თარიღი: 10/2/2019
ნომერი: 8274/2/201
მუხლი: სასაქონლო ოპერაციების პირობების დარღვევა,
კატეგორია: საბაჟო ჯარიმები,
შემმოწმებელი: საბაჟო დეპარტამენტი
 

№8274/2/2019

2.10.2019

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

მომჩივანი: სს ს…ი (ს/ნ …)
შემმოწმებელი: საბაჟო დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, დ. გაბლიშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ. ადეიშვილის, მ. ბარათაშვილის, შ. გვენეტაძის, გ. თინიკაშვილის, შ. კომლაძის, დ. რუხაძის შემადგენლობით, 2.10.2019 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება სს ს…ს 10.05.2019 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე.

დავის საგანი:
სასაქონლო ოპერაციის პირობების დარღვევა

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. საბაჟო დეპარტამენტის 1.03.2019 წლის №EL086870 სამართალდარღვევის ოქმი;
2. შემოსავლების სამსახურის 23.04.2019 წლის №12631 ბრძანება.

დარიცხული თანხა:
ჯარიმა - 500 ლარი.

ფაქტების აღწერა
2018 წლის 8 ივნისს გაფორმების ეკონომიკურ ზონა „თბილისში“ გადამხდელის მიერ სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციით C53376/11111 (08.06.2018) დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაციაში მოექცა საქონელი (ნავთობსადენის საწმენდი მოწყობილობა 4 ცალი, საზომი მოწყობილობა მილსადენისთავის 2 ცალი) რომელსაც დროებითი შემოტანის ვადად განესაზღვრა 2018 წლის 7 აგვისტო.
ვინაიდან, ზემოხსენებულ საქონელთან დაკავშირებით, გადამუშავების ვადის გასვლამდე დეკლარანტის მიერ არ განხორციელებულა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 237-ე მუხლით გათვალისწინებული საბაჟო პროცედურები, მის მიერ დარღვეულია საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაციის პირობები.
აღნიშნული ვადის დარღვევის გამო, გაფორმების ეკონომიკური ზონა „თბილისის“ უფლებამოსილი პირის მიერ 2019 წლის 1 მარტს შედგენილია №EL086870 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი, რომლითაც გადამხდელს დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაციის პირობების დარღვევისათვის, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 289-ე მუხლის მე-17 ნაწილის საფუძველზე სანქციის სახით შეეფარდა ჯარიმა 500 ლარის ოდენობით.
საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი 29.03.2019 წელს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 23.04.2019 წლის №12631 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლით დადგენილია გადასახადის გადამხდელის ვალდებულებები, რომლის მე-4 ნაწილის მიხედვით საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 237-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაცია საშუალებას იძლევა, უცხოური საქონელი საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე დროებით იქნეს შემოტანილი. ამასთან დროებითი შემოტანისას საქონელი სრულად ან ნაწილობრივ თავისუფლდება იმპორტის გადასახდელებისაგან.
ამავე მუხლის მე-5 ნაწილის მიხედვით დროებით შემოტანილი საქონელი უცვლელად უნდა იქნეს უკან გატანილი ან სხვა სასაქონლო ოპერაციაში მოქცეული, გარდა ექსპლუატაციით, ტრანსპორტირებით ან შენახვის ნორმალური პირობებისათვის დამახასიათებელი ბუნებრივი დანაკარგებით გამოწვეული ცვლილებებისა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 289-ე მუხლის მე-17 ნაწილის მიხედვით სასაქონლო ოპერაციის პირობების დარღვევა, იწვევს ვალდებული პირის დაჯარიმებას 500 ლარის ოდენობით.
