თარიღი: 12/25/2019
ნომერი: 9195/2/201
მუხლი: არასრულყოფილად შევსებული ხარჯის დოკუმენტების წარდგენის გამო გამოსაქვითი ხარჯების შემცირება, დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღის განსაზღვრა,
კატეგორია: გამოსაქვითი ხარჯები, დღგ,
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
 

№9195/2/2019

25.12.2019

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

მომჩივანი: შპს „ბ...6“ (ს/ნ ...)
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, დ. გაბლიშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ. ადეიშვილის, მ. ბარათაშვილის, დ. გახარიას, შ. გვენეტაძის, გ. თინიკაშვილის, შ. კომლაძის, დ. რუხაძის, გ. ფერაძის შემადგენლობით, 25.12.2019 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „ბ...6“-ის 6.09.2019 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე.

დავის საგანი:
1. შეძენილი ხე-ტყის მასალის (ფიცარი-ძელი) ჩათვლა დოკუმენტურად დაუდასტურებელ ხარჯად
2. დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღის დადგენა და დღგ-ის დარიცხვა

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. აუდიტის დეპარტამენტის 6.06.2019 წლის №067-17 საგადასახადო მოთხოვნა;
2. შემოსავლების სამსახურის 9.08.2019 წლის №27836 ბრძანება.

დარიცხული თანხა: 37487 ლარი;
დღგ - 14277 ლარი;
მოგების გადასახადი - 1088 ლარი;
საშემოსავლო გადასახადი - 3975 ლარი;
ქონების გადასახადი - 4 ლარი;
ჯარიმა - 13893 ლარი;
საურავი - 4250 ლარი.

პროცედურული გარემოებები
შესამოწმებელ პერიოდში გადამხდელის საქმიანობის საგანს წარმოადგენს დახერხილი ხის მასალის შეძენა-რეალიზაცია, გადამხდელი ეკონომიკურ საქმიანობას ახორციელებს იჯარით აღებულ ფართში ქალაქ თბილისში.
აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა გადამხდელის საქმიანობის 18.07.2016 წლიდან 1.08.2018 წლამდე პერიოდის სრული კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა 28.05.2019 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რომლის საფუძველზე გამოიცა 6.06.2019 წლის №18238 ბრძანება და ამავე თარიღის №067-17 საგადასახადო მოთხოვნა, რომელიც 10.07.2019 წელს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში და 9.08.2019 წლის №27836 ბრძანებით საჩივარი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა, გადასახადის გადამხდელი სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე გათავისუფლდა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის პერიოდში, დღგ-ის დეკლარაციაში გადასახადის თანხის შემცირებისათვის სსკ-ის 275-ე მუხლით დაკისრებული ჯარიმისგან, დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

