თარიღი: 2/11/2021
ნომერი: 11980/2/20
მუხლი: ზედმეტად მიღებული დღგ-ის ჩათვლის გაუქმება,
კატეგორია: ჩათვლის გაუქმება,
შემმოწმებელი: აუდიტის დეპარტამენტი
 

ქ. თბილისი 11.02.2021
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა №11980/2/2020
მომჩივანი: შპს ო (ს/ნ )
მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, ზ. ძნელაშვილის (სხდომის თავმჯდომარე), მ. ადეიშვილის, ნ. ბაბუხადიას, შ. გვენეტაძის, შ. კომლაძის, დ. ლაშხიას, დ. მოლოდინის, დ. რუხაძის, გ. ფერაძის, შემადგენლობით, 11.02.2021 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ო-ს 27.12.2020 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №11980/2/2020).

დავის საგანი:
უძრავი ქონების გადაცემის და იურიდიული მომსახურების ბარტერულ ოპერაციად მიჩნევა და დღგ-ის ჩათვლის შემცირება.

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. აუდიტის დეპარტამენტის 5.10.2020 წლის №007-367 საგადასახადო მოთხოვნა;
2. შემოსავლების სამსახურის 22.12.2020 წლის №38104 ბრძანება.

დარიცხული თანხა: 75 089 ლარი.
მათ შორის:
დღგ - 40 064
ჯარიმა - 20 032
საურავი - 14 993

