თარიღი: 5/14/2020
ნომერი: 8798.2.201
მუხლი: საჩივრის განუხილველად დატოვება გასაჩივრებული გადაწყვეტილება გამოცემულია იმავე პირის მიმართ იმავე დავის განმხილველი ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად,
კატეგორია: პროცედურა,
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
 

№8798/2/2019
№8877/2/2019

14.05.2020

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

მომჩივანი: შპს „გ...ნ“ (ს/ნ ...)
მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, დ. გაბლიშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ. ადეიშვილის, მ. ბოლოთაშვილის, შ. გვენეტაძის, გ. თინიკაშვილის, დ. რუხაძის, გ. ფერაძის შემადგენლობით, 14.05.2020 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „გ...ის“ 23.07.2019 და 30.07.2019 წელს რეგისტრირებულ საჩივრებზე. საჩივრების გადაწყვეტაში მონაწილეობა არ მიუღია ზ. ძნელაშვილს თვითაცილების გამო.
დავის საგანი:
საჩივრის განუხილველად დატოვება - გასაჩივრებული გადაწყვეტილება გამოცემულია იმავე პირის მიმართ იმავე დავის განმხილველი ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად.
გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. აუდიტის დეპარტამენტის 3.12.2018 წლის №001-289 საგადასახადო მოთხოვნა;
2. აუდიტის დეპარტამენტის 22.04.2019 წლის №001-94 საგადასახადო მოთხოვნა;
3. შემოსავლების სამსახურის 26.02.2019 წლის №4115 ბრძანება;
4. შემოსავლების სამსახურის 2.07.2019 წლის №22017 ბრძანება.
დარიცხული თანხა:
18 346 ლარი (3.12.2018 წლის №001-289 საგადასახადო მოთხოვნა);
დღგ - 11 359 ლარი;
ჯარიმა - 6 494 ლარი;
საურავი - 493 ლარი.
18 474 ლარი (22.04.2019 წლის №001-94 საგადასახადო მოთხოვნა);
დღგ - 11 359 ლარი;
ჯარიმა - 6 257 ლარი;
საურავი - 858 ლარი.
ფაქტების აღწერა
გადამხდელის საქმიანობაა საცხოვრებელი და არასაცხოვრებელი შენობების მშენებლობა. აუდიტის დეპარტამენტის 21.09.2018 წლის №26379 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა გადამხდელის საქმიანობის კამერალური თემატური საგადასახადო შემოწმება, ელექტრონულად გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების/სასაქონლო ზედნადებების, მიღებული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებისა და საბაჟო დეკლარაციების 2017 წლის ნოემბრის, დეკემბრის და 2018 წლის ივნისის საანგარიშო პერიოდების დღგ-ის დეკლარაციებში ასახვის სისწორის განსაზღვრის მიზნით.
შემოწმების შედეგები აისახა 19.11.2018 წლის საგადასახად შემოწმების აქტში, რომლის მიხედვით:
- გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდში განხორციელებული აქვს დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციები, რაზეც გამოწერილია ელექტრონული ანგარიშ-ფაქტურები. შესამოწმებელ პერიოდში წარდგენილი დღგ-ის დეკლარაციების მიხედვით დღგ-ით დასაბეგრმა ბრუნვამ შეადგინა 2017 წლის ნოემბერში 116 016 ლარი, დეკემბერში 43 673 ლარი, 2018 წლის ივნისში 148 383 ლარი. შემოსავლების სამსახურის ერთიან ელექტრონულ ბაზებზე დაყრდნობით, გამოწერილი ელექტრონული ანგარიშ-ფაქტურების და გადამხდელის მიერ წარდგენილი დოკუმენტაციის ანალიზის შედეგად დადგინდა, რომ დღგ-ით დასაბეგრმა ბრუნვამ შეადგინა 2017 წლის ნოემბრის თვეში 124 491 ლარი, დეკემბრის თვეში 48 927 ლარი, 2018 წლის ივნისის თვეში 140 439 ლარი.
- გადამხდელის მიერ 2018 წლის მაისის თვეში გამოწერილია ანგარიშ-ფაქტურა ავ-13 №0058982, რომლის მიხედვით განსაზღვრული დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა დაბეგრილია მაისის თვეში, აღნიშნულ ავანსის ფაქტურასთან დაკავშირებულია შესამოწმებელ პერიოდში გამოწერილი ანგარიშ-ფაქტურა ეა-14 №7841070, რომლით განსაზღვრულ დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვას მოიცავს მაისის თვეში გამოწერილი ავანსის ანგარიშ-ფაქტურა.
- გადამხდელის მიერ შესამოწმებელ პერიოდში გამოწერილი ანგარიშ-ფაქტურა ეა-14 №7851333 ჩანაცვლებულია ანგარიშ-ფაქტურით ეა-16 №338567, რის მიხედვითაც ოპერაციის განხორციელების პერიოდი 2018 წლის ივნისის თვე შეცვლილია 2018 წლის ივლისის თვით. საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით გადამხდელი დაჯარიმდა ბიუჯეტში გადასახდელი თანხის შემცირებისთვის.