სადავო საკითხები
1. შეძენილი ხე-ტყის მასალის (ფიცარი-ძელი) ჩათვლა დოკუმენტურად დაუდასტურებელ ხარჯად
ფაქტების აღწერა
შემოწმების აქტის თანახმად, საწარმოს 2017 წლის მაისში შეძენილი აქვს 616 ლარის ოდენობის ხე-ტყის მასალა (ფიცარი-ძელი). შემოწმების შედეგად დადგინდა, რომ პირველად დოკუმენტებში დაფიქსირებული გამყიდველის მიერ მითითებული ხე-ტყის ფირნიშების ნომრები არ იძებნება გარემოს დაცვის ერთიან ელექტრონულ ბაზაში არსებულ მონაცემებში (ფირნიშების ნომრები არ არის რეგისტრირებული ხე-ტყის ლიცენზირებულ მომპოვებელზე). ხარჯად აღიარდა შესამოწმებელ პერიოდში იმავე საანგარიშო წელს, მსგავს საქონელზე დაფიქსირებული მინიმალური შეძენის ფასი. (სიტუაციური სახელმძღვანელო №0256).
ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით ხე-ტყის მასალის (ფიცარი-ძელი) შეძენა სსკ-ის 97 მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ პუნქტის და სსკ-ის 98² მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის გათვალისწინებით (შეძენის დოკუმენტის მიხედვით დაფიქსირებულ თანხასა და მინიმალური შეძენის ფასის მიხედვით მიღებულ თანხას შორის სხვაობა 616-539=77) ჩაითვალა დოკუმენტურად დაუდასტურებელ ხარჯად და დაექვემდებარა მოგების გადასახადით დაბეგვრას. საწარმოს, ასევე დაერიცხა ჯარიმა სსკ-ის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
შემოსავლების სამსახური სადავო საკითხებთან დაკავშირებით მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 96-ე მუხლის „ა“ პუნქტზე, რომლის თანახმად, მოგების გადასახადის გადამხდელია რეზიდენტი საწარმო.
ამავე კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, რეზიდენტი საწარმოს (გარდა ამ მუხლის მე-2, მე-8 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა) მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია:
ა) განაწილებული მოგება;
ბ) გაწეული ხარჯი ან სხვა გადახდა, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის;
გ) უსასყიდლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა ან/და ფულადი სახსრების გადაცემა;
დ) ამ კოდექსით დადგენილ ზღვრულ ოდენობაზე მეტი ოდენობით გაწეული წარმომადგენლობითი ხარჯი.
სსკ-ის 982 მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ მუხლის მიზნებისათვის ხარჯს, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის, მიეკუთვნება ხარჯი, რომელიც დოკუმენტურად დადასტურებული არ არის, თუ ეს ვალდებულება დადგენილია ამ კოდექსის შესაბამისად.
სსკ-ის 72-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, პირველადი საგადასახადო დოკუმენტი არის წერილობითი დოკუმენტი, რომლითაც შესაძლებელია სამეურნეო ოპერაციის მონაწილე მხარეთა იდენტიფიცირება, აქვს თარიღი და მოიცავს მიწოდებული საქონლის/გაწეული მომსახურების ჩამონათვალსა და ღირებულებას. საქონლის/მომსახურების გაცვლის (ბარტერულ) ოპერაციაზე გამოწერილ პირველად საგადასახადო დოკუმენტში საქონლის ღირებულების (მათ შორის, საქონლის ერთეულის ფასის) მითითება სავალდებულო არ არის.
ამავე კოდექსის სსკ-ის 136-ე მუხლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე, ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც მოხდა მათი მიღება და გაწევა.
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს სსკ-ის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილზე, რომლის მიხედვით: საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე):
ა) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა;
ბ) ერთზე მეტი ნებისმიერი შემდეგი პირობის არსებობისას:
ბ.ა) ადგილი აქვს პირის აქტივების დაუსაბუთებელ ზრდას;
ბ.ბ) პირის მიერ ეკონომიკური საქმიანობისათვის ან/და პირადი მოხმარებისათვის გაწეული ხარჯი აჭარბებს დეკლარირებულ შემოსავალს;
ბ.გ) მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად საგადასახადო შემოწმების დაწყების შესახებ საგადასახადო ორგანოს შესაბამისი აქტით განსაზღვრულ შესამოწმებელ პერიოდში გამოვლენილია პირის მიერ საგადასახადო სამართალდარღვევის ჩადენის ორი ან მეტი შემთხვევა;
ბ.დ) გამოვლენილია არსებითი სხვაობა პირის მიერ საგადასახადო ორგანოსათვის წარდგენილ/დეკლარირებულ დაბეგვრასთან დაკავშირებულ მონაცემებსა და მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად ფაქტობრივად დაფიქსირებულ მონაცემებს შორის.
გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ საქართველოს ფინანასთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანების 31-ე მუხლის მე-7 პუნქტის თანახმად, ხე-ტყის ან მისგან მიღებული პირველადი გადამუშავების პროდუქტის შეძენასთან დაკავშირებული ხარჯი დოკუმენტურად დადასტურებულად ჩაითვლება მხოლოდ იმ შემთხვევაში თუ აღნიშნული ხე-ტყე დამზადებულია ხე- ტყის დამზადების სპეციალური ლიცენზიის/ტყითსარგებლობის გენერალური ლიცენზიის მფლობელის მიერ.
შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ შემოწმების შედეგად დადგინდა, რომ პირველად დოკუმენტებში დაფიქსირებული გამყიდველის მიერ მითითებული ხე-ტყის ფირნიშების ნომრები არ იძებნება გარემოს დაცვის ერთიან ელექტრონულ ბაზაში არსებულ მონაცემებში (ფირნიშების ნომრები არ არის რეგისტრირებული ხე-ტყის ლიცენზირებულ მომპოვებელზე).
ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე და საქმის ირგვლივ არსებული მასალების გათვალისწინებით შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მართლზომიერად იქნა გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა, ამდენად წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

