თარიღი: 1/28/2021
ნომერი: 10612/2/20
მუხლი: პირის მიერ ფიქტიური გარიგების/უსაქონლო ოპერაციის ამსახველი ან ყალბი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამოწერა,
კატეგორია: საგადასახადო ჯარიმები,
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
 

ქ. თბილისი 28.01.2021
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა №10612/2/2020
მომჩივანი: შპს ჩ (ს/ნ )
მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, ზ. ძნელაშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ. ადეიშვილის, ნ. ბაბუხადიას, დ. გაბლიშვილის, შ. გვენეტაძის, შ. კომლაძის, დ. ლაშხიას, დ. მოლოდინის, დ. რუხაძის, გ. ფერაძის, შემადგენლობით, 28.01.2021 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ჩ-ს 17.06.2020 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №10612/2/2020).

დავის საგანი:
გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების კორექტირება გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების სიყალბის გამო.

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. აუდიტის დეპარტამენტის 4.12.2019 წლის №007-525 საგადასახადო მოთხოვნა;
2. შემოსავლების სამსახურის 30.04.2020 წლის №11920 ბრძანება.

დარიცხული თანხა: 47 010 ლარი.
მათ შორის:
დღგ - შემცირდა 47 010
ჯარიმა - 94 018

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები
აუდიტის დეპარტამენტის კამერალური საგადასახადო შემოწმების 29.11.2019 წლის აქტის მიხედვით, შემოწმებულია გამოწერილი ელექტრონული ანგარიშ-ფაქტურების (სერია ეა-13 №3995892, ეა-13 №4207259, ეა-14 №2821917, ეა-13 №1824192, ეა-14 №3690364, ეა-13 №4668178 და ეა-14 №2821935) შესაბამისი თვის საანგარიშო პერიოდის დღგ-ის დეკლარაციებში ასახვის სისწორე.
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის საგამოძიებო დეპარტამენტის 8.10.2019 წლის მომართვის მიხედვით დადგენილია, რომ შპს ჩ-ს ბუღალტერმა ლ. შ-მ (პ/ნ ) შპს დ-ს (ს/ნ ) გამოუწერა საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა სერია ეა-14 №3690364 დღგ-ის თანხით 1 579,88 ლარი, შპს მ-ს (ს/ნ ) გამოუწერა საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები: სერია ეა-14 №2821935 დღგ-ის თანხით 3 925,68 ლარი, სერია ეა-13 №4668178 დღგ-ის თანხით 13 667,8 ლარი, ი/მ რ. თ-ს (ს/ნ ) გამოუწერა საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები: სერია ეა-13 №3995892 დღგ-ის თანხით 1 911,81 ლარი, სერია ეა-13 №1824192 დღგ-ის თანხით 2 091,81 ლარი, სერია ეა-13 №4207259 დღგ-ის თანხით 17 923,73 ლარი, სერია ეა-14 №2821917 დღგ-ის თანხით 5 908,42 ლარი. აღნიშნული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები არის ყალბი და მათში ასახულ ოპერაციებს ადგილი არ ჰქონია.
ვინაიდან აღნიშნულ ანგარიშ-ფაქტურებში დაფიქსირებული ბრუნვები გადასახადის გადამხდელის მიერ ასახულია შესაბამისი თვის დღგ-ის დეკლარაციებში, ხოლო რეალურად ანგარიშ-ფაქტურებში დაფიქსირებულ ოპერაციებს ადგილი არ ჰქონია, მომჩივანს შეუმცირდა 2016 წლის ივნისის, ოქტომბრის, ნოემბრის და 2017 წლის მარტის თვის დეკლარირებული დასაბეგრი ბრუნვები, ხოლო ყალბი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების გამოწერის ფაქტზე დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის შესაბამისად, ანგარიშ-ფაქტურებში დაფიქსირებული დღგ-ის თანხის 200 %-ის ოდენობით.
შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 4.12.2019 წლის №007-525 საგადასახადო მოთხოვნა, რომელიც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.
შემოსავლების სამსახურის 30.04.2020 წლის №11920 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილზე, 269-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 270-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე და 282-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე.
ზემოხსენებული სამართლებრივი ნორმებისა და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ ვინაიდან საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის მიერ დადგენილია და სადავო არ არის შპს ჩ-ს (ს/ნ ) მხრიდან გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების (ეა-14 №3690364, ეა-14 №2821935, ეა-13 №4668178, ეა-13 №3995892, ეა-13 №1824192, ეა-13 №4207259, ეა-14 №2821917) გაყალბების ფაქტი, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ შესაბამისი პერიოდის დეკლარირებული დღგ-ის ბრუნვის შემცირება და ყალბი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების გამოწერისათვის საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმის დაკისრება განხორციელდა საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა შესაბამისად, ხოლო წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძვლები.