- შესამოწმებელ პერიოდში წარდგენილი დეკლარაციის მიხედვით დღგ-ის ჩასათვლელი თანხა შეადგენს: 2017 წლის ნოემბრის თვეში 56 294 ლარს, დეკემბრის თვეში 15 267 ლარს, 2018 წლის ივნისის თვეში 27 470 ლარს. შემოსავლების სამსახურის ერთიან ელექტრონულ ბაზებზე დაყრდნობით დადგინდა, რომ მიღებული ანგარიშ-ფაქტურების მიხედვით ჩასათვლელი დღგ-ის ოდენობა შეადგენს: 2017 წლის ნოემბრის თვეში 45 977 ლარს, დეკემბრის თვეში 15 267 ლარს, 2018 წლის ივნისის თვეში 27 470 ლარს.
- 2017 წლის ნოემბრის თვეში მიღებული:
- ეა-15 №4535011 ანგარიშ-ფაქტურის მიხედვით ჩასათვლელი დღგ-ის ოდენობა შემცირებულია აგვისტოსა და სექტემბრის თვეში მიღებული ანგარიშ-ფაქტურებით ჩათვლილი დღგ-ის ოდენობით (ავ-15 №0004155; ავ-15 №0004782; ეა-15 №4394509);
- ეა-14 №2780149 ანგარიშ-ფაქტურით მიღებული ჩასათვლელი დღგ შემცირებულია ავ-13 №2301827 ანგარიშ-ფაქტურით ჩათვლილი დღგ-ის ოდენობით;
- ეა-14 №2301827 ანგარიშ-ფაქტურით მიღებული ჩასათვლელი დღგ შემცირებულია ავ-13 №0021639 ანგარიშ-ფაქტურით ჩათვლილი დღგ-ის ოდენობით.
- გადამხდელის მიერ დარღვეულია საგადასახადო კოდექსის 175-ე მუხლისა და საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 31.12.2010 წლის №996 ბრძანებით დამტკიცებული „გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ ინსტრუქციის მოთხოვნები, კერძოდ დღგ-ის დეკლარაციაში ანგარიშ-ფაქტურების რეესტრით არ არის ასახული 2018 წლის ივნისის თვეში გამოწერილი ანგარიშ-ფაქტურა (ავ-13 №0069311). საგადასახადო კოდექსის 291-ე მუხლის შესაბამისად, გადამხდელს დაეკისრა ჯარიმა 100 ლარის ოდენობით.
შემოწმების აქტით განსაზღვრულ თანხებზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 3.12.2018 წლის №34342 ბრძანება და 3.12.2018 წლის 001-289 საგადასახადო მოთხოვნა, რომელიც 3.01.2019 წელს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.
შემოსავლების სამსახურის 26.02.2019 წლის №4115 ბრძანებით საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება ბრძანების ჩაბარებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული 10%-იანი სანქციის გავრცელების მიზნით აუდიტის დეპარტამენტისთვის წარედგინა შესაბამისი დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები, ხოლო აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა წარდგენილი მტკიცებულებების გათვალისწინებით დამატებით შეესწავლა სადავო საკითხთან დაკავშირებით შემოწმებით გავრცელებული საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული 50%-იანი სანქციის შეფარდების კანონიერება და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში ემსჯელა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული 10%-იანი სანქციის გავრცელების საფუძვლებზე. აუდიტის დეპარტამენტს ასევე დაევალა შეესწავლა საგადასახადო კოდექსის 272-ე და 275-ე მუხლებში 2018 წლის 27 დეკემბრის №4225-რს კანონით განხორციელებული ცვლილებებით თუ მსუბუქდებოდა საგადასახადო მოთხოვნით დაკისრებული სანქციები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განეხორციელებინა სანქციის კორექტირება.
აუდიტის დეპარტამენტის მიერ აღნიშნული ბრძანების აღსრულებაზე გამოიცა 16.04.2019 წლის დასკვნა, რომლის მიხედვით, გადამხდელის მიერ არ იქნა წარდგენილი შესაბამისი დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები, რის გამოც საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული 10%-იანი სანქციის გავრცელება ვერ განხორციელდა, ხოლო გადამხდელის მიერ 2017 წლის დეკემბრის თვის გადასახდელი დღგ-ის ცვლილებამ შეადგინა 13%, შესაბამისად ჯარიმის ოდენობამ შეადგინა 237 ლარი ნაცვლად 473 ლარისა.
აღნიშნული დასკვნის საფუძველზე გადამხდელს წარედგინა 22.04.2019 წლის №12087 ბრძანება და №001-94 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც 22.05.2019 წელს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში და 2.07.2019 წლის №22017 ბრძანებით საჩივარი, საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „თ“ ქვეპუნქტის საფუძვლით დარჩა განუხილველი.
შემოსავლების სამსახურის 2.07.2019 წლის №22017 ბრძანება, გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში. 22.11.2019 წელს საბჭოს სხდომაზე, მომჩივნის წარმომადგენელმა განაცხადა, რომ ასაჩივრებს და არ ეთანხმება აუდიტის დეპარტამენტის 3.12.2018 წლის №001-289 საგადასახადო მოთხოვნასაც, რომლის თაობაზეც შემოსავლების სამსახურში წარდგენილ საჩივარზე მიღებულია ზემოთ ხსენებული შემოსავლების სამსახურის 26.02.2019 წლის №4115 ბრძანება.