მომჩივნის არგუმენტაცია
სსკ 72-ე მუხლის შესაბამისად პირველადი საგადასახადო დოკუმენტით შესაძლებელი უნდა იყოს სამეურნეო ოპერაციის მონაწილე მხარეთა იდენტიფიცირება, უნდა იყოს დატანილი ოპერაციის თარიღი და მიწოდებული საქონლის/გაწეული მომსახურების ჩამონათვალი და ღირებულება.
საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანების 24-ე მუხლის თანახმად ქვეყნის შიგნით სამეწარმეო საქმიანობისთვის საქონლის ტრანსპორტირებისას/მიწოდებისას მყიდველის მოთხოვნის შემთხვევაში სავალდებულოა გამოყენებული იქნას სასაქონლო ზედნადები/ხე-ტყის სასაქონლო ზედნადები, ხოლო ამავე ბრძანების 252 მუხლით განსაზღვრულია ხე-ტყის ზედნადების შევსების წესი სამეწარმეო საქმიანობის ფარგლებში, მაგრამ ამჟამად მოქმედი კანონმდებლობით ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესით ხე-ტყის სასაქონლო ზედნადების შეუვსებლობისთვის ან არასრულყოფილად შევსებისთვის სსკ-ის 286-ე მუხლის მე-5 ნაწილით ის საგამონაკლისო შემთხვევები არ არის განსაზღვრული, რითაც ვრცელდება ამ მუხლის პირველი მეოთხე ნაწილებით გათვალისწინებული სანქცია გამოწერილი ხე-ტყის სასაქონლო ზედნადების შემთხვევაში.
ამავე ბრძანების 251 მუხლის მე-11 ნაწილის შესაბამისად ზედნადები წარმოადგენს ხარჯის დამადასტურებელ დოკუმენტს.
ამავე ბრძანების 50-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად ოპერაცია უსაქონლოდ ან/და გარიგება ფიქტიურად ჩაითვლება იმ შემთხვევაში, თუ დადგინდა, რომ ოპერაცია ან გარიგება არ განხორციელებულა იმ პირებს შორის, რომლებიც აღნიშნულია ოპერაციის ან გარიგების დამადასტურებელ დოკუმენტებში. მეორე ნაწილის თანახმად მხოლოდ ის ფაქტი, რომ საქონლის/მომსახურების მიმწოდებელს არ გააჩნია მიწოდებული საქონლის/მომსახურების ან მასზე გაწეული ხარჯის დამადასტურებელი დოკუმენტები, არ შეიძლება მიჩნეული იქნეს საკმარის საფუძვლად, რათა ოპერაცია ჩაითვალოს უსაქონლოდ ან/და გარიგება ფიქტიურად.
შესამოწმებელ პერიოდში შეძენილი ხე-ტყის პირველადი გადამუშავების პროდუქტებზე მომწოდებლებისგან მიღებული აქვს ელექტრონული ხე-ტყის სასაქონლო ზედნადებები და ანგარიშ-ფაქტურები. აღნიშნულ დოკუმენტაციაში მითითებული მონაცემები სრულად შეესაბამება საგადასახადო კანონმდებლობიდან ზემოთ ჩამოთვლილ ნორმებს.
აუდიტის დეპარტამენტი საგადსახადო ვალდებულების განსაზღვრისას იყენებს №996 ბრძანების 31-ე მუხლის მე-7 ნაწილით განსაზღვრულ მოთხოვნებს, რაც მიაჩნია, რომ არარელევანტურია იმ პირობებში როდესაც ხე-ტყის სასაქონლო ზედნადებში მითითებული ხე-ტყის წარმოშობის შესახებ ინფორმაცია არ არის საჯარო და რაიმე სახის გადამოწმების მექანიზმი გადამხდელს არ გააჩნია.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 72-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, პირველადი საგადასახადო დოკუმენტი არის წერილობითი დოკუმენტი, რომლითაც შესაძლებელია სამეურნეო ოპერაციის მონაწილე მხარეთა იდენტიფიცირება, აქვს თარიღი და მოიცავს მიწოდებული საქონლის/გაწეული მომსახურების ჩამონათვალსა და ღირებულებას. საქონლის/მომსახურების გაცვლის (ბარტერულ) ოპერაციაზე გამოწერილ პირველად საგადასახადო დოკუმენტში საქონლის ღირებულების (მათ შორის, საქონლის ერთეულის ფასის) მითითება სავალდებულო არ არის.
საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, რეზიდენტი საწარმოს (გარდა ამ მუხლის მე-2, მე-8 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა) მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია: გაწეული ხარჯი ან სხვა გადახდა, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის.
სსკ-ის 98² მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ მუხლის მიზნებისათვის ხარჯს, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის, მიეკუთვნება: ხარჯი, რომელიც დოკუმენტურად დადასტურებული არ არის, თუ ეს ვალდებულება დადგენილია ამ კოდექსის შესაბამისად.