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები
აუდიტის დეპარტამენტის კამერალური საგადასახადო შემოწმების 25.09.2020 წლის აქტის მიხედვით, შემოწმებულია 2018 წლის აგვისტოს თვის საანგარიშო პერიოდის დღგ-ის დეკლარაციაში ასახული, შპს ვ-სთან (ს/ნ ) განხორციელებული საქონლის მიწოდების ან/და მომსახურების გაწევის ოპერაცია.
შემოწმების შედეგად დადგინდა, რომ შპს ვ-მ (ს/ნ ) 14.08.2018 წელს გააფორმა ნასყიდობის ხელშეკრულება შპს ო-სთან, უძრავი ქონების გადაცემაზე, 200 კვ. მ, ღირებულებით 328 300 ლარი. ამავე დღეს აღნიშნულ პირებს შორის დადებულია მომსახურების ხელშეკრულება იურიდიული მომსახურების გაწევის შესახებ (მომსახურების მიმღები შპს ვ) და მიღება-ჩაბარების აქტი, მომსახურების მიღების შესახებ ღირებულებით 328 300 ლარი. 14.08.2018 წელს ასევე ფიქსირდება ამავე პირებს შორის დადებული ურთიერთმოთხოვნათა გაქვითვის თაობაზე შეთანხმება, რომლითაც არსებული ფულადი დავალიანებები/მოთხოვნები გადაიფარა.
მხარეებმა აღნიშნული ოპერაციის ფარგლებში გამოწერეს საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები, რომლითაც 2018 წლის აგვისტოს თვის საანგარიშო პერიოდში მოახდინეს დასაბეგრი და ჩასათვლელი თანხების განსაზღვრა (ორივე შემთხვევაში 328 300 ლარიდან). აღნიშნული ოპერაციის ფარგლებში პირებს ბიუჯეტში გადასახდელი თანხები არ წარმოშობიათ.
შემოწმებისას შესწავლილ იქნა აღნიშნული ოპერაცია, მასთან დაკავშირებული პირველადი საგადასახადო დოკუმენტები და შემოსავლების სამსახურის ერთიან ელექტრონულ ბაზებში არსებული ინფორმაცია. საგადასახადო ორგანოს მიერ აღნიშნული ოპერაცია დაკვალიფიცირდა გაცვლის (ბარტერულ) ოპერაციად.
გაცვლის (ბარტერული) ოპერაციის დროს ასაშენებელი ფართების საკუთრებაში მიღება მოიცავს ორ სამეურნეო ოპერაციას - საქონლის მიწოდებას (ხელშეკრულების გაფორმების მომენტისათვის ფაქტობრივად არსებულ ფართზე საკუთრების უფლების გადაცემა) და მომსახურების გაწევას (მიწოდებული ფართის ხელშეკრულებით გათვალისწინებულ მდგომარეობამდე მიყვანა).
ჩატარებული ანალიზის შედეგად დადგინდა, რომ აქტივის მიწოდების დროს (2018 წლის აგვისტო) შპს ვ-ს უფიქსირდებოდა სამშენებლო სამუშაოების ნაწილობრივ შესრულება.
საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის, მე-16 მუხლის პირველი ნაწილის და მე-14 მუხლის პირველი ნაწილის გათვალისწინებით, ბარტერული ოპერაციის დროს ჩასათვლელი თანხის განსაზღვრის მიზნით, ფაქტობრივ გარემოებაში აღწერილი საქონლის (კომერციული ფართის) მიღებისას საწარმოს მიერ მიღებული მომსახურების/საქონლის ღირებულება განისაზღვრა შემდეგი მეთოდით: ვინაიდან კორპუსი მშენებლობის პროცესშია, საჯარო რეესტრში ბინების საკუთრების უფლების რეგისტრაციისა და ხელშეკრულების შედგენის თარიღის მომენტისათვის შეუძლებელია ფაქტობრივი ღირებულების ზუსტი განსაზღვრა, დასაბეგრი ოპერაციის ღირებულება განისაზღვრა გარიგების საგნის სახელშეკრულებო ღირებულებიდან, მთლიან საპროექტო ღირებულებაში ხელშეკრულების შედგენის მომენტისათვის ფაქტიურად გაწეული ხარჯების ხვედრითი წილის პროპორციულად. ამასთან, ხელშეკრულების შედგენის თარიღიდან საანგარიშო პერიოდის ბოლომდე გაწეული ხარჯების მთლიან საპროექტო ღირებულებაში ხვედრითი წილის პროპორციულად მოხდა მიწოდებული სამშენებლო მომსახურების შესაბამისი ღირებულების დაბეგვრა.
ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოების შესაბამისად, საგადასახადო კოდექსის 174-ე და 175-ე მუხლების მიხედვით, საწარმოს შეუმცირდა ბარტერულ ოპერაციებზე ჩასათვლელი დღგ-ის თანხა. გადასახადის გადამხდელს ასევე დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.
შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 5.10.2020 წლის №007-367 საგადასახადო მოთხოვნა, რომელიც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.
შემოსავლების სამსახურის 22.12.2020 წლის №38104 ბრძანებით საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივანი გათავისუფლდა აუდიტის დეპარტამენტის 5.10.2020 წლის №007-367 საგადასახადო მოთხოვნაში ასახული ჯარიმისგან. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.
შემოსავლების სამსახურის 22.12.2020 წლის №38104 ბრძანება გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, მე-18 მუხლის მე-10 ნაწილზე, 161-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა.ბ“ ქვეპუნქტზე, მე-2 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე და მე-7 ნაწილზე, 174-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტზე, 175-ე მუხლის 31 ნაწილზე და ყურადღებას ამახვილებს საქმეში არსებულ ფაქტობრივ გარემოებებზე, კერძოდ იმაზე, რომ ერთსა და იმავე თარიღში მომჩივანსა და შპს ვ-ს შორის დაიდო ხელშეკრულებები უძრავი ქონების ნასყიდობასა და იურიდიული მომსახურების გაწევის თაობაზე. ამასთან, ფიქსირდება მოთხოვნათა ურთიერთგაქვითვის თაობაზე შედგენილი შეთანხმება და ამავე დღესვე გაფორმებული მიღება-ჩაბარების აქტი, იურიდიული მომსახურების მიღებასთან დაკავშირებით. აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურს მიაჩნია, რომ მოცემულ შემთხვევაში მხარეთა შორის განხორციელებულია ბარტერული ოპერაცია, ვინაიდან მხარეთა შორის განხორციელდა იურიდიული მომსახურებისა და უძრავი ქონების გაცვლა. დგინდება, რომ გადამხდელის მიერ შეძენილ უძრავ ქონებაზე ხელშეკრულების გაფორმების მომენტისათვის შპს ვ-ს მიერ განხორციელებული იყო მხოლოდ ნაწილობრივი სამშენებლო სამუშაოები.
აღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, უძრავი ქონების ნასყიდობა შეფასებულ იქნა, როგორც აქტივის მიწოდება და მომსახურების გაწევა. ხოლო, მითითებულ ოპერაციასთან მიმართებით მიწოდებული აქტივისა და გაწეული მომსახურების ღირებულება დათვლილია გაწეული ხარჯების გათვალისწინებით. შესაბამისად, შემცირებულია, შესამოწმებელ პერიოდში გადამხდელის მიერ მისაღები დღგ-ის ჩასათვლელი თანხის ოდენობა.
აღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოსავლების სამსახურს მიაჩნია, რომ მხარეთა შორის განხორციელებული ბარტერული ოპერაციის დროს დღგ-ის ჩასათვლელი თანხები განისაზღვრა არსებული ფაქტობრივი გარემოებებისა და ზემოაღნიშნული საკანონმდებლო ნორმების გათვალისწინებით. მითითებული ოპერაციის ბარტერულ ოპერაციად მიჩნევა და დაბეგვრა შესაბამისობაშია კანონმდებლობასთან.
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე და მე-4 ნაწილზე, 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე, 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილზე და განმარტავს, რომ საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და საქმეში არსებული ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივანი უნდა გათავისუფლდეს აუდიტის დეპარტამენტის 5.10.2020 წლის №007-367 საგადასახადო მოთხოვნაში ასახული ჯარიმისგან.