მომჩივნის არგუმენტაცია
ყალბი ანგარიშ-ფაქტურების გამო მოხდა კომპანიის დაჯარიმება 94 018 ლარით და დღგ შემცირდა 47 009 ლარით. აღნიშნული ფაქტი აღიარა ბუღალტერმა და ითანამშრომლა გამოძიებასთან, სადაც დადგინდა კომპანიის წარმომადგენლების უდანაშაულობა ამ ფაქტთან დაკავშირებით. მან დაადასტურა და აღიარა, რომ ეს ჩაიდინა კომპანიის წარმომადგენლებთან შეუთანხმებლად და კომპანიას აქედან არანაირი სარგებელი არ მიუღია.
შემოსავლების სამსახურის მიერ უარის თქმის მიზეზების შემდგომი გაანალიზებით კეთდება დასკვნა, რომ საჩივარში შესაძლებელია არ იყო მკაფიოდ ჩამოყალიბებული მოთხოვნა და ამ მოთხოვნის საფუძვლების ზუსტი არგუმენტაცია.
როგორც საქმის მასალებიდან ჩანს უშუალოდ კომპანიას არანაირი კავშირი არ ჰქონდა კანონის დარღვევასთან და საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე ჯარიმა უნდა გაუქმდეს სრულად ან ნაწილობრივ.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, პირის მიერ ფიქტიური გარიგების/უსაქონლო ოპერაციის ამსახველი ან ყალბი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამოწერა – იწვევს საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამომწერი/გამცემი პირის დაჯარიმებას საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურაში მითითებული დღგ-ის თანხის 200 პროცენტის ოდენობით.
შემოწმების აქტის მიხედვით, საგამოძიებო სამსახურის მიერ დადგენილია, რომ შპს ჩ-ს ბუღალტერმა ლ. შ-მ (პ/ნ ) შპს დ-ს (ს/ნ ), შპს მ-ს (ს/ნ ) და ი/მ რ. თ-ს (ს/ნ ) გამოუწერა ანგარიშ-ფაქტურები, რომლებიც არის ყალბი და მათში ასახულ ოპერაციებს ადგილი არ ჰქონია.
მომჩივანი განმარტავს, რომ ფაქტი აღიარა ბუღალტერმა და ითანამშრომლა გამოძიებასთან, სადაც დადგინდა კომპანიის წარმომადგენლების უდანაშაულობა ამ ფაქტთან დაკავშირებით. საქმის მასალებიდან ჩანს, რომ უშუალოდ კომპანიას არანაირი კავშირი არ ჰქონდა კანონის დარღვევასთან.
ვინაიდან საგამოძიებო სამსახურის მომართვაში აღნიშნულია, რომ გამოწერილი ანგარიშ-ფაქტურები ყალბია და გამოძიების ამ ეტაპზე, დადგენილი არ არის ლ. შ-ს ბრალეულობა ყალბი ანგარიშ-ფაქტურების გამოწერის თაობაზე, საბჭო მიიჩნევს, რომ საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმა შეფარდებულია კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს სადავო აქტის გაუქმების საფუძველი.
საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.
საქმის გარემოებებიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში არ არსებობს შეფარდებული სანქციისგან საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივნის გათავისუფლების საფუძველი.

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.