ამავე კოდექსის 105-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების მიხედვით,
1. ერთობლივი შემოსავლიდან გამოიქვითება ყველა ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია მის მიღებასთან, გარდა იმ ხარჯებისა, რომლებიც ამ კოდექსის თანახმად გამოქვითვას არ ექვემდებარება;
2. თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ყველა ხარჯი დოკუმენტურად უნდა იყოს დადასტურებული.
საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე, ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც მოხდა მათი მიღება და გაწევა.
საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბერის №996 ბრძანებით დამტკიცებული გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ ინსტრუქციის 31-ე მუხლის მე-7 პუნქტის შესაბამისად, ხე-ტყის ან მისგან მიღებული პირველადი გადამუშავების პროდუქტის შეძენასთან დაკავშირებული ხარჯი დოკუმენტურად დადასტურებულად ჩაითვლება მხოლოდ იმ შემთხვევაში თუ აღნიშნული ხე-ტყე დამზადებულია ხე-ტყის დამზადების სპეციალური ლიცენზიის/ტყით სარგებლობის გენერალური ლიცენზიის მფლობელის მიერ.
შემოწმების აქტში აღნიშნულია, საწარმოს 2017 წლის მაისში შეძენილი აქვს 616 ლარის ოდენობის ხე-ტყის მასალა (ფიცარი-ძელი). შემოწმების შედეგად დადგინდა, რომ პირველად დოკუმენტებში დაფიქსირებული გამყიდველის მიერ მითითებული ხე-ტყის ფირნიშების ნომრები არ იძებნება გარემოს დაცვის ერთიან ელექტრონულ ბაზაში არსებულ მონაცემებში (ფირნიშების ნომრები არ არის რეგისტრირებული ხე-ტყის ლიცენზირებულ მომპოვებელზე). ხარჯად აღიარდა შესამოწმებელ პერიოდში იმავე საანგარიშო წელს, მსგავს საქონელზე დაფიქსირებული მინიმალური შეძენის ფასი. ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, შეძენის დოკუმენტის მიხედვით დაფიქსირებულ თანხასა და მინიმალური შეძენის ფასის მიხედვით მიღებულ თანხას შორის სხვაობა 616-539=77 ჩაითვალა დოკუმენტურად დაუდასტურებელ ხარჯად და დაექვემდებარა მოგების გადასახადით დაბეგვრას.
საჩივრის თანახმად, შესამოწმებელ პერიოდში შეძენილი ხე-ტყის პირველადი გადამუშავების პროდუქტებზე მომწოდებლებისგან მიღებული აქვს ელექტრონული ხე-ტყის სასაქონლო ზედნადებები და ანგარიშ-ფაქტურები. აღნიშნულ დოკუმენტაციაში მითითებული მონაცემები სრულად შეესაბამება საგადასახადო კანონმდებლობის ნორმებს. ხე-ტყის სასაქონლო ზედნადებში მითითებული ხე-ტყის წარმოშობის შესახებ ინფორმაცია არ არის საჯარო და რაიმე სახის გადამოწმების მექანიზმი გადამხდელს არ გააჩნია.
აუდიტის დეპარტამენტის 12.09.2019 წლის №111608-21-14 წერილით წარმოდგენილი ინფორმაციის თანახმად, შემოწმების შედეგად დადგინდა, რომ პირველად დოკუმენტებში დაფიქსირებული გამყიდველის მიერ მითითებული ხე-ტყის ფირნიშების ნომრები არ იძებნება გარემოს დაცვის ერთიან ელექტრონულ ბაზაში არსებულ მონაცემებში (ფირნიშების ნომრები არ არის რეგისტრირებული ხე-ტყის ლიცენზირებულ მომპოვებელზე). შედეგად, ხარჯად აღიარებულია შესამოწმებელ პერიოდში იმავე საანგარიშო წელს, მსგავს საქონელზე დაფიქსირებული მინიმალური შეძენის ფასი. ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით ხე-ტყის მასალის (ფიცარი-ძელი) შეძენა სსკ-ის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ პუნქტის და სსკ-ის 98² მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის გათვალისწინებით ჩაითვალა დოკუმენტურად დაუდასტურებელ ხარჯად და დაექვემდებარა მოგების გადასახადით დაბეგვრას.
ამდენად, ზემოთ აღნიშნული გარემოებებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ ამ ნაწილში შემოსავლების სამსახურის მიერ მიღებული გადაწყვეტილება მართლზომიერია და არ არსებობს მისი გაუქმების, მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების საფუძველი.

2. დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღის დადგენა და დღგ-ის დარიცხვა
ფაქტების აღწერა
შემოწმების აქტის თანახმად, საწარმო შესამოწმებელ პერიოდში არ არის დარეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად. შესამოწმებელ პერიოდში გადამხდელს არ აქვს ნაწარმოები ბუღალტრული აღრიცხვა. აღნიშნულიდან გამომდინარე, სსკ-ის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად გამოყენებული იქნა საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისთვის არაპირდაპირი მეთოდები და შემოწმება დაეყრდნო სსკ-ის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის შესაბამისად საგადასახადო ორგანოში არსებულ ინფორმაციას (სასაქონლო ზედნადებები), შემოსავლების სამსახურის საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ გადმოგზავნილ ინვენტარიზაციის მასალებს.
ზემოაღნიშნულ მასალებზე დაყრდნობით შესწავლილია საწარმოს საქონლის მოძრაობა, შედეგად დადგინდა, რომ საწარმოს შესამოწმებელ პერიოდში პირველადი საგადასახადო დოკუმენტების გარეშე რეალიზებული აქვს საქონელი, შემოწმების შედეგად ინვენტარიზაციის მასალებზე დაყრდნობით დადგენილი საქონლის რაოდენობა ჩაითვალა საწარმოს მიერ დოკუმენტურად დაფიქსირებული შემოსავლის პროპორციულად რეალიზებულად შესაბამის პერიოდებში დოკუმენტურად დადასტურებულ საშუალო შეწონილი ფასით, აღნიშნულიდან გამომდინარე, საწარმოს რეალიზაციამ უწყვეტ 12 თვეში 100 000 ლარს გადააჭარბა 2017 წლის 27 ოქტომბერს.
ვინაიდან, სსკ-ის 157 მუხლის მე-7 ნაწილის შესაბამისად დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციას დაქვემდებარებული პირის რეგისტრაციის გარეშე გამოვლენისას საგადასახადო ორგანო ატარებს ამ პირს რეგისტრაციაში დღგ-ის გადამხდელად და ამასთანავე, პირი დღგ-ის გადამხდელად ითვლება რეგისტრაციის ვალდებულების წარმოშობის მომენტიდან, 2017 წლის 27 ოქტომბრის თარიღიდან გადამხდელის მიერ საქონლის რეალიზაცია სსკ-ის 161-ე მუხლის მიხედვით დაექვემდებარა დამატებული ღირებულების გადასახადით დაბეგვრას.
დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო წესით რეგისტრაციის შემდეგ დასაბეგრმა შემოსავალმა შეადგინა სულ 82420 (დღგ-ის გარეშე) ლარი, რაც შემოწმებით დაიბეგრა დამატებული ღირებულების გადასახადით. საწარმოს დაერიცხა ჯარიმა სსკ-ს 275-ე და 282-ე მუხლების შესაბამისად.