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი
შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ აუდიტორის მიერ საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოებების გამოკვლევის შედეგად განხორციელდა შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების აღსრულება და შემოწმებით დარიცხული თანხების კორექტირება. ვინაიდან, გასაჩივრებული 2019 წლის 22 აპრილის №001-94 კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნა გამოცემულია იმავე პირის მიმართ იმავე დავის განმხილველი ორგანოს - შემოსავლების სამსახურის 2019 წლის 26 თებერვლის №4115 ბრძანების აღსრულების მიზნით და გასაჩივრებული ადმინისტრაციული აქტის შინაარსი შეესაბამება დავის განხილვისას მიღებული გადაწყვეტილების შინაარსს, წარდგენილი საჩივარი საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „თ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე უნდა დარჩეს განუხილველი.

მომჩივნის არგუმენტაცია
შემოსავლების სამსახურმა საჩივარი განიხილა გადამხდელის წარმომადგენლის გარეშე. მიღებული გადაწყვეტილებით ფაქტების საფუძვლიანი შესწავლა არ მომხდარა.
დეკლარირებასთან დაკავშირებით დაწვრილებითი ინფორმაცია შემოწმების მიმდინარეობისას მიეწოდა შემმოწმებელ აუდიტორებს, საჩივრის ელექტრონულ ფორმატში დაწვრილებით იყო ჩამოყალიბებული დეტალური ინფორმაცია კონკრეტული ელექტრონული საბუთების მითითებით და ასევე, ჩაბარდა მატერიალური სახით. მაგრამ მთავარი მიზეზი იყო ის, რომ დავა განხილულია წარმომადგენლის დასწრების გარეშე, ამიტომ სამწუხაროდ კომისიისათვის ბუნდოვანი დარჩა გადამხდელის სრულებით სამართლიანი მოთხოვნა, არ მომხდარიყო გადასახადების დარიცხვა ორჯერ.
ერთ შემთხვევაში გადამხდელი ითხოვდა 10% ჯარიმას, რადგან თვლიდა, რომ შინაარსობრივად ადგილი ქონდა დღგ-ის საოპერაციო პერიოდის ცვლილებას, თუმცა აქ აუდიტის მიერ, კომისიის გადაწყვეტილების საფუძველზე გამოყენებულია საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილი. დარიცხული თანხა არ არის სოლიდური, მაგრამ მაინც მიაჩნია რომ გამოყენებული უნდა ყოფილიყო საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის პირველი ნაწილი.
რაც შეეხება ჩასათვლელი თანხით ჩათვლის შემცირებას, ეს ქმედება სრულიად უსაფუძვლოა და პირდაპირ ექვემდებარება გაუქმებას. დანართებს დამატებით წარმოადგენს მატერიალური სახით. ითხოვს საჩივრის განხილვას უფლებამოსილი წარმომადგენლის მონაწილეობით და არასწორად დარიცხული გადასახადების გაუქმებას.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი შემოსავლების სამსახურის 26.02.2019 წლის №4115 ბრძანების გასაჩივრების ნაწილში უნდა დარჩეს განუხილველი, ხოლო დანარჩენ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 305-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, შემოსავლების სამსახურის მიერ მომჩივნისთვის არასასურველი გადაწყვეტილების მიღების შემთხვევაში ამ მომჩივანს უფლება აქვს, გადაწყვეტილება მისი ჩაბარებიდან 20 დღის ვადაში გაასაჩივროს დავების განხილვის საბჭოში.
საგადასახადო კოდექსის 44-ე მუხლის მე-9 ნაწილის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს მიერ პირისათვის ელექტრონული ფორმით გაგზავნილი დოკუმენტი ჩაბარებულად ითვლება ადრესატის მიერ მისი გაცნობისთანავე.
ამავე კოდექსის 301-ე მუხლის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს არ განიხილავს, თუ გასულია საჩივრის წარდგენის ვადა.
შემოსავლების სამსახურის 26.02.2019 წლის №4115 ბრძანებას გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული ინფორმაციით გადამხდელი გაეცნო 27.02.2019 წელს. მისი გასაჩივრების 20 დღიანი ვადა ამოიწურა 19.03.2019 წელს, საჩივარი დავების განხილვის საბჭოში წარმოდგენილია 2019 წლის 23 და 30 ივლისს.