დადგენილია და სადავოდ არ არის გამხდარი ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ მომჩივნის მიერ სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციით C53376/11111 (08.06.2018) დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაციაში მოქცეული იქნა საქონელი (ნავთობსადენის საწმენდი მოწყობილობა 4 ცალი, საზომი მოწყობილობა მილსადენისთავის 2 ცალი) რომელსაც დროებითი შემოტანის ვადად განესაზღვრა 2018 წლის 7 აგვისტო. გადამუშავების ვადის გასვლამდე დეკლარანტის მიერ არ განხორციელებულა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 237-ე მუხლით გათვალისწინებული საბაჟო პროცედურები, შესაბამისად, მომჩივნის მიერ დარღვეულ იქნა საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაციის პირობები. აღნიშნული კი წარმოადგენს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 289-ე მუხლის 17–ე ნაწილით გათვალისწინებულ საგადასახადო სამართალდარღვევას.
საგადასახადო პასუხისმგებლობა არის კონკრეტული საგადასახადო სამართალდარღვევის ჩამდენი პირის ვალდებულება, საგადასახადო კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით, პასუხი აგოს მის მიერ ჩადენილი მართლსაწინააღმდეგო ქმედებისათვის. საგადასახადო სანქცია ნორმის ელემენტია, რომელიც ითვალისწინებს უარყოფით შედეგებს საგადასახადო ვალდებულებების შეუსრულებლობის ან არაჯეროვანი შესრულებისათვის.
საგადასახადო პასუხისმგებლობა მიზნად ისახავს საგადასახადო ვალდებულების შესრულების უზრუნველყოფას და მას ახასიათებს იურიდიული პასუხისმგებლობის ყველა ნიშანი. საგადასახადო პასუხისმგებლობა იძულებითი ხასიათის ზემოქმედების ღონისძიებათა კომპლექსია და გამოიყენება კონკრეტული საგადასახადო სამართალდამრღვევის მიმართ, სანქციის სახით, კანონმდებლობით დადგენილი საფუძვლით და წესით. პასუხისმგებლობის გამოყენებისათვის უნდა არსებობდეს წინაპირობები: პირის ბრალეულობა, მისი ქცევის მართლწინააღმდეგობა, მიყენებული ზიანი, მიზეზობრივი კავშირი მის ქცევასა და დამდგარ მართლსაწინააღმდეგო შედეგს შორის.
შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ სამართლებრივ ურთიერთობაში მონაწილე პირს აკისრია გულისხმიერების ვალდებულება და ეს ვალდებულება უნდა შეასრულოს ჯეროვნად და სრულად. ნებისმიერი შეცდომა არ წარმოადგენს სანქციისაგან გათავისუფლების საფუძველს.
შემოსავლების სამსახური დაეთანხმა საბაჟო დეპარტამენტის მოსაზრებებს და დასკვნებს სადავო საკითხთან მიმართებაში და მიიჩნევს, რომ მოცემულ შემთხვევაში დასტურდება სამართალდარღვევის ჩადენის ფაქტი, რაც გამოიხატა სასაქონლო ოპერაციის პირობების დარღვევაში.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების ანალიზის, ფაქტობრივი გარემოებების და საქმეზე წარმოდგენილი მტკიცებულებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურს დადასტურებულად მიაჩნია ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევის ფაქტი. სამართალდამრღვევის მიმართ შედგენილი სადავო საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი შედგენილია გამოვლენილი სამართალდარღვევის ფაქტზე, მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად, შეფარდებული სანქცია კანონშესაბამისია და არ არსებობს მისი გაუქმების ან მისგან გათავისუფლების სამართლებრივი საფუძველი. ამდენად, მომჩივნის მოთხოვნა უსაფუძვლოა და უარი უნდა ეთქვას მის დაკმაყოფილებაზე.