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს სსკ-ის 160-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტზე, რომლის შესაბამისად დღგ-ით დაბეგვრის ობიექტია დასაბეგრი ოპერაცია.
სსკ-ის 161-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად:
ა) დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში განხორციელებული საქონლის მიწოდება ან/და მომსახურების გაწევა.
ბ) დღგ-ით შეძენილი საქონლის/მომსახურების გამოყენება არაეკონომიკური საქმიანობისათვის (გარდა საჯარო სამართლის იურიდიული პირის მიერ სახელმწიფოსათვის ან/და ადგილობრივი თვითმმართველობისათვის საქონლის უსასყიდლოდ მიწოდების ან/და მომსახურების უსასყიდლოდ გაწევის შემთხვევისა), თუ ამ საქონელზე/მომსახურებაზე გადამხდელმა მიიღო დღგ-ის ჩათვლა.
ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად: დასაბეგრი ოპერაციის თანხა განისაზღვრება საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასით (გადასახადების, მოსაკრებლებისა და სხვა გადასახდელების ჩათვლით) დღგ-ის გარეშე: ა) თუ დღგ-ის გადამხდელი დასაბეგრი ოპერაციის სანაცვლოდ იღებს ან უფლება აქვს, მიიღოს საქონელი/მომსახურება ბ) ამ კოდექსის მე-18 მუხლის მე-11 ნაწილი გათვალისწინებულ შემთხვევებში; გ) საქონლის/მომსახურების თანამშრომლებისათვის მიწოდების შემთხვევაში; დ) საქონლის/მომსახურების კომპენსაციის გარეშე მიწოდების შემთხვევაში.
სსკ-ის 171-ე მუხლის თანახმად: დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული პირი ვალდებულია შესაბამის საგადასახადო ორგანოში წარადგინოს დღგ-ის დეკლარაცია ყოველ საანგარიშო პერიოდზე არა უგვიანეს ამ პერიოდის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა და ამავე ვადაში გადაიხადოს დღგ.
სსკ-ის 156-ე მუხლის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დამატებული ღირებულების გადასახადის (შემდგომში – დღგ) გადამხდელად ითვლება: ა) პირი, რომელიც რეგისტრირებულია დღგ- ის გადამხდელად; ბ) პირი, რომელიც ვალდებულია გატარდეს რეგისტრაციაში დღგ-ის გადამხდელად.“ სსკ-ის 157-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, „პირი, რომელიც ეწევა ეკონომიკურ საქმიანობას და რომლის მიერ ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში განხორციელებული, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების საერთო თანხა აღემატება 100000 ლარს (გარდა ამ მუხლის 11 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა): ა) ვალდებულია დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციისათვის მიმართოს საგადასახადო ორგანოს დასაბეგრი ოპერაციების საერთო თანხის 100000 ლარზე გადაჭარბების დღიდან არა უგვიანეს 2 სამუშაო დღისა; ბ) დღგ-ის გადამხდელად ითვლება იმ დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების მომენტიდან (ამ ოპერაციის ჩათვლით), რომლის მიხედვითაც დასაბეგრი ოპერაციის საერთო თანხა გადააჭარბებს 100000 ლარს.
ამავე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციას დაქვემდებარებული პირის რეგისტრაციის გარეშე გამოვლენისას საგადასახადო ორგანო ატარებს ამ პირს რეგისტრაციაში დღგ-ის გადამხდელად. ამასთანავე, პირი დღგ-ის გადამხდელად ითვლება რეგისტრაციის ვალდებულების წარმოშობის მომენტიდან.
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს სსკ-ის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, რომლის მიხედვით: საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე): ა) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.
სსკ-ის 49-ე მუხლის თანახმად, საგადასახადო ორგანოებს უფლება აქვთ შეამოწმონ გადასახადის გადამხდელის ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული ფინანსური დოკუმენტები, საბუღალტრო წიგნი, ანგარიში, ხარჯთაღრიცხვა, ფინანსური სახსრები, ფასიანი ქაღალდები და სხვა ფასეულობანი, გაანგარიშებები, დეკლარაციები, გადასახადების გაანგარიშებისა და გადახდის სხვა დოკუმენტები. ასევე, გადასახადის გადამხდელისაგან ან/და მისი წარმომადგენლისაგან მიიღონ გადასახადების გამოანგარიშებასა და გადახდასთან დაკავშირებული დოკუმენტები, აგრეთვე, წერილობითი და სიტყვიერი განმარტებები საგადასახადო შემოწმების დროს წამოჭრილ საკითხებზე.