მომჩივნის არგუმენტაცია
მხარეებს შორის განხორციელებული ოპერაცია არ წარმოადგენს ბარტერულ ოპერაციას. კომპანიას შესაბამისი ხელშეკრულების საფუძველზე გადმოეცა მშენებარე ფართი და მისი ღირებულება ხელშეკრულებაში დაფიქსირებულია ცალსახად. ღირებულება არ შეცვლილა არც მომავალ პერიოდში. ხელშეკრულების გაფორმების მომენტიდან აღნიშნული ფართი ასახული იქნა კომპანიის ბალანსზე, როგორც დაუმთავრებელი მშენებლობა და მასზე სრულად არის გადახდილი ქონების გადასახადი. კომპანიის მიერ საგადასახადო კოდექსის მოთხოვნათა შესაბამისად, სწორად არის განსაზღვრული დღგ-ის ჩასათვლელი თანხა.
რაც შეეხება იურიდიული მომსახურების ხელშეკრულებას, აღნიშნული ხელშეკრულება გაფორმებულია მიწის ნაკვეთთან (საკადასტრო კოდი: ) დაკავშირებით, მდებარე ქ. თ-ში, (ნაკვეთი ). ხელშეკრულების მოქმედების ვადა გრძელდება მშენებლობის დასრულებამდე. შესაბამისად, თუ საგადასახადო ორგანო თვლის, რომ მხარეებს შორის განხორციელებული იქნა ბარტერული ოპერაცია, იურიდიული მომსახურებიდან მისაღები შემოსავლები შემცირებული უნდა იქნას აღნიშნულ პერიოდში და უნდა გადანაწილდეს შესაბამისი პერიოდების მიხედვით.
საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია. აღნიშნული ოპერაცია არ წარმოადგენს სამეურნეო ოპერაციას. აღნიშნული ურთიერთობა განსაზღვრულია როგორც საგადასახადო, ისე სამოქალაქო კოდექსის მოთხოვნათა სრული დაცვით. კერძოდ, ნასყიდობისა და მომსახურების ხელშეკრულების შედეგად გამოწვეული ურთიერთმიმართ წარმოშობილი ვალდებულებები ჩახურულია საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის 442-ე მუხლის მოთხოვნების შესაბამისად, ურთიერთმოთხოვნათა გაქვითვის წესით.
საგადასახადო კოდექსის 161-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებით და მე-2 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით, დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების დროდ ითვლება საქონლის მიწოდების ან მომსახურების გაწევის მომენტი. აღნიშნული მუხლის მოთხოვნაც მიუთითებს იმას, რომ ამ შემთხვევაში ოპერაციის განხორციელების დრო დამდგარი არ არის, ოპერაცია არ არის დასრულებული, რადგან იურიდიული მომსახურების ვადა განსაზღვრულია ხელშეკრულებით და ითვალისწინებს პროექტის დასრულებამდე მომსახურების გაწევას.
საგადასახადო კოდექსის 175-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მიხედვით, საქონლის/მომსახურების გაცვლის (ბარტერულ) ოპერაციაზე საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა არ გამოიწერება. სწორედ აღნიშნული მუხლის მოთხოვნა მიუთითებს იმას, რომ პირიქით გამოწერილია ანგარიშ-ფაქტურები, რადგან ოპერაცია არ წარმოადგენდა ბარტერულ გაცვლას. ბარტერული ოპერაციის შემთხვევაში საგადასახადო კოდექსის მიხედვით, შეთანხმება უნდა იყოს წინასწარ განსაზღვრული და მხარეები უნდა თანხმდებოდნენ წინასწარ, განსახორციელებელი ოპერაციის (ბარტერის) შესახებ. ამ შემთხვევაში მხარეებს შორის ამდაგვარი ოპერაცია არ ყოფილა წინასწარ განსაზღვრული, რასაც ნათლად ასაბუთებს გაფორმებული ხელშეკრულებების სათაურები.
შესამცირებელია დარიცხული საურავის თანხაც, ვინაიდან სწორად იქნა საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრული და ბიუჯეტში გადასახდელი დღგ-ის თანხა არ იყო შემცირებული.
იმ შემთხვევაში, თუ დავების განხილვის საბჭო მიიჩნევს, რომ აღნიშნული ოპერაცია წარმოადგენს ბარტერულ ოპერაციას, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის შესაბამისად კომპანია უნდა გათავისუფლდეს საურავისგან.

დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს:
ა) მხედველობაში არ მიიღოს სამეურნეო ოპერაციები, რომლებსაც არა აქვს არსებითი ეკონომიკური გავლენა;
ბ) სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს.
ამავე კოდექსის 175-ე მუხლის მე-3 და 31 ნაწილების 1.01.2021 წლამდე მოქმედი რედაქციით, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული პირი ვალდებულია (გარდა საქონლის/მომსახურების გაცვლის (ბარტერული) ოპერაციის შემთხვევისა, როდესაც თითოეული ოპერაცია იბეგრება დღგ-ით) საქონლის/მომსახურების მიმღების მოთხოვნისას მოთხოვნიდან არაუგვიანეს 30 კალენდარული დღისა გამოწეროს საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა და წარუდგინოს იგი საქონლის/მომსახურების მიმღებს ამ მუხლის მე-2 ნაწილის პირობების დაცვით. საქონლის/მომსახურების გაცვლის (ბარტერულ) ოპერაციაზე საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა არ გამოიწერება. ამ შემთხვევაში ჩათვლის მიღების საფუძველია მიწოდებულ საქონელზე/გაწეულ მომსახურებაზე გადასახდელი დღგ-ის თანხის საგადასახადო ორგანოში წარდგენილ დღგ-ის დეკლარაციაში ასახვა.
საგადასახადო კოდექსის 174-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტის 1.01.2021 წლამდე მოქმედი რედაქციით, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულ პირებს შორის საქონლის/მომსახურების გაცვლის (ბარტერული) ოპერაციის შემთხვევაში − დღგ-ის ჩასათვლელი თანხა არის თითოეული მხარისათვის მიწოდებულ საქონელზე/გაწეულ მომსახურებაზე გადახდილი ან/და გადასახდელი დღგ-ის თანხა, თუ თითოეული ოპერაცია იბეგრება დღგ-ით. ამასთანავე, ჩათვლა ხორციელდება სანაცვლო საქონლის/მომსახურების მიღების მომენტში, მიღებული საქონლის/მომსახურების მიმართ ამ მუხლით დადგენილი შეზღუდვების (გარდა ამ მუხლის მე-3 ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული შეზღუდვისა) გათვალისწინებით.
ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა.ა“ ქვეპუნქტის 1.01.2021 წლამდე მოქმედი რედაქციით, დღგ-ის ჩათვლა ხორციელდება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ საქონელი ან/და მომსახურება გამოიყენება ან გამოყენებული იქნება დასაბეგრ ოპერაციებში, გარდა ჩათვლის უფლების გარეშე გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციებისა.
შემოწმების შედეგად დადგენილია, რომ უძრავი ქონების გადაცემაზე ნასყიდობის ხელშეკრულება და იურიდიული მომსახურების გაწევის შესახებ ხელშეკრულება დადებულია (ხელშეკრულებებში მომჩივანი წარმოადგენს იურიდიული მომსახურების გამწევს და გადასაცემი უძრავი ქონების მიმღებს) ერთი და იმავე თარიღში, 14.08.2018 წელს. ხელშეკრულებების მიხედვით უძრავი ქონების და იურიდიული მომსახურების ღირებულება განსაზღვრულია 328 300 ლარი. მხარეებს შორის გაფორმდა შეთანხმება აღნიშნული ხელშეკრულებებიდან გამომდინარე ფულადი დავალიანებების/მოთხოვნების გადაფარვის შესახებ. ასაშენებელი ფართების საკუთრებაში მიღება მოიცავს ხელშეკრულების გაფორმების მომენტისათვის ფაქტობრივად არსებულ ფართზე საკუთრების უფლების გადაცემას და მიწოდებული ფართის ხელშეკრულებით გათვალისწინებულ მდგომარეობამდე მიყვანას.
აღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია, რომ სადავო ოპერაციაზე მომჩივნის მიერ მისაღები დღგ-ის ჩათვლის კორექტირება განხორციელდა არსებული ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, კანონმდებლობის მოთხოვნათა შესაბამისად.
საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.
საბჭოს იზიარებს შემოსავლების სამსახურის პოზიციას მომჩივნის კეთილსინდისიერებასთან დაკავშირებით და მიაჩნია, რომ საქმის ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები იძლევა იმ ვარაუდის საფუძველს, რომ მომჩივნის მხრიდან სამართალდარღვევის ჩადენა გამოწვეული იყო მისი შეცდომით, იგი მოქმედებდა საპატიებელი შეცდომის პირობებში, იმ რწმენით, რომ მისი ქმედება არ იყო მართლსაწინააღმდეგო.
აღნიშნულიდან გამომდინარე, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, მომჩივანი უნდა გათავისუფლდეს აუდიტის დეპარტამენტის 5.10.2020 წლის №007-367 საგადასახადო მოთხოვნაში ასახული საურავისგან.

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

1. საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;
2. საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივანი გათავისუფლდეს აუდიტის დეპარტამენტის 5.10.2020 წლის №007-367 საგადასახადო მოთხოვნაში ასახული საურავისგან;
3. დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს განახორციელოს შესაბამისი კორექტირება გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათზე;
4. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
5. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.