მომჩივნის არგუმენტაცია
კომპანიის სახელზე 2018 წლის 8 ივნისს გაფორმდა სასაქონლო საბაჟო დეკლარაცია С53376, რომლის მიხედვითაც დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმში მოექცა სხვადასხვა მოწყობილობები და საქონლის დაბრუნების ვადად განისაზღვრა 2018 წლის 8 აგვისტო. აღნიშნული დეკლარაციით გათვალისწინებული ვალდებულებების დარღვევისათვის 2019 წლის 1 მარტს შედგა საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 289-ე მუხლის მე-17 ნაწილის მიხედვით დაჯარიმდა 500 ლარით სასაქონლო ოპერაციის პირობების დარღვევის გამო. კომპანიას ასევე დაევალა შეტყობინების მიღებიდან 30 დღის ვადაში სასაქონლო ოპერაციის დასრულებისათვის აუცილებელი პროცედურების განხორციელება.
სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციის გაფორმებისას სასაქონლო ოპერაციად შეცდომით განისაზღვრა დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმი და კომპანიის სურვილი გახლდათ საქონლის მოქცევა იმპორტის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმში. აღნიშნული დასტურდება სასაქონლო დეკლარაციის გაფორმებისას წარდგენილი ინვოისით, რომელიც უთითებს რომ საქონელი მუდმივად იგზავნება საქართველოში და გადასახადებისაგან გათავისუფლების მიზნით წარდგენილ წერილში, სადაც მითითებულია, რომ საქონელი უნდა მოექცეს „იმპორტის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმში“, შესაბამისად კომპანიის წარმომადგენელმა არ მიაქცია ყურადღება სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციაში მითითებული სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმს, ჩათვალა საქონელი იმპორტის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმში მოქცეულად და არ განუხორციელებია დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაციის დასრულებისათვის აუცილებელი პროცედურები. შემოსავლების სამსახური მიღებულ გადაწყვეტილებაში უთითებს კომპანიის წარმომადგენლის შეცდომას და მისი გულისხმიერების ვალდებულებაზე, თუმცა მოცემულ შემთხვევაში აღსანიშნავია, რომ შეცდომა დაუშვა არა მხოლოდ კომპანიის წარმომადგენელმა, არამედ ასევე საბაჟო დეპარტამენტის თანამშრომელმა, რომელმაც დაბეჭდა დროებითი შემოტანის სასაქონლო დეკლარაცია, მაშინ როდესაც ყველა დოკუმენტი რომელიც გახლდათ წარდგენილი, უთითებდა იმპორტზე და არ იძლეოდა დროებითი შემოტანის სასაქონლო დეკლარაციის წარდგენის შესაძლებლობას.
ასევე აღსანიშნავია, რომ სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციით С53376 გათვალისწინებული საქონელი მოექცა ექსპორტის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმში 2018 წლის 18 ივნისს სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციით С56920. მართალია ექსპორტის დელარაციაში არ არის მითითებული თითოეული საქონლის საიდენტიფიკაციო რეკვიზიტები, თუმცა აღნიშნული რეკვიზიტები მითითებულია ექსპორტის ინვოისებში, რომლის საფუძველზეც გაფორმდა აღნიშნული დეკლარაცია.
იმპორტის დეკლარაციის С53376 პირველ გრაფაში მითითებული 4 ერთეული საწმენდი მოწყობილობები შეესაბამება ექსპორტის დეკლარაციის С56920 მე-6 გრაფაში მითითებულ 4 ერთეულ საწმენდ მოწყობილობას. იმპორტის და ექსპორტის ინვოისებში მითითებულია მასალის ერთი და იგივე ნომრები: 2701 და 2702. ასევე შეესაბამება საიდენტიფიკაციო ნომრები P52/20G001/5/1.A, 005, 007 და 898.
იმპორტის დეკლარაციის С53376 მეორე გრაფაში მითითებული 2 ერთეული საზომი მოწყობილობა შეესაბამება ექსპორტის დეკლარაციის С56920 მე-15 და მე-16 გრაფებში მითითებულ საზომ ხელსაწყოებს. იმპორტის და ექსპორტის ინვოისებში მითითებულია მასალის ერთი და იგივე ნომრები: 2301 და 2501. ასევე შეესაბამება საიდენტიფიკაციო ნომრები P16/20G001/5/AA და P24/20G001/5/1.K.
აღნიშნულის გათვალისწინებით მიაჩნია, რომ კომპანიას უკვე შესრულებული აქვს სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციით გათვალისწინებული სასაქონლო ოპერაციის დასრულებისათვის აუცილებელი პროცედურები და საქონელი მოქცეულია ექსპორტის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმში.