საქმეში არსებული მასალებით დგინდება, რომ შემოწმება საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისას დაეყრდნო საგადასახადო ორგანოში არსებულ ინფორმაციას (სასაქონლო ზედნადებები), შემოსავლების სამსახურის საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ გადმოგზავნილ ინვენტარიზაციის მასალებს. ზემოაღნიშნულ მასალებზე დაყრდნობით შესწავლილი იქნა საწარმოს საქონლის მოძრაობა, შედეგად დადგინდა, რომ საწარმოს შესამოწმებელ პერიოდში პირველადი საგადასახადო დოკუმენტების გარეშე რეალიზებული აქვს საქონელი. შემოწმების შედეგად ინვენტარიზაციის მასალებზე დაყრდნობით დადგენილი საქონლის რაოდენობა ჩაითვალა საწარმოს მიერ დოკუმენტურად დაფიქსირებული შემოსავლის პროპორციულად რეალიზებულად.
ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე და საქმის ირგვლივ არსებული მასალების გათვალისწინებით შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მართლზომიერად იქნა გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა, ამდენად წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.
რაც შეეხება დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის პერიოდში დღგ-ის დეკლარაციებში გადასახადის თანხის შემცირებისათვის დარიცხულ სანქციას, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს, სსკ-ის 275-ე მუხლზე, რომლის თანახმად,
1. პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, თუ იგი გამოწვეულია საგადასახადო კონტროლის განმახორციელებელი ორგანოს მიერ პირის საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის მომენტის (პერიოდის) შეცვლით, იწვევს პირის დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.
2. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 21 და 22 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.
სსკ-ის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა იწვევს პირის დაჯარიმებას რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის პერიოდში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების (გარდა გათავისუფლებული ოპერაციებისა) თანხის 5 პროცენტის ოდენობით.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს/დავის განმხილველ ორგანოს ან სასამართლოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს უზენაესი სასამართლოს (საქმე №ბს-222-219 (კ-14)) განჩინებაზე და განმარტავს, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება გულისხმობს პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირი მოქმედებს საპატიებელი შეცდომის პირობებში ანუ მან არ იცოდა და არც შეიძლებოდა სცოდნოდა, რომ ჩადიოდა აკრძალულ ქმედებას (სამართალდარღვევას), ხოლო იმ შემთხვევაში თუ პირი მოქმედებდა თვით იმედოვნებით ან დაუდევრობით არ შეიძლება გათავისუფლდეს საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან. სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს შემოსავლების სამსახურის 2013 წლის 26 თებერვლის სათათბირო საბჭოს სხდომის ოქმზე, სადაც ერთ-ერთ განსახილველ საკითხს წარმოადგენდა: დაერიცხება თუ არა პირს დღგ-ის რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობისათვის ერთდროულად საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 282-ე და 275-ე მუხლებით გათვალისწინებული ჯარიმა. 2013 წლის 26 თებერვალს შემოსავლების სამსახურის სათათბირო საბჭოს სხდომის ოქმით №4 დადგენილ იქნა, რომ უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, გადასახადის გადამხდელის მიერ არადეკლარირებულ პერიოდზე არ გამოიყენოს გადასახადის შემცირებისათვის ამავე კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული სანქცია.
შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს იმ გარემოებას, რომ გადასახადის გადამხდელი არ იყო რეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად, შესაბამისად მისთვის უცნობი იყო დღგ-ის დეკლარაციის წარდგენის ვალდებულების შესახებ. აღნიშნულიდან გამომდინარე შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ გადამხდელი განსახილველ შემთხვევაში მოქმედებდა სამართლებრივი შეცდომის არეალში, დღგ- ის დეკლარაციაში გადასახადის თანხის შემცირება გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით, რის გამოც გადასახადის გადამხდელი სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე უნდა გათავისუფლდეს დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის პერიოდში, დღგ-ის დეკლარაციაში გადასახადის თანხის შემცირებისათვის სსკ-ის 275-ე მუხლით დაკისრებული ჯარიმისგან.

