება 100 000 ლარს (გარდა ამ მუხლის 11 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა):
ა) ვალდებულია დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციისათვის მიმართოს საგადასახადო ორგანოს დასაბეგრი ოპერაციების საერთო თანხის 100 000 ლარზე გადაჭარბების დღიდან არა უგვიანეს 2 სამუშაო დღისა;
ბ) დღგ-ის გადამხდელად ითვლება იმ დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების მომენტიდან (ამ ოპერაციის ჩათვლით), რომლის მიხედვითაც დასაბეგრი ოპერაციის საერთო თანხა გადააჭარბებს 100 000 ლარს.
ამავე კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა – იწვევს პირის დაჯარიმებას რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის პერიოდში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების (გარდა გათავისუფლებული ოპერაციებისა) თანხის 5 პროცენტის ოდენობით.
შემოსავლების სამსახურის 03.04.2019 წლის №33727-21-11 სამსახურებრივი ბარათით წარმოდგენილი ინფორმაციის შესაბამისად, მომჩივანი 2019 წლის 10 იანვარს დაგვიანებით დარეგისტრირდა დღგ-ს გადამხდელად და განახორციელა დღგ-ს რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა 05.09.2018-10.01.2019წ.წ. პერიოდში. აღნიშნულ სამართალდარღვევაზე მომსახურების დეპარტამენტის მიერ 2019 წლის 14 იანვარს შედგა საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი №021-1. საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის საფუძველზე, ზემოაღნიშნული ოქმით მომჩივანს დაერიცხა ჯარიმა 16 407 ლარი.
მომსახურების დეპარტამენტის ინფორმაციით, გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს 2019 წლის 13 თებერვლის მდგომარეობით ერიცხება დავალიანება ძირითადი 26 898ლარი, საურავი - 1 630 ლარი და დამატებით დარიცხული თანხები, რომელიც არ არის აღიარებული 16 407ლარი.
ამასთან, მომსახურების დეპარტამენტის ინფორმაციით, მომჩივანმა 1.02.2019 წელს წარმოადგინა ID6272650 განაცხადი (დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის ვადის დარღვევის მომართვით შესახებ განმეორებითი განცხადება), სადაც დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის დაგვიანების შემთხვევაში განცხადებით მომართვის თვეში რეგისტრაციის გარეშე განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციის თანხა მითითებულია ნული, ნაცვლად 164 072 ლარისა.
მომჩივანი ითხოვს ჯარიმის თანხა გაანგარიშებული იქნას რეალურად განხორციელებული დასაბეგრი ბრუნვის შესაბამისად.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და ფაქტობრივი გარემოებების საფუძველზე, მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭომ მიიჩნია, რომ უნდა დაევალოს მომსახურების დეპარტამენტს დამატებით შეისავლოს სადავო საკითხი და სათანადო საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს შეფარდებული სანქციის კორექტირება (შემცირება).

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით, 305-ე მუხლის მე-2 ნაწილით და გადაწყვიტა:

1. საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;
2. ნაწილობრივ გაუქმდეს შემოსავლების სამსახურის 2019 წლის 5 მარტის №5062 ბრძანება;
3. დაევალოს მომსახურების დეპარტამენტს დამატებით შეისავლოს სადავო საკითხი და სათანადო საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს შეფარდებული სანქციის კორექტირება (შემცირება);
4. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
5. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი, მე-12 კილომეტრი, №6) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
დათო გაბლიშვილი

სხდომის თავმჯდომარე