ასევე 1996 წლის 8 მარტს საქართველოს მთავრობას და ნავთობკომპანიებს შორის დადებული „ტერიტორიის მფლობელი ქვეყნის სამთავრობო ხელშეკრულების“ (რატიფიცირებული საქართველოს პარლამენტის მიერ 2996 წლის 2 აპრილს) თანახმად, კომპანია გათავისუფლებულია გადასახადებისა და მოსაკრებელისაგან, ჯარიმებისა და საურავის ჩათვლით. კომპანიას არ გააჩნია რაიმე ინტერესი რომ შეცდომაში შეიყვანოს საგადასახადო ორგანო და თავიდან აირიდოს საქონლის მოქცევა იმპორტის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმში და შესაბამისი იმპორტის გადასახდელების გადახდა. შესაბამისად, აღსანიშნავია რომ კომპანიის მიზანი არ ყოფილა საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი ვალდებულებების შეუსრულებლობა და საქონლის მოქცევა დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმში.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 237-ე მუხლის პირველი, მე-2 და მე-5 ნაწილების თანახმად,
1. დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაცია საშუალებას იძლევა, უცხოური საქონელი საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე დროებით იქნეს შემოტანილი.
2. დროებითი შემოტანისას საქონელი სრულად ან ნაწილობრივ თავისუფლდება იმპორტის გადასახდელებისაგან. სრულად გათავისუფლებული საქონლის ნუსხას განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი.
5. დროებით შემოტანილი საქონელი უცვლელად უნდა იქნეს უკან გატანილი ან სხვა სასაქონლო ოპერაციაში მოქცეული, გარდა ექსპლუატაციით, ტრანსპორტირებით ან შენახვის ნორმალური პირობებისათვის დამახასიათებელი ბუნებრივი დანაკარგებით გამოწვეული ცვლილებებისა.
საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2012 წლის 26 ივლისის №290 ბრძანებით დამტკიცებული საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონლის გადაადგილებისა და გაფორმების შესახებ ინსტრუქციის 85-ე მუხლის თანახმად,
1. საქონლის დროებითი შემოტანის კონკრეტული ვადა განისაზღვრება დეკლარანტის მიერ 3 წლის ან შემოსავლების სამსახურის მიერ დადგენილი განსხვავებული ვადის ფარგლებში. ამასთან, შემოსავლების სამსახური უფლებამოსილია, შეცვალოს მის მიერ დადგენილი საქონლის დროებითი შემოტანის განსხვავებული ვადა.
2. დროებითი შემოტანის ვადა აითვლება დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაციაში უცხოური საქონლის მოქცევის დღიდან.
3. დროებითი შემოტანის წინასწარ განსაზღვრული ვადა შეიძლება გაგრძელდეს რამდენჯერმე, იმ პირობით, რომ საქონლის დროებითი შემოტანის საერთო ვადა (გაგრძელებული ვადის ჩათვლით) არ უნდა აღემატებოდეს ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ ზღვრულ ვადას.
4. საქონლის დროებითი შემოტანის წინასწარ განსაზღვრული ვადის გაგრძელების შემთხვევაში, უნდა განხორციელდეს საქონლის ხელახალი დეკლარირება.
5. დროებითი შემოტანის ვადის გასვლამდე (თუ გაგრძელებული არ იქნება დროებითი შემოტანის წინასწარ განსაზღვრული ვადა) საქონელი გატანილი უნდა იქნეს საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან ან მის მიმართ უნდა განისაზღვროს სხვა სასაქონლო ოპერაცია.
6. დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაციაში მოქცეული საქონელი საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე განთავსების მთელ პერიოდში რჩება დეკლარანტის განკარგულებაში.
ამავე ინსტრუქციის 88-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაცია დასრულებულად ითვლება, თუ:
ა) საქონელი გატანილია შესაბამისი პროცედურების დაცვით. ამასთან, საქონელი შეიძლება გატანილ იქნეს ნაწილ-ნაწილ, პარტიების სახით. დასაშვებია საქონელი გატანილ იქნეს ნებისმიერი საბაჟო გამშვები პუნქტის გავლით;
ბ) საქონელი მოექცა სხვა სასაქონლო ოპერაციაში;
გ) საქონელი განადგურდა ავარიის ან დაუძლეველი ძალის მოქმედების შედეგად, რის შესახებაც დეკლარანტმა საგადასახადო ორგანოს წარუდგინა სათანადო მტკიცებულება.
საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის პირველი და მე-7 ნაწილების თანახმად,
1. საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პირს პასუხისმგებლობა შეიძლება დაეკისროს მხოლოდ ამ კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით.
7. საგადასახადო ორგანოს/დავის განმხილველ ორგანოს ან სასამართლოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.
ამავე კოდექსის 270-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად,
1. საგადასახადო სანქცია არის პასუხისმგებლობის ზომა ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის.
2. საგადასახადო სანქცია გამოიყენება გაფრთხილების, საურავის, ფულადი ჯარიმის, სამართალდარღვევის საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების უსასყიდლოდ ჩამორთმევის სახით, ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში.