მომჩივნის არგუმენტაცია
დღგ-ს გარეშე საქმიანობას არ ეწეოდა. აუდიტორებს არ აქვთ გათვალისწინებული შეცდომით ამორტყმული და მომხმარებელზე უკან დაბრუნებული თანხები. რამაც გამოიწვია დღგ-ს რეგისტრაციის დადგომა.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ, დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.
ამავე კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე): თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.
ამავე კოდექსის 157-ე მუხლის პირველი, 11 და მე-7 ნაწილების თანახმად, პირი, რომელიც ეწევა ეკონომიკურ საქმიანობას და რომლის მიერ ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში განხორციელებული, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების საერთო თანხა აღემატება 100000 ლარს (გარდა ამ მუხლის 11 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა):
ა) ვალდებულია დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციისათვის მიმართოს საგადასახადო ორგანოს დასაბეგრი ოპერაციების საერთო თანხის 100000 ლარზე გადაჭარბების დღიდან არა უგვიანეს 2 სამუშაო დღისა;
ბ) დღგ-ის გადამხდელად ითვლება იმ დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების მომენტიდან (ამ ოპერაციის ჩათვლით), რომლის მიხედვითაც დასაბეგრი ოპერაციის საერთო თანხა გადააჭარბებს 100000 ლარს.
11 . პირს (გარდა ამ კოდექსის 26-ე მუხლის მე-6 ნაწილით გათვალისწინებული პირისა), რომელიც საქონლის მიწოდებას ახორციელებს მხოლოდ სსზ-ის ტერიტორიაზე, ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში არ წარმოეშობა დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის ვალდებულება.
7. დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციას დაქვემდებარებული პირის რეგისტრაციის გარეშე გამოვლენისას საგადასახადო ორგანო ატარებს ამ პირს რეგისტრაციაში დღგ-ის გადამხდელად. ამასთანავე, პირი დღგ-ის გადამხდელად ითვლება რეგისტრაციის ვალდებულების წარმოშობის მომენტიდან.
ამავე კოდექსის 161-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია:
ა) საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში საქონლის მიწოდება ან/და მომსახურების გაწევა, რომლის დროსაც:
ა.ა) დასაბეგრი ოპერაციის თანხა განისაზღვრება დღგ-ის გადამხდელის მიერ მიღებული ან მისაღები კომპენსაციის თანხის მიხედვით, ხოლო ამ ნაწილის „ა.ბ.დ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში – მიღებული კომპენსაციის თანხის მიხედვით (გადასახადების, მოსაკრებლებისა და სხვა გადასახდელების ჩათვლით) დღგ-ის ან/და პირგასამტეხლოს გარეშე, გარდა ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა;
ა.ბ) დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების დროდ ითვლება საქონლის მიწოდების ან მომსახურების გაწევის მომენტი.
საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა იწვევს პირის დაჯარიმებას რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის პერიოდში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების (გარდა გათავისუფლებული ოპერაციებისა) თანხის 5 პროცენტის ოდენობით.
აუდიტის დეპარტამენტის 12.09.2019 წლის №111608-21-14 წერილით წარმოდგენილი ინფორმაციის თანახმად, საწარმო შესამოწმებელ პერიოდში არ არის დარეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად, გადამხდელს არ აქვს ნაწარმოები ბუღალტრული აღრიცხვა. აღნიშნულიდან გამომდინარე, სსკ-ის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად გამოყენებულია საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისთვის არაპირდაპირი მეთოდი. შემოწმება დაეყრდნო საგადასახადო ორგანოში არსებულ ინფორმაციას (სასაქონლო ზედნადებები) და შემოსავლების სამსახურის საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ გამოგზავნილ ინვენტარიზაციის მასალებს. შესწავლილია საწარმოს საქონლის მოძრაობა, შედეგად დადგინდა, რომ საწარმოს შესამოწმებელ პერიოდში პირველადი საგადასახადო დოკუმენტების გარეშე რეალიზებული აქვს საქონელი. შემოწმების შედეგად ინვენტარიზაციის მასალებზე დაყრდნობით დადგენილი საქონლის რაოდენობა ჩაითვალა საწარმოს მიერ დოკუმენტურად დაფიქსირებული შემოსავლის პროპორციულად რეალიზებულად შესაბამის პერიოდებში დოკუმენტურად დადასტურებულ საშუალო შეწონილი ფასით, აღნიშნულიდან გამომდინარე, საწარმოს რეალიზაციამ უწყვეტ 12 თვეში 100 000 ლარს გადააჭარბა 2017 წლის 27 ოქტომბერს. დღგ-ს სავალდებულო წესით რეგისტრაციის შემდეგ დასაბეგრმა შემოსავალმა შეადგინა სულ 82420 (დღგ-ის გარეშე) ლარი, რაც შემოწმებით დაიბეგრა დამატებული ღირებულების გადასახადით.
საჩივრის თანახმად, აუდიტორებს არ აქვთ გათვალისწინებული შეცდომით გაცემული და მომხმარებელზე უკან დაბრუნებული თანხები, რამაც გამოიწვია დღგ-ის რეგისტრაციის დადგომა.
აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განცხადებით შემოწმება ვერ დაეყრდნო გადამხდელის აღრიცხვას, მათ შორის საკონტროლო-სალარო აპარატით დაფიქსირებულ მონაცემს, მათ მიერ შესწავლილია საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაცია (სასაქონლო ზედნადებები) და საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ გამოგზავნილ ინვენტარიზაციის მასალები, რის საფუძველზეც დადგენილია საწარმოს საქონლის მოძრაობა და რეალიზაცია.
აღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭო თვლის, რომ ამ ნაწილში შემოსავლების სამსახურის მიერ მიღებული გადაწყვეტილება მართლზომიერია და არ არსებობს განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების საფუძველი.

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით, 305-ე მუხლის მე-2 ნაწილით და გადაწყვიტა:

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი, მე-12 კილომეტრი, №6) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

დათო გაბლიშვილი

სხდომის თავმჯდომარე