ვინაიდან, დარღვეულია შემოსავლების სამსახურის 26.02.2019 წლის №4115 ბრძანების გასაჩივრების 20 დღიანი ვადა, საჩივარი ამ ნაწილში უნდა დარჩეს განუხილველი საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „ე“ ქვეპუნქტის საფუძვლით.
რაც შეეხება შემოსავლების სამსახურის 2.07.2019 წლის №22017 ბრძანებით საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „თ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე 22.05.2019 წლის საჩივრის განუხილველად დატოვებას, საბჭოს მიაჩნია, რომ ამ ნაწილში საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „თ“ ქვეპუნქტის თანახმად, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს არ განიხილავს, თუ გასაჩივრებული გადაწყვეტილება გამოცემულია იმავე პირის მიმართ იმავე დავის განმხილველი ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად.
შემოსავლების სამსახურის, 26.02.2019 წლის №4115 ბრძანებით:
ა) გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება ბრძანების ჩაბარებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული 10%-იანი სანქციის გავრცელების მიზნით აუდიტის დეპარტამენტისთვის წარედგინა შესაბამისი დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები, ხოლო აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა წარდგენილი მტკიცებულებების გათვალისწინებით დამატებით შეესწავლა სადავო საკითხთან დაკავშირებით შემოწმებით გავრცელებული საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული 50%-იანი სანქციის შეფარდების კანონიერება და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში ემსჯელა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული 10%-იანი სანქციის გავრცელების საფუძვლებზე;
ბ) აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა შეესწავლა საგადასახადო კოდექსის 272-ე და 275-ე მუხლებში 2018 წლის 27 დეკემბრის №4225-რს კანონით განხორციელებული ცვლილებებით თუ მსუბუქდებოდა საგადასახადო მოთხოვნით დაკისრებული სანქციები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განეხორციელებინა სანქციის კორექტირება.
აუდიტის დეპარტამენტის მიერ 16.04.2019 წლის დასკვნის მიხედვით,
ა) გადამხდელის მიერ არ იქნა წარდგენილი შესაბამისი დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები, რის გამოც საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული 10%-იანი სანქციის გავრცელება ვერ განხორციელდა;
ბ) გადამხდელის მიერ 2017 წლის დეკემბრის თვის გადასახდელი დღგ-ის ცვლილებამ შეადგინა 13%, შესაბამისად ჯარიმის ოდენობამ შეადგინა 237 ლარი ნაცვლად 473 ლარისა, რის მიხედვითაც გადაანგარიშდა გადამხდელზე დაკისრებული ჯარიმა.
აღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოსავლების სამსახურის ბრძანების შესაბამისად სადავო საკითხის დამატებით შესწავლით გამოვლინდა დაკისრებული ჯარიმის ნაწილის კორექტირების საფუძვლები, ამდენად აუდიტის დეპარტამენტის მიერ შემოსავლების სამსახურის 26.02.2019 წლის №4115 ბრძანება აღსრულებულია მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად და შემოსავლების სამსახურის მიერ საჩივრის განუხილველად დატოვება საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „თ“ ქვეპუნქტით მართებულია.
საქართველოს მთავრობის 23.03.2020 წლის №181 დადგენილებით დამტკიცებული „საქართველოში ახალი კორონავირუსის (COVID-19) გავრცელების აღკვეთის მიზნით გასატარებელი ღონისძიებების“ მე-13 მუხლის მე-6 პუნქტის თანახმად, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სისტემაში საგადასახადო/საბაჟო დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით, ასევე საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ და „დ“ ქვეპუნქტებით და გადაწყვიტა:

1. საჩივრები შემოსავლების სამსახურის 26.02.2019 წლის №4115 ბრძანების გასაჩივრების ნაწილში დარჩეს განუხილევლი;
2. საჩივრები დანარჩენ ნაწილში არ დაკმაყოფილდეს;
3. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.