საგადასახადო კოდექსის 289-ე მუხლის მე-17 ნაწილის თანახმად, სასაქონლო ოპერაციის პირობების დარღვევა იწვევს ვალდებული პირის დაჯარიმებას 500 ლარის ოდენობით.
დადგენილია, რომ 2018 წლის 8 ივნისს გაფორმების ეკონომიკურ ზონა „თბილისში“ გადამხდელის მიერ სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციით C53376/11111 (08.06.2018) დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაციაში მოექცა საქონელი, რომელსაც დროებითი შემოტანის ვადად განესაზღვრა 2018 წლის 7 აგვისტო. ვინაიდან, გადამუშავების ვადის გასვლამდე დეკლარანტის მიერ არ განხორციელებულა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 237-ე მუხლით გათვალისწინებული საბაჟო პროცედურები, მის მიერ დარღვეულია საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაციის პირობები.
საჩივრის თანახმად, სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციის გაფორმებისას სასაქონლო ოპერაციად შეცდომით განისაზღვრა დროებითი შემოტანის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმი და კომპანიის სურვილი გახლდათ საქონლის მოქცევა იმპორტის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმში. აღნიშნული დასტურდება სასაქონლო დეკლარაციის გაფორმებისას წარდგენილი ინვოისით, რომელიც უთითებს, რომ საქონელი მუდმივად იგზავნება საქართველოში და გადასახადებისაგან გათავისუფლების მიზნით წარდგენილ წერილში, სადაც მითითებულია, რომ საქონელი უნდა მოექცეს „იმპორტის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმში“. 1996 წლის 8 მარტს საქართველოს მთავრობას და ნავთობკომპანიებს შორის დადებული „ტერიტორიის მფლობელი ქვეყნის სამთავრობო ხელშეკრულების“ თანახმად, კომპანია გათავისუფლებულია გადასახადებისა და მოსაკრებელისაგან, ჯარიმებისა და საურავის ჩათვლით. კომპანიას არ გააჩნია რაიმე ინტერესი, რომ შეცდომაში შეიყვანოს საგადასახადო ორგანო და თავიდან აირიდოს საქონლის მოქცევა იმპორტის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმში. კომპანიას უკვე შესრულებული აქვს სასაქონლო საბაჟო დეკლარაციით გათვალისწინებული სასაქონლო ოპერაციის დასრულებისათვის აუცილებელი პროცედურები და საქონელი მოქცეულია ექსპორტის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმში.
საჩივარს ახლავს საბაჟო დეპარტამენტისთვის წარდგენილი 6.06.2018 წლის წერილი, რომლის თანახმად, ს…ის სახელზე ჩამოვიდა ტვირთი, იმპორტიორი: ს...ი, ინვოისის ნომერი: AIOC0120.2018; AIOC0121.2018; ინვოისის თარიღი: 1.06.2018; ტვირთის აღწერილობა: მილსადენის საწმენდი აღჭურვილობა; საქონლის ღირებულება: 18587,50 ევრო, 16326,69 ევრო. ტერიტორიის მფლობელი ქვეყნის სამთავრობო ხელშეკრულების (რატიფიცირებული საქართველოს პარლამენტის 1996 წლის 2 აპრილის №181-11-ს დადგენილებით) თანახმად, ს…ი სარგებლობს საბაჟო და საგადასახადო შეღავათით. ითხოვს მიეცეს უფლება აღნიშნული ტვირთი მოექცეს იმპორტის სასაქონლო ოპერაციის რეჟიმში ს...ს სახელზე აღნიშნული შეღავათების გათვალისწინებით.
საბაჟო დეპარტამენტის 4.06.2019 წლის №61726-21-10 წერილით წარმოდგენილი ინფორმაციის თანახმად, მნიშვნელოვანია, რომ ანალოგიური სამართალდარღვევისათვის კომპანია დაჯარიმებულია 2017 წლის 18 იანვარს (საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი №EL054817) და შემოსავლების სამსახურის №19509 ბრძანებით, დაკისრებული სანქციისაგან გათავისუფლდა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად.
ზემოთ აღნიშნული გარემოებებიდან გამომდინარე საბჭოს მიაჩნია, რომ მომჩივნის მხრიდან დარღვეულია სასაქონლო ოპერაციის პირობები, ამასთან, ნებისმიერი შეცდომა არ წარმოადგენს სანქციისაგან გათავისუფლების საფუძველს. გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირის დაუდევარი ქმედება არ შეიძლება გახდეს საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გათავისუფლების საფუძველი. აღნიშნულიდან გამომდინარე, სსკ-ის 289-ე მუხლით შეფარდებული ჯარიმის სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძვლით გაუქმების, გადამხდელის არგუმენტების გათვალისწინების და შემოსავლების სამსახურის მიერ მიღებული გადაწყვეტილებისაგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების საფუძველი არ არსებობს.

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით, 305-ე მუხლის მე-2 ნაწილით და გადაწყვიტა:

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი, მე-12 კილომეტრი, №6) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
დათო გაბლიშვილი

სხდომის თავმჯდომარე